Isa sa mga dahilan kung bakit ang mga tao na makuha kaya sentimental ...
Ito ay dahil, alaala ay ang tanging bagay na hindi pagbabago ...
kahit lahat ay nabago na...
May mga bagay sa buhay na maaari mong hindi hawakan sa habang panahon,kahit gaano mo pa ipaglaban ito.
Minsan tadhana ay hindi palaging pabor syoi, ito ay nagiging mapaglaro.
Kapag iyong nakilala ang isang tao at iyong natutunan mahalin mo,
iisipin mo na ito ay tadhana na gumawa ng iyong mga landas magtagpo.
Ngunit pano kung landas nyu ay pinagtagpo lamang dahil ito lang ay isang bahagi ng mapaglaro kapalaran?
napagtanto mo na ang taong akala mong nakatadhana syo ay hindi tlga para syo at nakalaan sya pra sa iba...
pinagtagpo lang kayo para lang iyong maramdaman ang pakiramdam ng minamahal ngunit nung handa mo n syang mahalin ay wala n sya syo.
Ito ay hindi madaling situasyon na kumbinsihin ang sarili na wala na ang pinakamamahal mo.
Ang ilan ay maaaring isipin ito ay lamang ng dahilan ...
Ang ilang mga hindi maaaring tunay na naniniwala ...
Ang ilan ay sisisihin mo ...
Ang ilang mga maaaring maging galit pa sa iyo ...
hindi nila nakikita ang rason ay para mas masakit pa sa inaakala nila na masaktan ang taong di mo gustong saktan.
lalo na kung hindi mo masabi kung sa taong minamahal mo ang tunay na dahilan
hindi mo pedeng akinin ang bagay na hindi naman talaga naging syo.
Wala nagtatagal ng magpakailanman.
panghabangbuhay ay isang kasinungalingan.
Lahat ng bagay ay madaling mawala.
Kaya habang ikaw ay may isang bagay sa iyong mga kamay, ilagay sa isip na lamang ito ng hiram ...
kaya kung ito ay mawawala hindi mo ito habang buhay panghihinayangan ...
Kapag ang iyong mga damdamin ay handa na para sa isang tao, ito ay magiging paalaala na hindi masama dahan dahanin mo muna ang mga bagay bagay sa inyong dalawa.
isang oras sa paghinga
oras upang gamitin ang iyong isip upang timbangin ang sitwasyon base sa dahilan hindi sa damdamin ...
Dahil ang mga pinakamalulungkot na bagay na maaaring mangyari ay kapag ang isa umibig habang ang iba pang nagnanais hindi higit sa pagkakaibigan ...
pag-ibig ay maaring maging magic ...
ngunit magic kung minsan ay isang ilusyon ...
May mga beses kapag gusto ko na ako ay limitado sa mga tiyak na damdamin ...
Kaya na hindi ko kailangan may sa karanasan ng sakit, hindi kailanman pakiramdam pinagtaksilan o pagkabigo, at hindi makakuha ng aking babasagin puso nasira ...
Ngunit ang mga parehong bagay ay nangangahulugan na hindi ko kailangan malaman kung paano ito nararamdaman na pag-ibig ay hindi dapat inaasahan may babalik...
Ang iisip ng mga ito ay aking kinakatakutan ...
Upang magkaroon ng isang puso na ang buong ngunit manhid ... o isang puso na ang nasira ngunit totoo ...
Balang araw, makikita namin ang lahat ay naghahanap ng bumalik sa mga araw na natutunan namin sa pagmamahal, nasaktan, umiyak, at away.
Siguro kapag na tanga oras ay dumating, kami ay tumatawa sa ating lumang gunggong sarili ... Namamalayan kung paano hunghang kami para tumayo para Talaga namin alam ay hindi talagang sinadya para sa amin.
Ngunit ako palagay matuto kailangan ng oras, at mga pagkakamali gumawa ng isa's paglalakbay masaya ...
Buhay ay kung ano ang gawin namin ito.
Pagmamahal gumagawa ng mundo pumunta ang paikot ...
Kaya hayaan's mabuhay, magmahal, at kumuha ng kahit anong sakit ito magbibigay ...
Kahit na ito mahirap na maghintay sa paligid para sa isang bagay na alam ko hindi kailanman ang mangyayari ...
Ito ay mas mahirap na huminto kapag alam ko ito ang lahat ng bagay lagi ko na gusto ...
Pero alam mo kung ano?
Natutuwa akong ...
Natutuwa akong ito ang nangyari ...
kami ay naging mainam na magkaibigan ...
at ako ay nagpapasalamat para sa lahat
Take care lagi aking mahal na kaibigan ...
Ako lang dito ...
Mahal kita magpakailanman
