"Esmeralda"
19-cu bolum
Seher tanimadigim bir nomreden gelen zeng ile oyandim. Zeng polis bolmesinden gelirdi. Meni gunortaya dogru saat 12:00 da ofisimde ziyaret edeceklerini bildirdiler. Ofisin kamera goruntulerini gotureceklerini, Zaminin ofisime geldiyini ve Gulareye qarsi etdiyi santajlari gormek istediklerini bildirdiler.
Bir anliq bedenim esdi... O kamera goruntulerinde menim musterilerimin goruntuleri var idi. Hansi ki, bezileri ile yaxin munasibetim olmusdu. Tez eynimi deyisib ofise getdim. Bezi goruntuleri gizletmek ucun. Yol boyu ancaq gorduyum islerin ustu acilar deye dusunurdum. Bu mene cox zerbe vurardi. Bizim cemiyyetde meni ve menim kimileri qebul etmek cetindir. Mentalitet cehetden biz eslinde cemiyyetden tecrid olunmali insanlar sayiliriq bezilerinin gozunde. Kimse dusunmez biz bunu niye edirik.
Kimse maraqlanmaz kecmisimizi. Her kes bizi bu gunumuze gore qiynetlendirer....
Ofise catdim. Kohne qeydiyyat goruntulerini, hansi ki, exlaqdan kenar olan goruntulerdir , onlari goturub masinimin arxa oturacaqlarinin arasinda acdigim gizli seyfimde gizletdim. Hansi ki, bezen mexfi olan butun esyalarimi orda saxlayirdim...
Artiq rahat idim. Mene aid hec bir pis goruntu qalmamisdi ofisimde.
Men göruntuleri gizletmeye calisdigim zamanda, sen deme meni ve senetimi arastirmaga baslayiblar. Basima nelerin geleceyinden xebersiz, ofisimde oturub polis zabitinin gelmesini gozleyirdim....
Zaman kecsin deye hec bir zaman yanimdan ayirmadigim, Anamin mene vesiyyet etdiyi gundeliyi oxumagi dusundum.... Cantamdan gundeliyi cixarib vereqlemeye basladim...
Gündelikden:
Hikmeti ise yola salan kimi evleri yigisdirmaga telesdim. Bu gun gozel gundur. Ilk defe olacaqdi ki , Hikmetle gezmeye cixacaqdiq. Cox heyecanli idim. Heyecanim onun mene neise almaginda deyildi. Sadece Hikmetle gozel bir gun kecireceyimin heyecanin yasayirdim...
Ev islerini bitirdikden sonra yemek bisirmeye erzaq olmadigindan fikirlesdim ki, gezintiye cixanda yoldan bir seyler alariq. Bagcaya cixib heyeti supurdum. Baxcadaki gullerden bir deste yigib stolun ustundeki guldana qoydum. Evimiz de baxcamiz kimi gozel qoxsun deye...
Eslinde gulleri oz kolunda sevirem men. O zaman daha cox qoxu yayarlar etrafa ve uzun zaman teravetli qalarlar... Bu gun sevincli oldugum ucun hec dusunmeden evimi gullerle bezedim.... Bezilerinin leceklerini ise yatagimiza sepeledim... Evimiz sanki cennet qoxurdu. Gunorta yemeyini yumurta ile yola verib Hikmetin gelmeyini gozledim. Hamamlanib, her zaman horukde olan saclarimi bu gun daha ferqli yigmaga qerara geldim. Saclarim uzun oldugundan aciq qoya bilmezdim. Saclarimi elimle burub sac spilkasi ile bir-birine bukerek berkitdim...
Artiq haziram Hikmet indilerde geler deye dusunurem...
Munevver xalanin dunenki, sozleri qulagimdan getmirdi. Bize gore basqa bir qizin bedbext olmasi meni cox sarsitmisdi. Her bir qiz xosbext olmaga laiqdir. Men heqiqeten onun bu veziyyete dusmeyini istememisdim. Amma qismetimiz bir imis Hikmet ile. Qarsi cixa bilmezdim talehime...
Rebbim bizi bir-birimize göre yaradibmis demek ki... Kas ki, o da oz qismetini tapa. O da oz talehi ile barisaydi...
Goresen Munevver xalanin geldiyini Hikmete dememekle duz etmisemmi? Istemirem ailemizde qan-qaraciliq olsun... Ne de o ailesine qarsi kinli olsun. Insallah zamanla onlar da bizi basa duser, bagislayib qebul ederler... Men usaqlarimi babasiz, nenesiz boyutmek istemirem...
Evde boyuyun olmasi, nefesinin ovladlari uzerinde olmasi cox mühümdür. Onlarin varligi bize arxa dayaqdir.
Amma cox tessufki, onlar bize dayaq durmurlar... Varliglari ile omrumuzu bezemirler. Yoxluqlari ile heyatimiza keder bexs edirler..
