Mon Voisin du Dessous

01: Karıştırma

siz
kahretsin..

unutmuşum.

hwang
Anlamadım?

Bay Lee, yanlış kişiye yazdınız sanırım.

Gecenin bir yarısında rahatsızlık veriyorsunuz.

siz
Ha? Siz, pardon.

Yanlış kişiye yazdım.

Jeongin-Lix

jeongin
Neredesin sen!?

siz
Hwang iyi akşamlar, balkonunuza
benim iç çamaşırım düşmüş. Çok utanarak söylüyorum üzgünüm, gelip alabilir miyim?

jeongin
NE

Siz
Ne ne

HAY.

JEONGİN GÖRMEDİM DE.

jeongin
gördüm bile.

Bence bunu yazmak yerine gidip ona söylemelisin direkt. En azından aranızdaki buzlar erir beelki..

siz
deneyeceğim hyung.

Ekranın ışığı kapanmış, oda karanlığa bürünmüştü bir an. Felix, iç çekerek ayaklanmıştı almalıydı bugün almasaydı yarın büyük utanç kaynağı olacaktı.

Adım sesleri merdivende yankılanırken içinde fırtınalar kopuyordu.

Kapıya vardığında elini havaya kaldırdı.

tak, tak, tak

kapıya yavaşça vurdu.

İçeriden ses gelmemişti, tekrardan vurdu. Bir kıpırtı sesi duymuş oldu, sonra adım sesleri.. kapı kulpu yavaşça oynarken ağır bir şekilde kapı sonuna kadar açılmıştı.

Evden gelen buram buram sigara kokusuna, ya da karşısında duran adamın vücudundan gelen kokuyu aldırış etmedi.

"Şey.." Dudakları bunu diyebilmişti sadece.

"Ne?"

"Benim.." ekleyemedi devamını, yüzünü eğdi ilk önce. "İç çamaşırım, balkonunuza düşmüş."

"Biliyorum."

Felix'in bedeni kaskatı kesilmişti, soğuk su vücudundan aşağı doğru dökülmüş gibi olmuştu. "Alabilir.. miyim?"

"Geç." diyerek kapının önünden çekilip Felix için yol açmıştı.

Tereddüt ederek içeri girmiş balkona doğru adım atmıştı, küllükte bulunan sigara izmariti hâlâ tazeydi, yanıyordu.

Gözleri hemen pembe dantel desenli külotunu görmüş olacaktı ki hızlı bir şekilde alıp avucunun içinde saklamaya çalışıyordu.

Tekrardan dış kapıya yöneldiğinde Hyunjin'e doğru döndü. "Teşekkür ederim." saygı çerçevesinde eğilerek yukarı doğru adım atar atmaz koşarak evine geçmişti.