Russian Roselle

Prolog

Jasnymi oczami śledziłam posturę mojego ojca.
Nieciężko stwierdzić, że widzi we mnie w końcu coś więcej, a nie tylko obciążającą jego karierę mafiozy córkę.
Jestem jego jedyną potomkinią. Nie był nigdy taki jak inni, miał kobiety na boku, ale oprócz z moją matką, która zmarła dwa lata po moich narodzinach, nie chciał z żadną z dziwek dzieci.
A może to i dobrze? W sumie byłam tylko jednym problemem, a nie wieloma. Chowana przez lata w naszym domu w Sochi, przyzwyczaiłam się do bycia samej. Sama się bawiłam, z pomocą kilku korepetytorów sama ogarnęłam naukę, a później bez nich czytałam wiele książek historycznych, jak i psychologicznych, zgłębiając wiedzę.
Tata nie był patologiczny, oczywiście - wiedziałam, że większość jego biznesu opierała się na nielegalnych transakcjach. W końcu Aleksander Orlov stał się najniebezpieczniejszym mafiozą w Rosji. A ja, jego córką. W internecie jak i podczas wielu imprez, zaczęli mnie nazywać księżniczką Rosji, albo różyczką.

Z zawiłych myśli wyrwało mnie poczucie ręki mojego ochroniarza którą, chwycił mój nadgarstek. Chyba po to, aby wyrwać mnie z z zamyślenia.

- Skup się - usłyszałam od ojca - Ze wszystkich ofert, jakie mi zaproponowano, najlepsza wydaje się od Amerykanina - przewróciłam oczami. Zwykle amerykańskie geny mieszające się z moimi. Rosyjskimi.

- Jakie są inne? Od kogo? - zapytałam, będąc już choć trochę zainteresowana tematem.

- Od Fina i Włocha. Nie opłaca się. Z oboma mam dobre kontakty, zero spiny, zero problemów, a mi zależy na kimś, kto pomoże mi się wybić jeszcze bardziej w górę - powiedział tata, patrząc przez okno.

- Czyli za Amerykanina? Jak wygląda?

- Nie ważne. Umówimy się z nim, podpisze wszystko, wybierzemy termin zaręczyn i ślubu. W końcu się przydasz - mruknął, po czym machnął ochroniarzowi, że ma mnie wyprowadzić.

Czyli stałam się kartą przetargową mojego ojca.
Super.