Aşka Delil

Sıradan Bir Gün

⸻

"Bazı günler insanın hayatını değiştireceğini bağırarak haber vermez.

O gün de diğerlerinden farksız görünüyordu.

Acil servisin floresan ışıkları başımın üzerinde uğulduyor, monitör sesleri koridor boyunca birbirine karışıyordu. Nöbetimin bitmesine iki saat kalmıştı. Tek istediğim eve gidip uyumaktı.

Tam o sırada telefonum cebimde titredi."

"Alo?"

Karşı taraftan gelen ses her zamanki neşeli Beste'ye ait değildi.

"İdil..."

"Ne oldu? Sesin niye böyle?"

Kısa bir sessizlik oldu.

"Babam hastaneye kaldırıldı."

İdil'in yüzündeki ifade bir anda değişti.

"Ne? Nasıl? İyi mi?"

"Durumu stabil ama annem tek başına. Kardeşim de şehir dışında. Benim hemen memlekete gitmem gerekiyor. "Ben gitmezsem annem tek başına kalacak."

İdil birkaç saniye sustu.

"Git tabii. Bunu bana niye anlatıyorsun?"

Beste derin bir nefes aldı.

"Çünkü bugün adli tıpta önemli bir dosyam var."

"Beste..."

"Biliyorum."

"Ben acil tıp uzmanıyım."

"Biliyorum."

"Ben adli tıp uzmanı değilim."

"Biliyorum."

"O zaman neden benden bunu istiyorsun?"

Beste'nin sesi titredi.

"Çünkü sana güveniyorum."

İdil gözlerini kapattı.

"Beste, bu çocuk oyuncağı değil."

"Sadece ilk incelemeler yapılacak. Ben yarın sabah ilk uçakla döneceğim."

İdil derin bir nefes verdi.

"Hayır..."

Beste konuşmadı.

"Gerçekten yapamam."

Sessizlik.

Yaklaşık on saniye.

Sonra İdil yumuşadı.

"...Kaçta çıkıyor uçağın?"

Beste'nin sesi umutla değişti.

"Bir saat sonra."

İdil başını iki yana salladı.