Seç.

180 7 2
                                        

-------
Ay valla cok heyecanlandim😔
Evvvett bu benim ilk yazdıgım hikaye.
Bakalım güzel yazıcakmıyım🤗
Oy ve yorumm lutfennn

•••••••••••••••

Fadime Koçari

Bugün İso'yla birlikte abime gerçek evlenme nedenimizi açıklayacaktık.Ama bir korku hissi vardı içimde.Ya Abim İso'ya zarar verirse? Ya İso'yu bırakmak zorunda kalırsam? İso benim hayatımın anlamı gibiydi.Ben onsuz nasıl yaşardım ki??
Ben düşüncelerimin içinde kaybolurken İso'nun kolumdan dürtmesiyle düşüncelerimden çıktım.Başımı ona döndürdüğümde varla yok arası bir tebessüm yerleştirip, gözünü kapatıp açtı.Bu hareketine eriyordum.Her zaman beni sakinleştirmek için yapardı bunu.Bende tebessüm yerleştirdim yüzüme.

Elimi avcunun içine aldı ve konuşmaya başladı:

"Ne düşünüyorsun Fadime'm?" Diye sordu.Onu üzmemek için yok bir şey diyecektim ama vazgeçtim.Benim sevgilim her zaman beni mutlu ederdi.Niye üzüldüğümü söylemeyim ki?Biz her sorunumuzu birlikte çözerdik.

"Şu ses kaydı canımı sıkıyor İso.Ya seni bırakmak zorunda kalırsam?" Avucumun içini öptü.Güven veren konuşmasına başladı."Hiç bir şey olmayacak Fadime'm.Kimse alamaz seni benden.Tamam mı?Sakin ol." Tebessüm edip dudağından öptüm.Gülümsedi bu hareketime.Yanağımdan öptü oda.

"Gel hadi,inelim.Ne olacaksa olsun,Ama burdan el ele çıkacağımıza söz veriyorum aşkım." Gülümsedim bu dediğine.Yine güven veriyordu bana işte.O olmasaydı ben napardım,Bilmiyorum..Bende konuşmaya başladım."Bende sana söz veriyorum sevgilim.Senden asla vazgeçmeyeceğime dair." Eğilip dudağıma bir buse kondurdu.Sonunda arabadan inmiştik.İso ellerimizi birbirine kenetledi.Bende gülümsedim. Konağa doğru yürümeye başladık.

Tam o sırada Eyüphan karşımıza geldi."Vay sizi çifte kumrular!Napıyosunuz burada!" Aniden İso'ya döndüm.Çenesi kasılmış,Sinirli gözleriyle Eyüphan'a bakıyordu.Hemen elini tuttum İso'nun."İso,sakin ol..Bak bana aşkım.." İso güçlükle kafasını bana döndürdü.Bende hemen gülümsedim ona."Sakin ol.." diye fısıldadım.Yanağından öptüm.İso bana bakıp gülümsedi.Biraz olsun sakinleştirmiştim galiba.Eyüphan'a baktığımda ise donmuş gözlerle beni izliyordu.İso hemen kafamı döndürdü.Eyüphan söze atıldı;

"Merak etme Fadime.Kurtulacaksın bu heriften.Benim olacaksın en sonunda." İso bir hamle yapacaktı ki hemen aralarına geçip Eyüphan'a bağırdım."Eyüphan ne diyorsun sen ya?!Uzak dur bizden!Karşımıza da çıkma bir daha!" İso beni hemen arkasına aldı.Eyüphan tam o sırada söze atıldı. "Fadime benim olacak,Sende bunu izleyeceksin Furtuna." Eyüphan sözünü bitirir bitirmez İso Eyüphan'a yumruğu savurdu.Eyüphan sendeleyip yere düşünce İso üstüne çıkıp biraz daha yumruklayacaktı ki hemen geçtim önüne."İso,sevgilim.Dur lütfen,Bunun seni kızdırmasına izin verme.Umursama onu..Lütfen aşkım." Ellerinden tuttum.Oda ellerimi dudağına götürüp öptü.Konuşmaya başladı sonra."Tamam sevgilim.Sakin kalacağım." Yanağından öptüm.Yine benim sözümü ikiletmemişti işte.Arkamı döndüğümde Eyüphan yoktu,kaçmıştı demekki.İso ellerimizi kenetleyip bana baktı.Bende gülümsedim.Konağa doğru yol aldık..

Şuan Koçari Konakta oturuyorduk İso ile.El ele tutuşmuş boş boş abime bakıyorduk.Abimde şüpheyle bize bakıyordu.En son bu bakışmayı bitirip İso söze atıldı."Abi..Bizim sana dinlememiz gereken bir ses kaydı var.." deyip telefonu masaya koydu..

Ses kaydı bittikten sonra,Abim çok sinirli bir şekilde İso'ya bakıyordu.Bana ise hayal kırıklığı.Kalbim sıkışmıştı bu bakışına.Dolu gözlerimle abime bakarken İso elimi daha sıkı tuttu.Gözlerimi deniz mavisi gözlerine döndürdüm.Güven veren bakışıyla bakıyordu bana.Sonra fısıltıyla "ben burdayım." dedi.Yine sakinleştirebilmişti beni işte.İso böyleydi.O olmadan ne yapardım bilmiyorum.Abime bakışlarımı geri çevirdiğimde konuştu İso'ya doğru."Sen nasıl yaparsın bunu!Ben sana güvendim lan!İlk defa bir Furtuna'yı sevdim!Ama meğersem sende ihanet etmişsin!" İçim cız etti abimin dediğine.Hayır demek istedim İso'ya.İhanet etmedin demek istedim ama yapamadım.

Abim İso'ya bir yumruk attı.İso'nun başı yana savrulurken hala dimdik duruyordu."Ben Fadime'yi seviyorum.Aşığım.Vazgeçmicem ondan." Bunu dediğinde içim kıpır kıpır olmuştu.Ama sadece kısa bir süre."E-evet abi!Eskiden birbirimizi sevmiyorduk ama aşığız şimdi!Lütfen ayırma bizi..!"

Abim bana döndükten sonra söze atıldı hemen."Sende kandırmışsın beni Fadime!Abinim ula ben senin!Nasıl yaptın bunu!" Ağlamaya başladım hemen.Haklıydı.Abime söylemem gerekirdi ama ben İso'yu seviyordum.İso beni korumak için evlenmişti.Öldürmek için değil."A-abi ama ben İso'yu seviyorum!O beni korumak için evlendi!Zarar vermedi bana!"

Abim histerik bir şekilde güldü.Esme ve Aleyna onu sakinleştirmeye çalışıyordu ama nafile.Esme söze girdi sonra."Koçari,sakin ol.Üzme kızı.Seviyormuş işte!" Abim Esme'ye bir bakış atıp söze atıldı."Sen dur Esme.Aleyna sende!" Abim yine söze girdi sonra..

"Seç Fadime!Ya İso,Ya Ben!Beni seçersen bu konakta kalır,İso'nun yüzüne bakmayıp onu boşarsın,Yada İso'yu seçersen bir daha bu konağın yanından geçmezsin,Benim yüzüme bile bakmazsın,Beni kaybedersin!Hangisini seçiyorsun!?"

Ya Ben,Ya İso! | isfadStories to obsess over. Discover now