Ateş Hattı

Yeni Bir Başlangıç

ARAS ÖZTÜRK

Bazı insanların hayatında geçmiş, kapanmış bir defterdir

Benimki ise hiç kapanmadı

On bir yıl önce başlayan bir hikâyenin hâlâ ortasında duruyordum. Ne kadar zaman geçerse geçsin, bazı şeylerin üzerinden zaman geçmiyordu. İnsan bazen büyüyordu, yüzü değişiyordu, sesi değişiyordu, hayata bakışı değişiyordu ama içinde bir yer vardı ki olduğu yerde kalıyordu.

Benim içimde de altı yaşındaki o çocuk kalmıştı

O çocuğun elinden tutup onu yıllardır yanımda taşıyordum

İstanbul'da bir yurtta kalıyordum. İnsanların gelip geçtiği, odaların değiştiği, yüzlerin birkaç ay içinde unutulduğu bir yerdi burası. Herkesin kendine göre bir hikâyesi vardı. Kimi ailesinden kaçmıştı, kimi daha iyi bir gelecek için buradaydı, kimi ise benim gibi geçmişinden kaçamadığı için

Benim adım Aras

Ve ben on bir yıldır kardeşimi arıyorum

Bunu ilk kez yüksek sesle söylediğimde bile kulağa tuhaf gelmişti

Kardeşim

Sanki o kelimeyi söylemek bile yıllardır üzerime çöken ağırlığı biraz daha görünür hâle getiriyordu

Onu en son altı yaşımdayken görmüştüm

Sonra bir araba kazası

Bir yıl süren sessizlik

Uyandığımda değişmiş bir dünya

Annem yoktu

Babam yoktu

Ve kardeşim de yoktu

Bana onun başka bir aileye verildiğini söylediler.
Çocuk aklımla bunun ne demek olduğunu anlayamamıştım. Sadece herkesin bana aynı cümleyi söylemesinden nefret ediyordum

"Artık yok"

Ama ben hiçbir zaman buna inanmadım

Belki de hayatımdaki en büyük hatam buydu

Belki de beni ayakta tutan tek şeydi

On bir yıl boyunca onu aradım.
İzini bulamadığım her gün biraz daha büyüdüm, biraz daha yalnızlaştım ama vazgeçmedim

Çünkü insan gerçekten sevdiği birini arıyorsa, yorulmakla vazgeçmek aynı şey değildi

Ben yorulmuştum

Ama vazgeçmemiştim

O sabah da odamın penceresinin önünde durup İstanbul'un gri gökyüzüne bakarken elimde tuttuğum telefona bir kez daha baktım.

Mesaj hâlâ oradaydı

Bodrum'da

Sadece iki kelime

Ama benim için on bir yıllık bir hayatın bir karşılığıydı

Telefonu cebime koydum

Kararımı çoktan vermiştim

Bodrum'a gidecektim

Kapıyı kapatıp yurttaki müdürün odasına doğru yürüdüm

Kapının önünde birkaç saniye durdum

Sonra iki kez vurdum

"Gel"

Kapıyı açtığımda müdür masasının arkasında oturmuş, önündeki dosyaları inceliyordu. Beni görünce gözlüğünü biraz aşağı indirdi