Başarmak başlamanın yarısıdır kardeşim
Siyah saçlarımla uyumlu mavi jbl kulaklıklarım ile yağmur yüzünden çamura bulanmış yolda yürümeye çalışıyordum.
"yağmurlu havayı güneşli diye gösteren hava durumunu da sikeyim"
Bu sabah o kadar mutlu uyanmıştım ki fakat bu çok kısa sürdü çünkü abimin yeni hediye ettiği beyaz ayakkabılarımı şuanda tam anlamıyla bok götürüyordu, bunu bir şekilde halledebilirdim ama şuan tek derdim yeni başladığım İHTİRAS KOLEJİ'ne geç kalıyordum ve ne yazık ki ilk günüm, bu bir işarettir eve dönmem için fakat evim sandığım ama sadece içinde birbirinden yabancı insanlar olan dört duvardan kötü olamaz diye düşünüyordum
İçimden düşünmeyi bırakıp koşmaya başladım çünkü okul saat 8.50 de açılıyor ve saat şuan 8.43 tü.
Nefes nefese koşmaya devam ederken rüzgar o kadar sert esti ki şemsiyem uçtu, şemsiyeyi bırak 43 kilo olarak uçmadığıma dua etmem gerekiyordu. Neyse koşarak okula yetişemedim tabi ki fakat müdürle konuşunca havadan dolayı yok yazılmayacağımı söyleyince rahatladım.
Müdür rehberliğin katını söyledi ve direkt oraya çıktım, rehberlik bana ailemin iş durumunu kardeşlerimi ve eski okulumdaki notlarımı sorduktan sonra beni sınıfıma gönderdi
Sınıfın kapısını tıklattım içeriden ses gelmeyince kapıyı açtım ve gördüğüm manzara asla beklediğim bir şey değildi, sınıftaki sıralardan bazıları yatak bazıları ise sofra ve makyaj masası olmuştu ayrıca öğretmen olması gereken yerde de sarısın bir çocuk ve yanında da akyaz arkadaşı vardı içeri garip bakışlar attığımı anlayan bir çocuk yanıma geldi.
Sınıfa bakmayı kesip çocuğa döndüm
"Selam!"
hadi bismillah
"Selam"
"Yenimi geldin sen, hangi okuldan geldin, birde neden saçında yaprak var yeni modamı?"
"Ne? ne yaprağından bahsediyorsun"
Enerjik çocuk elini başımın sol üstüne götürüp yaprağı alıp bana gösterdi ben şaşkın şaşkın bakarken yaprağı çöpe attı
"Ha teşekkürler de hoca yok mu?"
"Sence" diyerek gitti
ay nereye düştüm ben
