Hold my hands for once || Aref

―１―

Arda~

Çıkış zilinin çalmasıyla birlikte eskiz defterimi çantama koydum. Sıradan kalkarken gözüm Efe'nin sırasına takıldı. Montunu sıranın altındaydı. Yaklaşıp montu aldım ve eve doğru yürümeye başladım. 4 yıldır beklediğim o an belki de şuanda gerçekleşicekti. Aslında Efe ile numaralarımız birbirinde vardı. Proje veya sunumlar için konuşuyorduk ama hiç arkadaş olarak konuşmamıştık. Instagram içinde öyle.

Eve gelir gelmez çantamı odanın kenarına koyup Efe'ye yazdım.

@jjarda
efe selaö
naber

@efshinee
iyiyimm arda
senden?

@jjarda
ıyı bende
sey dıcektım
montunu okulda unutmussun
bende suan
ıstersen gelıp verıyım

@efshinee
HDJAJSKAJKDAJKDJS
of ua bende onu arıyodum
gelmene gerek yok dısardayım
zaten ortak bı yerde bulusalım
sanada uyarsa

@jjarda
tabıı olur
nere gelıyım

@efshinee
okula gelsen yeter aslında
yakınım oraya😭

@jjarda
tamam 5-6 dakıkaya
ordayım

@efshinee
beklıyoruuuum ardass
"@jjarda 🩷 bıraktı"

Montu elime alıp hızlıca çıktım. Kiminle okul çıkışı buluşmuştu acaba? Neyse beni pek ilgilendirmez diyerek okula doğru yürüdüm. Yaklaştığımda Efeyi görmem pek zor olmadı. Okul forması üstünde yoktu. Montu ona uzatıp hafifçe gülümsedim. Efede yine aynı enerjisiyle konustu "Yaa Arda cidden çok teşekkür ederim! Çıkıştam beri arıyordum. Barışgil falan şaka yaptı sanmıştım. Gercektem cok sağoll!" tekrardan gülümseyip bende karşılık verdim "Rica ederim Efe dikkat et havalar soğuk zaten üşütme" "Yok üşütmem sende dikkat et Ardas" son kez birbirimize el sallayıp tekele doğru gitmeye başladım.

Tekele girer girmez Murat abi her zaman aldığım sigarayı direkt bana uzattı. Gunde resmen 2 kere buraya gelip sigara alıp çıkıyordum. Bağımlı halime gelmiştim ama elimden birşey gelmiyordu. Parasını ödeyip hızlıca bir dal yaktım. Paketi cebime sıkıştırıp tekrar evin yolunu tuttum. Evde annem yada babam olmadığı için rahattım. Zaten o iki pisliğin olmasınıda istemezdim. Sonuçta beni küçükken yalnızlığa terk etmişlerdi...

---

Efe~

Arda'yı görünce içim yine kıpır kıpır oldu. Arda'nın sesi, gözleri, yüzü, saçları tamamıyla herşeyi mükemmeldi. Ona çok hayrandım ama ne kadar herkesle konuşabiliyor olsamda Arda ile konuşmaya asla cesaret edemiyordum. Barış Miraç Milan Batu Ozi Akut ve Beton ondan hoşlandığımı söylüyorlar ama ben hislerim adına pek emin değildim.

Gece olup herkes dağılınca Barış Milan ve ben kalmıştık. Barış Milanın omzuna başını koymuş bana laf yetiştiriyordu. "Yani Efe shine biz sana diyoruz sen bu çocuktan deliler gibi hoşlanıyorsun hala neyi inkar ediyorsun?". Barışa bakıp ufak bi gözlerimi diktim. "Barış ya! Bilmiyorum işte Arda çok sessiz benimle konuşmak istemezse? Ayrıca yönelimide bilmiyoruz. Tamam arkadaşız ama yani gidip tak diye soramam ya" Milan ikimize bakıp sohbete dahil oldu. "Yani Efe Barışa katılıyorum git arkadaş ol o zaman sende daha yakın ol. Arda 4 yıldır sen dışı kimseye yazmadı bile geçen sene sınıfta montumu bende çok kez unuttum ama sınıftan en son çıkan o olmasına rağmen gelipte bana 'Milan montun bende unutmussun' falan yazmadı oda istiyor işte uzatma sende git yaz samimi ol". Başımı sallayıp ikisinide onayladım.