Öncelikle Merhaba, çok uzun zamandır fic yazmadığım için çok heyecanlıyım. Umarım beğenirsiniz. Hatalarım varsa görmezden gelin lütfen :'))))) İyi okumalar dilerim.
Hissedermiş... Bir kaç yıl önce ayrıldığım şehrimden, mahallemden ve geride bıraktığım anılarımdan sonra, içi ve ruhu bomboş kalan o eve adım attığım anda içimi bi sıcaklık kapladı, her ne kadar bol travmalı da olsa özlemiştim bazı şeyleri; ilkokul, ortaokul hatta lise hayatım bile burada geçmişti. Koridorda dolaşırken burnuma gelen rutubet kokusu nedense rahatsız etmemişti ilk defa, doğrudan kendi odama gittim. Çoğu eşyam hala buradaydı. Yatağım, dolabım -içinde bi kaç parça kıyafetim bile duruyordu hatta- kontrolüm dışında olan bi dağınıklık hakimdi etrafta, ki ben zaten dağınık biriydim. Çalışma masamın üzerindeki kağıtlara, eski ders notları ve bir kaç mektuba baktıktan sonra. Çekmeceyi açtım, içerisinde bi kutu ilişti gözüme, hatırlamam bi kaç saniyemi aldı. "Anı kutum"... değer verdiğim insanlardan bana gelen her şeyi mutlaka saklardım -çikolata pakedi bile olsa- tek tek içindekilere baktıktan sonra gözüme bir fotoğraf takıldı. Elime alıp baktıktan sonra tüm vücudum anlık olarak kilitlendi, karnıma yumruk yemiş gibi oldum, gözlerim doldu. Fotoğrafta Arda ve ben vardım. Bir kaç yıl önce geride bırakıp gitmek zorunda kaldığım dünya üzerindeki en sevdiğim insan ve ben...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
