Hemos actualizado nuestras Pautas de Contenido.
Consulta las pautas más recientes para seguir compartiendo historias de forma segura.

1

102 10 7
                                        

O sıradan yağmurlu okul günlerinden biriydi.

Ya da onlar öyle sanıyorlardı.

Parla gözlerini o yağmurlu sabaha alarmın sesiyle lanet ederek açmıştı.

Nefret ederdi sabahlardan.

Abisinin yan odadan horlama seslerini duyuyordu.

Sakince yatağından kalkıp çıplak ayaklarıyla soğuk zeminde yürümeye başladı.

Sessizce abisinin odasına gitti.

Oğuzhan yatakta horlarken Parla onun kolunu dürttü.

"Abi kalk."

Tabiki Oğuzhan bunu duymamıştı.

Bu sefer şiddetle sarstı abisini Parla.

"Kalksana abi."

Oğuzhan gözlerini yavaşça araladı.

"Ne istiyorsun Parla sabah sabah amınakoyayım ya?"

Oğuzhan hızla yatakta arkasına döndü.

"Pazartesi ya abi bugün hani?"

Oğuzhan başını hafifçe Parla'ya çevirip ona baktı.

"Saat kaç?"

Parla pijamasının cebindeki telefonunu çıkarıp saate baktı.

"07.48"

Oğuzhan yavaşça yatağında doğruldu.

"Annemler geldi mi?"

Parla başını iki yana salladı.

"Hayır yarın sabah geleceklermiş."

"Tamam."

Parla sakince abisinin odasından çıkıp lavaboya gitti.

İşlerini hallettikten sonra odasına geçip hazırlanmaya başladı.

Makyajını bitirdiğinde dolabını açtı.

Askıdaki okul formasını alıp üzerine geçirdi.

Hazır olduğunda aynada kendine baktı son kez.

Siyah ütülü eteği, üzerindeki beyaz jilet gibi olan gömleği ve ütülü kravatı.

Kırışık ve dağınık şeylerden nefret ederdi.

Her şeyi düzenli ve nizamiydi.

Son olarak siyah uzun ve hafif dalgalı olan saçlarını tarayıp odasından çıktı.

Abisi salondaki koltukta oturmuş telefonuyla konuşuyordu.

Parla kapıya yaslanıp abisine baktı.

Abisi Parla'yı fark ettiğinde göz kırptı.

"Çıkıyoruz şimdi güzelim gelince görüşürüz."

Telefonunu kapatıp ayağa kalktı.

"Senin Arda geliyormuş okula."

Düzen DışıHistorias para obsesionarse. Descúbrelo ahora