A.A.O.R.O

SANIRIM REANKARNE OLDUM

SANIRIM SORUMLULUK ABİDESİ KARDEŞİMİ KURTARIRKEN REANKARNE OLDUM
Ah, merhaba. Ben adımı sizlere şimdilik paylaşmayacağım. Öncelikle bu kitabı annem okusun ve belki ona benim gözümden nasıl göründüğünü anlaması için vermek istiyorum. Büyük ihtimalle bu kitabı anneme internette görüp hoşuma gitmiş de anneme göstermişim gibi okutacağım. Yani kitapta genel olarak tarzımın dışına çıkarak ergen bir oğlan gibi konuşmaya çalışacağım. Hikâyemi okuduğunuz için hepinize teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim.
BAŞKA BİR DÜNYAYA ANNEMİN ANNESİ OLARAK İSEKAİLENDİM
Evet, her şey o gün oldu. Yoldan geçen ama ışıkları kontrol etmeyen o sorumluluk abidesi pırlanta kardeşlerimden birini kurtarmak için onu ittim ve arabanın önüne atladım. Uyandığımda bir düğündeydim. Yanımda bir adam vardı ve ben o anın şokuyla olayları pek kavrayamasam da bana sorulan her şeye "evet" dedim ve adam beni dudağımdan öptü.
"Oha, ne oluyor lan?" diye adamı ittim. "Ben gey değilim amk, sapıkları!" diye çıkışıp koşturmaya başladım. Koridorda koştururken ilk gördüğüm kapıya girdim ve kapıyı arkamdan kilitledim.
"Ne oluyor lan burada?" diye bağırdım. Sonra aynada kendi yansımamı gördüm. Güzel denebilecek bir yüze sahip, yaşım biraz daha büyük olsa çıkmak isteyeceğim bir kadınla karşılaştım. Birazcık utanıp "Merhaba." deyip elimi kaldırdığımda karşımdaki kadında aynısını yapınca onun ayna olduğunu fark ettim.
Bi bi bi Daki şimdi bu B b b ben miyim?! Ben değilim lan. Yo yo yo olmaz. İmkânı yok. Ben Tayland'a falan gitmedim, femboy falan değilim, Optimus Prime hiç değilim."
Sonra kapı çaldı. "Hayatım, iyi misin, bir şey mi oldu?" diye bir adam sesleniyordu. Bu deminki adamdı. Ben, sesim titreyerek, "Şey, gayet iyiyim. Bir dakika bekle, canım." dedim. Adam, "Tamam." deyip kapıda beklemeye başladı. Ben, "Lan, canım ne lan, ne diyorsun amk sen?" diye içimden geçirdim.
Sonra, "Sakinleşmem lazım." dedim. Koltuğuna oturdum ve düşünmeye başladım. En son ben kardeşimi kurtarmak için arabanın önüne atlamıştım ve sonra karanlık... Sonra bu adam... Has ben İSEKAİLENDİM lan! diye bir an sesim yükseldi.
Adam, "Bir şey mi oldu hayatım?" diye seslendi. Ben, "Bir şey yok, canım." dedim ve hemen ağzımı tuttum. "Ne canımı amk, topmussun. Aa, adama bak ya, sanki bu anı bekliyormuşsun gibi tepkiler vermeyi bırak." deyip kendi suratıma şaplak attım ve ardından kapıyı açtım.
Adam, "Hayatım, ne oldu orada, canını sıkan bir şey mi var?" dedi. Ben, terleyerek, "Yo yo yok bir şey" dedim. Adam kolumdan tuttu ve gülümseyip beni dışarı kendi yanına çekti ve yürümeye başladık. Düğün salonuna geçtik ve amk ben o gün orada evlendim.(Vay yavrum vay ne kadar kolay söylüyorum ya)
"Neyse ben şuan bulunduğum durumun şokunu atlatmaya çalışırken bu olay geçtikten sonraki son bı haftada bu dünya hakkında edindiğim bilgileri sizlerlede paylaşayim."
Şu an olduğum kadın bir burjuva. Otuzlu yaşlarında, siyah saçlı ve hafif kısa boylu. Evlendiğim adam da alt tabaka bir soylu. Adı Erick. Benim de sözde adım Sliviya. Ne kadar yerse..."Neyse hikayeye devam edelim"
Her neyse, birkaç gün sonra ben kara kara düşünürken adam odaya girdi ve "Balım." deyip elini belime attı.Ben hemen yapmacık bi gülümseme yapıp ne oldu hayatım dedim. Adam sırıtıp elindeki posteri bana uzattı.Postere baktım vov bı derneğin evlat edinme etkinliğine davet kağıdı gibi bişe kahfamı adama çevirdim heyecanlı bi çocuk gibi bana bakıyo onay bekliyo
Off çektim biraz daha zaman versen bana dedim ama adam yüzünü astı ve "ama yarın sona eriyo hayatım dedi"Ben kullandığı kelimeye biraz sinir olsamda kabul etemem gerkeiyo başka bir dünyadaydım artık neyse gideriz dedim ve adama posteri geri verdim. Adam "Teşekkürler hayatım"diyip beni yanağımdan öpecektiki bişe değil canım diyip adamı odamdan kapı dışarı ettim