Truva Yanarken Kulis | Alpmet

1

Ders sonrası amfinin içi, toplantı odasından çıkacak nihai kararı bekleyen oğlanların gerilimiyle dolup taşıyordu.

Grup lideri Akın ve yardımcısı Kemál, bölüm başkanıyla kapalı kapılar ardında son listeyi netleştirirken, içeride kalanlar için havadaki toz, ter ve eskimiş kumaş kokusu gittikçe artıyordu.

Yıl sonu gösterisi için kimin hangi rolü oynayacağı birazdan belli olacaktı; bu yüzden amfinin ahşap basamakları tam bir kargaşa alanına dönmüştü.

Can, Barış ve Aykut ellerine geçirdikleri sahte prova kılıçları ile oyun oynarken şimdiden kendilerini Hoplit ilan etmişlerdi.

Görkem basamakların en tepesinde ordu komutanı havalarına girmiş, sağa sola bağırırken Bertuğ piano başında gerilimli bir melodi çalıyordu.

Alperen ve Ahmet ise bu gürültü panayırının tam ortasında, ama bir o kadar da dışındaydılar.

Basamakların en aşağısında sırtlarını sahnenin yükseltisine yaslayarak yere oturmuşlardı.

Alperen amfiye bağlamadığı mat siyah gitarını kucağına yatırmış, parmak uçlarındaki soyulmuş siyah ojelerin arasından tellere sessiz sessiz vuruyordu. Kendi buradaydı ancak aklı açıkça başka yerdeydi.

Ahmet ise sararmaya yüz tutmuş bir İlyada çevirisinin boş sayfalarını dolma kalemiyle karalıyordu.

Tek kelime etmiyorlardı. Sadece omuzları birbirine değiyor, etraflarında heyecanla coşan oğlanları izliyorlardı.

Tabii bu durum çokta uzun sürmedi. Koridordan gelen iki çift adım sesiyle amfideki uğultu bıçak gibi kesildi.

Büyük ve eski amfi kapısı gıcırtıyla açılırken Akın ve Kemál içeri girdi.

Akın'ın yüzünde neşeli ve kendinden emin bir sırıtış vardı. Gelir gelmez elindeki teksir kağıdını duvardaki mantar panoya astı.

"Toplanın beyler! Truva seferi açıklandı!"

Bütün tayfa tek bir sürü halinde basamaklardan aşağı yuvarlandı; sıraların üstünden atlayanlar, birbirinin ensesinden tutup öne geçmeye çalışanlar, hepsi panonun önüne yığıldı.

Kimsenin sesi soluğu çıkmıyor, herkes tek nefeste yazılanları okumaya çalışıyordu.

—

2026-2027 Dönem Sonu Gösterisi "İlyada" İçin Seçilenler

Sahne Amiri: İsmail Akın
Amir Yardımcısı: Kemál Oruç
.
.
.
.
Akhilleus: Alperen Tarık Balkın
Patroklos: Ahmet Emre Doğaner
Agamemnon: Görkem Güler
Menelaos: Can Kesiktaş
Odysseus: Oğuzhan Çifçi
Hektor: Milan Önder
Paris: Barış Çağan Yüksekkaya
.
.
.
.
Dekor Ekibi: Efe Şan
Arda Soydoğan
Arda Aykut Ersoy
Miraç Fırat
Ses Ekibi: Yusif İsmayilov
Ayberk Özay
Beytullah Aslan
Işık Ekibi: Batu Cengiz
Umut Arda Doğan
.
.
.
.

—

Milan bir teksir kağıdına bir Akın'a bakıyordu. "Akın sana inanmıyorum... Nasıl ana kadroya hepimizi soktun oğlum?"

Akın'ın göğsü gelen soru ve diğerlerinin gururlu bakışları ile daha da kabardı.

"Valla elimden gelenin fazlasını yaptım. Tabii... Kadronun rolleri hayalimdeki gibi olmadı pek ama olsundu."

Kemál de hiç beklemeden amirine arka çıktı. "Hepinizi kadroya sokmak için o kadar dil döktük ki roller ve görevler dağıtıldığında konuşmaya pek yüzümüz olmadı..."