سخن نویسنده: خب بچه ها سلام به همگی دیانام بعد از یه مدت طولانی برگشتم با یه وانشات از کاپل دکوباکو، امیدوارم ازش خوشتون بیاد، البته باید بگم که کارکتر توی این وانشات یکم متفاوتن با کارکتر توی انیمه، حتما نظرتون رو درباره این وانشات بگید چون اولین وانشاتی هست که نوشتم😘🤍
جو سنگینی بار را احاطه کرده بود، اگر یک آدم عادی در آنجا حضور داشت حتما احساس خفگی بهش دست میداد.
+نچ خیلی حوصله سر بر شدی
به ارامی جعبه سیگار برگش رو باز کرد، با احتیاط یک سیگار برگ لول شده از مارک"مونته کریستو" را بیرون آورد و با کاتر مخصوص خودش سرش را با دقت و مهارت برید.
_چی ازم میخوای لعنتی
+هیششش"Calm down Khachan: اروم باش کاچان" فقط دلم برات تنگ شده بود
با فندک توی اون هوای گرفته، سیگارش را روشن کرد آرام پک زد، دود را لحظهای در دهانش نگه داشت و بیرون داد.
+فقط رفع دلتنگیه کاچان
_رفع دلتنگی؟ هه هم من هم خود عوضیت میدونیم برای رفع دلتنگی نیست
محکم مشتش را روی میز کوبید که از شدت ضربه لیوان های شراب قرمز تکان خوردند.
اروم لیوان شراب رو برداشت کمی مزه کرد.
_خودت خوب میدونی که تو باعث شدی من یه عوضی شم و اره راست میگی!
انگشتشو زیر چانش گذاشت حالتی متفکرانه به خود گرفت و بعد اروم نیشخندی زد که قلب هر شخصی یک تپش جا می انداخت.
+خب راستش اومدم بسوزنمت کاچان
_چی؟ تو؟ بخوای منو بسوزونی میدوریا میدونی که اگه یکم دیگه رو اعصاب نداشتم را بری مختو می پوکونم
شرابش را که یکم چشید با ملایمت سر جای قبلیش برگردوند.
+هی دیگه منو دکو صدا نمیکنی کاچان؟ اخه..
نزاشت حرفش را کامل کند، بلند شد فریاد زد:
_دیگه کاچان صدام نکن لعنتیییی
دو تا دستانش به نشانه تسلیم بالا اورد
+هیششش کاچان گفتم که میخوام بسوزونمت هه هه هه هه(خنده شیطانی😂👹)، مثل گذشته سریع از کوره در میری و همین نقطه ضعفته
بعد از چند ثانیه باکوگو نفس عمیقی کشید تا بغضش اشکار نشود
_ل.. لطفا بس کن
ابرو هاش رو بخاطر صدای اروم و لرزون باکوگو بالا انداخت.
+هعی هعی کاچان تمومش کن کسی که رها شد من بودم نه تو
باکوگو از شرمندگی کاری که کرده بود سرش رو پایین نگه داشته بود
(فلش بک)
+چ. چی میگی کاچان؟؟؟ هی با تو ام
