VİSAL

Önsöz

Yarım kalan herkese ithafen

Bazı hikâyeler bir aşkla başlamaz.

Bir cinayetle başlar.
Bir çocuğun annesiz kalmasıyla...
Bir evin sobasının başında edilen sessiz bir yeminle...
Ve yıllardır unutulmaya çalışılan bir adamın yeniden kapıyı çalmasıyla.

Asel'in hikâyesi de böyle başladı.

O, geçmişini geride bıraktığını sanıyordu. Küçük bir köyde öğretmenlik yapıyor, öğrencileriyle kurduğu dünyada kendine ait sessiz bir hayat yaşıyordu. Ta ki bir gün, hayatındaki bütün dengeler tek bir ölümle yerle bir olana kadar.

Sonra Yusuf geldi.

On yaşında, annesini kaybetmiş, babasından korkmayı öğrenmiş ve kelimelerin arasında takılıp kalan küçük bir çocuk...

Asel onu korumaya çalışırken, aslında kendi yaralarını da yeniden kanatacağını bilmiyordu.

Çünkü bazı insanlar geçmişte kalmaz.

Bazı insanlar, siz onlardan nefret etmeye yemin etseniz bile geri gelir.

Ve bazen bir insanı hayatınızdan çıkarmak için verdiğiniz en büyük mücadele, onu yeniden hayatınıza almak zorunda kaldığınız anda başlar.

Bu kitap; bir çocuğun annesine duyduğu özlemin, bir kadının geçmişinden kaçışının ve iki insanın birbirlerine söyleyemedikleri onca şeyin hikâyesi.

İnsan bazen en çok sevdiği kişiyi affedemez.
Çünkü bazı kırgınlıkların altında hâlâ biraz sevgi vardır.

Eğer bu sayfaları çevirmeye başladıysan, artık Asel'in hikâyesine ortak oldun.

Umarım onu yargılamadan önce anlamaya,
Kerem'den nefret etmeden önce dinlemeye,
ve Yusuf'un sustuğu yerlerde söyleyemediklerini duymaya çalışırsın.

Çünkü bu hikâyede herkesin sakladığı bir şey var.

Bazı gerçekler, ortaya çıktığında hiçbir şeyi eskisi gibi bırakmaz.

Bu kitabı çok sevdiğim bir arkadaşımın (Merve'nin) texting kitabını okurken yazmaya karar verdim. Bir gece ansızın yazmaya başladım. Merve bana çok yardımcı oldu, kapak tasarımı, sözleri onun sayesinde yaptım. Aynı zamanda olayların akışında da bana çok yardım etti, ona buradan kocaman öpücükler gönderiyorum.

Asel Yıldız

Kerem Akyıldız

Yusuf Çelenk