Yine Sen

1.Aniden

Çok güzel bir sabaha uyanmak isterdim ama bu bizim evimizde pek mümkün değildi. Çünkü bu sabah benim çığlığımla başladı.
​
"AAAAAAAAAAAA!"

​Ben çığlık attığım gibi odama abim girdi.
​
"Ne oluyor lan?!"

​"ABİ! Yatağımda kocaman bir çekirge var!"

​Deyip abimin arkasına saklandım. Ben korkudan arkasında saklanırken abim çok sesli bir kahkaha attı.
​
"HAHAHAHAHA! Gerçekten bir çekirgeden mi korktun? HAHAHAHA!"

​Abim nefes almadan gülerken ben hâlâ korkuyla konuştum:
​
"Abi, al şunu yatağımdan!"

​Abim biraz daha sinir bozucu şekilde güldükten sonra çekirgeyi hiç korkmadan eline aldı ve camdan dışarı attı. Çekirgenin gitmesiyle derin bir nefes aldım. Abim ise gülmeye devam ediyordu. Onun bu halini görünce sinirli sinirli ona baktım.

​"Ne gülüp duruyorsun ya? Hem sen benim odamda ne yapıyorsun, çıksana dışarı!"

​Diyerek onu dışarı çıkarmak için itmeye başladım. O ise gülmesini zar zor durdurup kapının önünde konuştu.
​
"Sanki senin odana çok meraklıyım! Annem kahvaltıya çağırdı diye geldim. Ha bir de git bir elini yüzünü yıka, saçını tara yeni uyanınca aynı Viper Balığına benziyorsun!"
​
Bunu demesiyle elime yastığı alıp ona fırlattım ama o hemen kapıyı kapattığı için yastık kapıya çarpıp yere düştü.
​
Viper Balığıymış! En azından ben sadece yeni uyanınca benziyorum, sen uyusan da uyumasan da bir şeye benzemiyorsun.​Kendi kendime söylendikten sonra banyoya gidip işlerimi hallettim ve kahvaltıya indim.
​
"Günaydın canım ailem!"

​"Günaydın kızım. Hadi sofraya geç, sabahtan beri seni bekliyoruz."
​
Annemi onaylayıp hemen sofraya oturdum ve yemeye başladık. Abim, tabii ki çenesi durmadığı için hemen lafa girdi.

​"Anne, biliyor musun senin bu Viper Balığına benzeyen kızın küçücük bir çekirgeden korktu!"

​Abimin dediǧini hic umursamadan anneme dönüp sordum:
​
"Anne, bugün ne yapacağız?"
​Annem biraz düşünüp konuştu:
​
"Açıkçası dün babanızla bahçedeki işleri bitirdik. Bugün yapacak bir şey olmadığı için dinlenebilirsiniz."

​Dediği şeyle kafamı salladım. Tabi o sırada abim sevinçten annemi alnından öpmekle meşguldü. Tam o sırada kapı çaldı. Annem hemen bana döndü:
​
"Umay, kapıyı açıver kızım."

​Hemen ayağa kalkıp kapıyı açtım ve gördüğüm kişiyle şok içinde kalakaldım.
​
"Rüzgar abi?.."

Rüzgar abi beni görünce yutkundu ikimiz de uzun bir süre konuşamadık. Biz kapıda istemeden biraz fazla durunca annem geldi:

​"Kimmiş Umay? Rüzgar, oğlum! Sen ne zaman geldin?"
​
Annem Rüzgar abiye hemen sarılıp soru sordu. Rüzgar abi gözlerini benden çekip annemin sarılışına karşılık verdi:
​
"Zehra abla dün geldim, bugün de ilk işim size gelmek oldu. Malum, özledim sizi çok."
​
"Hoş geldin oğlum benim. Geç içeri, biz de tam kahvaltı yapıyorduk. Bizimle yap."
​
Rüzgar abi hemen "Ben tokum," dese de annem izin vermemiş ve zorla masaya oturtmuştu. Bütün aile Rüzgar abiye sarıldıktan sonra abim sordu

​"Tatile mi geldin? Hiç haber de vermedin oğlum."
​
"Yok, temelli geldim. Sürpriz olsun istediğim için haber vermedim."

​Temelli geldiğini duyduktan sonra yemeyeceğimi söyleyip hemen odama çıktım.
​Odama girip hemen kapıyı kapattım ve arkasına yaslandım.

Yine o... Lütfen rüyada olayım. Tam hislerimi içime gömmüşken, tam onu unutmaya başlamışken tekrar gelip dünyamın tam ortasına düştü. Ben o günlere, 5 yıl öncesine tekrar dönmek istemiyorum.
​
Flashback:
​
Ne derse desin ona söyleyeceğim artık, içimde tutamıyorum Cemre. 2 yıldır seviyorum onu. Tepkisinden çok korkuyorum ama en fazla ne olabilir ki?
​Tam o anda arkamdan bir ses geldi. Arkamı döndüğümde Rüzgar oradaydı; her şeyi duymuştu.
​
"Ne diyorsun Umay sen? Ben seni kardeşim olarak gördüm, ne aşkından bahsediyorsun? Daha 17 yaşındasın!"
​
Her şeyi duydugu icin yalan söylemedim ve gercegi söyledim

"Rüzgar abi ben seni seviyorum. Hem ne olacak 17 yaşındaysam? Ben her şeyi anlayacak kadar büyüdüm."
​
"Umay bu aşk olmaz, ben seni sadece kardeşim olarak gördüm."

​"Hiç mi olmaz?" diye sordum çaresizce.
​
"Hiç olmaz... Hem ben başkasını seviyorum."

​Söylediği şeyle yerimde kalakaldım. Gözleri bana aşkla bakarken başkasını mı seviyordu? Gözlerim dolmaya başladı. O ise hiç arkasına bakmadan yürüyüp gitti.
​Sabah olduğunda ise onu bir daha hiç görmedim çünkü yurt dışına okumaya gitmişti. Aklımdaki soru ise şuydu Beni o kadar mı sevmedi, yüzümü görmemek için mi gitti?
​O günden sonra bütün hislerimi ve sorularımı içime gömdüm.

Fashback bitti
​
Daha fazla kapının önünde durmayıp yatağıma oturdum. Şimdi ne olacaktı? Hiçbir şey olmamış gibi yüzüme mi bakacaktı? Bana o sözleri söyledikten sonra benle konuşa bilcek miydi?

​Ben bunları düşünürken yavaş yavaş gözlerim kapandı ve kendimi uykunun karanlık kollarına teslim ettim.
​Gözlerimi araladığımda saatin geç olduğunu, havanın hafif karardığını gördüm. Kaç saattir uyuyorum ben ya?

​Deyip odamdan çıktım ve aşağı salona indim. Rüzgar abinin annemgille televizyon izlediğini gördüm. Rüzgar abiyi gördükten sonra hayatta gitmem o salona, diye düşünürken onun beni izlediğini fark ettim ve hemen mutfağa geçtim. Onun yüzünü bile görmek istemiyordum.
​Mutfağa girmişken bir su içeyim deyip bardağa su doldururken arkamdan bir ayak sesi duydum. Arkamı döndüğümde Rüzgar abinin geldiğini gördüm. Hemen suyumu içip çıkacakken Rüzgar abi kolumu tuttu.
​Ona anlam veremeyerek baktım.
​
"Neden kaçıyorsun benden Umay?"
​
"Senden niye kaçayım ben Rüzgar abi?"

​"Bilmem, benim olduğum ortamdan hemen gidiyorsun."

​"Demek ki yüzünü görmek istemiyorum Rüzgar abi bunu düşündünmü hic? Bir dahada peşimden gelip bana dokunma"

​Deyip sert bir şekilde kolumu onun elinden kurtardım ve odama çıktım.
​Ne kadar uyumuş olsam da hâlâ yorgun olduğum için yatağıma yatıp gözlerimi kapattım. Birkaç dakika içinde yeniden uykuya daldım.
​
​
‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----‐‐----​Hepinize merhaba arkadaşlar Bu kitabın ilk bölümü Umayi'i ve ailesini kısaca tanımanız için böyle bir başlangıç yapmak istedim. Umarım beğenmişsinizdir
​Gelecek bölümler daha uzun olacak. Yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayın Öptümm