Yazarın Anlatımı
Sekiz genç, aynı evin salonunda birbirlerine bakıyordu. Hiçbiri diğerini tanımıyordu. Üstelik hepsi, aynı evin kendilerine satıldığını ve aslında dolandırıldıklarını yeni öğrenmişti.
Başta herkes ne yapacağını bilemez hâlde etrafa bakınıyordu. Kimi telefonundan birilerini aramaya çalışıyor, kimi evrakları inceliyor, kimi ise hâlâ bunun kötü bir şaka olduğunu düşünüyordu.
Sonunda aralarındaki en büyük kişi sessizliği bozdu.
- Tamam, sakin olun. İlk önce tanışalım, sonra da bir çare buluruz, dedi.
Diğerleri ona dönerken genç adam kendini tanıtmaya başladı.
- Ben Oğuzhan. Yirmi yedi yaşındayım. Üniversite son sınıftayım. Ayrıca burada bulduğum bir kafede çalışıyorum.
Oğuzhan'ın sakin konuşması, ortamın biraz olsun yumuşamasını sağlamıştı. Herkesin yüzündeki şaşkınlık hâlâ geçmemiş olsa da en azından birbirlerini tanımaya başlamışlardı.
Oğuzhan'ın ardından uzun boylu, sarışın genç konuştu.
- Ben Milan. Yirmi altı yaşındayım. Ben de üniversite son sınıftayım. Burada bir barda çalışmaya başladım. Ayrıca Arda'yla kuzeniz.
Milan'ın yanında oturan, kısa ve kabarık saçlı genç hemen söze girdi.
- Ben Barış. Yirmi dört yaşındayım. Üniversiteye gidiyorum.
Barış'ın ardından uzun boylu, esmer genç konuştu.
- Ben Arda. Yirmi iki yaşındayım. Ben de üniversiteye gidiyorum. Ayrıca burada bir barda çalışmaya başladım.
Arda'nın hemen yanında oturan, çekik gözlü genç kendini tanıttı.
- Ben Miraç. Yirmi iki yaşındayım. Ben de üniversite okuyorum.
Miraç'ın yanında oturan kırmızı saçlı genç ise fazla beklemeden konuşmaya başladı.
- Ben Akut. Yirmi beş yaşındayım. Ben de üniversite okuyorum.
Sıra, saçlarını beyaza boyamış olan gençteydi.
- Merhaba, öncelikle ben Batu-
Miraç, Batu'nun cümlesini duyduğu anda aklına gelen bir meme yüzünden kendini tutamadı. Hiç beklenmedik bir anda ciddi bir ses tonuyla:
- Merhaba, ben öncelikle Zerrin Pervane. 1985 doğumluyum, dedi.
Bir anlık sessizliğin ardından salondaki herkes gülmeye başladı.
Batu bile ne diyeceğini şaşırmış, Miraç'a bakıyordu.
- Yeter lan! Daha kendimi tanıtamadan rezil ettin beni, dedi gülerek.
Miraç da kahkahasını tutmaya çalışarak omuz silkti.
- Ama çok iyi fırsattı.
Bu küçük şaka, dakikalardır üzerlerinde duran gerginliği bir anda dağıtmıştı. Artık herkes biraz daha rahat görünüyordu.
Batu, yeniden kendini tanıtmaya çalıştı.
- Neyse... Ben Batu. Yirmi bir yaşındayım. Üniversite okuyorum.
Son olarak herkesin gözü, salonun biraz kenarında sessizce duran çocuğa çevrildi.
Kısa boylu, beyaz tenli, siyah saçlıydı. Uzaktan bakıldığında adeta bir meleği andırıyordu. Yüzündeki sıcak ve sakin ifade, diğerlerinin aksine yaşanan bütün bu karmaşadan fazla etkilenmemiş gibi görünmesine neden oluyordu.
VOUS LISEZ
8 Kişi Aynı Ev Mi? / Aref
FanfictionSekiz yabancı, tek ev ve onları bir araya getiren büyük bir tesadüf... Dolandırıldıklarını öğrendiklerinde artık yapabilecekleri tek şey aynı evde yaşamaktı. Ama kimse bu evin onları sadece bir çatı altında değil, hayatlarının en garip hikâyesinde b...
