1313

01

Seul'de son iki yılda yedi kişi kaybolmuştu.
Hepsinin ortak tek bir noktası vardı.
Hepsi kaybolmadan birkaç gün önce 1313 numaralı apartmana girmişti.
Sorun şuydu.
Belediye kayıtlarında böyle bir apartman yoktu.
"Bu dosyayı sen alacaksın."
Komiser dosyayı Hyunjin'in önüne bıraktı.
"Niye ben?"
"Çünkü diğer üç dedektif de bu dosyadan sonra istifa etti."
Hyunjin güldü.
"Şaka komikmiş."
Komiser gülmedi.
Aynı gün.
Saat 18.42.
Hyunjin ilk kez o sokağa gitti.
Eski binaların arasında tek başına duran gri apartmana baktı.
Kapının üstünde paslanmış metal rakamlar vardı.
1313
İçeri girdi.
Koridor sessizdi.
Fazla sessizdi.
Sanki binada hiç kimse yaşamıyordu.
Tam geri dönecekken...
Bir kapı açıldı.
İçeriden sarı bir ışık sızdı.
Kapıda duran adamın sarı saçları loş koridorda bile dikkat çekiyordu.
İkisi birkaç saniye boyunca birbirine baktı.
Sonra adam konuştu.
"Yeni misin?"
Hyunjin kaşını kaldırdı.
"Polisim."
Adamın yüzünde en ufak bir şaşkınlık oluşmadı.
"Seni bekliyordum."
Hyunjin'in eli refleksle silahına gitti.
"Beni tanıyor musun?"
"Hayır."
"E o zaman neden bekliyordun?"
Adam birkaç saniye sustu.
Sonra aynı sakin ses tonuyla cevap verdi.
"Çünkü bu apartmana gelen herkes eninde sonunda kapımı çalıyor."
Hyunjin istemsizce gülümsedi.
"İsmin?"
"Yongbok."
"Burada mı yaşıyorsun?"
"Evet."
"Kaç yıldır?"
"Hatırlamıyorum."
Hyunjin not defterini açtı.
"Kimlik."
Yongbok gözünü bile kırpmadı.
"Yok."
"Kira sözleşmesi."
"Yok."
"Aile?"
"Yok."
Hyunjin sinirlenmeye başlamıştı.
"Dalga mı geçiyorsun?"
"Hayır."
"Bu binada nasıl yaşıyorsun o zaman?"
Yongbok ilk kez hafifçe gülümsedi.
"O sorunun cevabını bulursan..."
Bir adım yaklaştı.
"...kaybolan yedi kişiyi de bulursun."
Hyunjin tam cevap verecekken...
Üst kattan büyük bir gürültü geldi.
İkisi de aynı anda yukarı baktı.
Koşarak üçüncü kata çıktılar.
Koridor bomboştu.
Sadece...
131 numaralı dairenin kapısı açıktı.
İçeride televizyon çalışıyordu.
Mutfakta çay hâlâ sıcaktı.
Masanın üstünde telefon vardı.
Cüzdan vardı.
Anahtar vardı.
Ama...
Ev sahibi yoktu.
Sanki...
Bir saniye önce buhar olmuştu.
Hyunjin evi incelerken salondaki aynaya gözü takıldı.
Aynada...
Kendisi görünüyordu.
Yanında da Yongbok.
Ama aynanın en arkasında...
Koridorun sonunda...
Üçüncü biri daha vardı.
Uzun boyluydu.
Simsiyahtı.
Yüzü görünmüyordu.
Hyunjin refleksle arkasını döndü.
Koridor boştu.
Tekrar aynaya baktı.
O kişi hâlâ oradaydı.
Ve...
Bu kez...
Bir adım daha yakındı.