10. Sınıfa yeni geçmiştim ve evet dürüst olmam gerekirse pekde mutlu değildim hayatımda pek de düzenli gitmiyordu hem okula gidip hemde annemin hastane masraflarını ödemek için çalışıyordum. Evet, benim annem 2 sene önce akciğer kanserine yakalandı ve maddi durumumuz dürüst olmam gerekirse pek iyi olmadığı için çalışmak zorundaydım ayrıca her sene yeni bir dönem için heyecanlanıyordum neden bilmiyorum bir türlü şu stresimi ortadan kaldıramıyordum. Sabah olmuştu ve bende yeni lanet olası bir okul dönemi için kalkmak zorundaydım zar zor affallanarak kalkmıştım -ve evet evde tekim malum annem hastalığından dolayı hastanede kalıyor- Mutfağa doğru ilerleyip buzdolabına yönelip 2 gündür kalmış pizzayı ısıtıp yemeye başlamıştım. Yedikten sona ise canım okulum için kıyafetlerimi hazırlayıp giyinmeye başlamıştım -dürüst olmam gerekirse okuldan nefret ediyorum lanet olası okul- Hazırlanmam bittikten sonra okula gitmek için evden dışarı çıkmıştım. Çıktıktan sonra otobüs durağına doğru yürümeye başlamıştım ve bunu her sene yapmaktan bıktım her gün yukarı çıkmak tam bir eziyet æmina -malum para yok mecbur otobüs kullanıyoruz- Otobüsü beklerken kulağımda çalan Ariana Grandenin peak şarkılarından birisini dinlemek beni huzurlanmama sebep oluyordu. 15 dakika sonra otobüs gelmişti hızlıca favori yerime geçip kulaklığımdaki şarkıyla birlikte overthinklemeye başlamıştım. Yaklaşık 10 dakika sonra malum güzel okulumuza vardıktan sonra üstümdeki stres daha da artmaya başlamıştı sanki bu okula ilk defa geliyormuş gibi hissediyordum her yıl ve bu stresi atlatmaya çalışmak benim için her sene daha da zor oluyordu. Sınıfıma doğru yol alırken herkes birbirleriyle konuşup,sarılıp,özlem yidiriyordu. Dürüst olmam gerekirse çok kıskanıyordum güzel arkadaşlıkları oluyordu ve benim pekte arkadaşım yoktu hatta neredeyse hiç yoktu ve tüm okul yılı tek kalıyordum bu beni üzülmeme sebep olsada bir şekilde dayanıyordum. Ayrıca neden arkadaşım olmadığını merak ediyorsanız ortaokulumdan beri zorbalık gören birisiyim az veya çok önemli değil her türlüsünü görüp yaşamış birisiyim neden mi? Çünkü tipim o malum kişilere göre 'gay,ibne' veya 'orospu erkek meraklısı' vibei verdiği için yıllarca zorbalandım halada zorbalanıyorum Ama umarım bu sene zorbalanmak istemiyorum ve zorbalanmam. Neyse devam edelim canım en sevdiğim sınıfıma girip rastgele bir sıraya oturduktan sonra dersin başlamasını bekliyordum ve en nefret ettiğim şey işe tanışma dersleri oluyordu yani neden vardı ki zaten çoğu kişi birbirini tanıyordu sırf yeni gelen yeni nakil olanlar için her sene şu stresi yaşatıyor bana bu okul yani bana boş geliyordu bu tanışma şeyleri neyse en azından ders kaynıyordu bu yandan iyiydi diyerek dersin başlamasına az kaldığını farkettim herkes gelmeye başlamıştı sınıf doluyordu ve insanlar sabahın körü olmasına rağmen fazla enerjiklerdi ben ise uykusuzluktan bayılabilirdim. Içimden bunları geçirirken malum hocamız gelmişti kimya hocamız kadın tatlı birisi ama nedense altında bir piçliği varmış gibi hissediyordum hep neden bilmiyorum. İçimden geçirirken herkes kendini tanıtmaya başlamıştı sıra bana gelmesine çok az kalmıştı ve stresim artmaya başlamıştı sakin olmalıydım sakin ol Jake. Diyerek sakinleşmeye çalışırken 2 kişi daha kendini tanıttıktan sonra sıra bana gelmişti ve daha stresimi bile azaltmamıştım bir yandan hoca "Evet Jake artık kendini tanıtsan mı diyorum" Hoca bunu demesiyle ayağa kalkıp kendimi tanıtmaya başlamıştım. Ellerim titriyor, yanaklarım kızarmış bir şekilde hocaya bakıyordum ismimi bile şu an zar zor söyleyebilirdim. Tam konuşmaya başlarken kapı çalmıştı bu beni baya rahatlamıştı stresimi yenmem için azda olsa zamanım vardı. Bir yandan hoca "gir" demesiyle çocuk içeri girmişti çocuğa bakmıştım şaşırmıştım tanıdık birisine benziyordu hemde aşırı ama çıkaramamıştım çocuk bir anda "geç kaldığım için pardon hocam yeni nakil öğrencilerden biriyim ismimde Evan memnun oldum" Gözlerim falçatı gibi açılmıştı bu benim hayatımı karartan dangalak ortaokul zorbalarımdan birisiydi ve umarım beni tanımaz dediğim an yüzüme doğru dönüp piç gülüşü atmaya başlamıştı. Evet, galiba dangalak herif beni tanımıştı ve hayatımın içine etmeyede devam edicekti. Korkarak oturacaktım ki hızlıca yanıma gelip "Seni burda görmeyi beklemiyordum Jake. Kader yine bizi birlikte getirdi. Hazır mısın daha seninle çok güzel şeyler yapıcaz;)" Diyerek bir kere daha piç gülüşünü atıp ön çarprazıma oturmuştu. Zar zor yutkulanıyordum travmalar yaşatan bu serefsiz yüzünden hayatımda bir çok kişiyi kaybetmistim ve tekrardan bunu yapmaya gelmişti tekrardan bana bunları yasatıcaktı. Anlamıştım ki daha yeni başlıyorduk ya sonumuz iyi biticekti yada kötü biticekti ama eminimki ki burda yanan ben olucaktım.
