Ang sabi nila, ang isang arkitekto ay hindi lang gumuguhit ng mga gusali.
Gumagawa raw sila ng mga lugar kung saan nabubuhay ang mga alaala.
Siguro iyon ang dahilan kung bakit pinili ko ang kursong Architecture.
Ako si Kai Castro, dalawampu't isang taong gulang, fourth year Architecture student sa University of Santo Tomas, at isang taong naniniwala na lahat ng bagay ay may tamang disenyo—ang mga bahay, ang mga lungsod, pati na rin ang buhay.
Medyo corny, alam ko.
Pero ganoon talaga ako.
Naniniwala ako sa mga bagay na hindi nakikita.
Naniniwala akong may dahilan kung bakit nagtatagpo ang mga tao.
Naniniwala akong may mga taong darating sa buhay mo na parang matagal mo nang hinihintay kahit ngayon mo pa lang sila nakilala.
Hopeless romantic, sabi ng mga kaibigan ko.
Siguro tama sila.
Habang naglalakad ako sa loob ng campus ng UST, dala ang makapal kong portfolio at kape na halos kalahati na lang ang laman, pinagmamasdan ko ang paligid.
Ang lumang mga gusali.
Ang mga estudyanteng nagmamadali papunta sa klase.
Ang mga pader na ilang dekada nang nakatayo.
Nakakatuwang isipin na may mga kwento ang bawat sulok ng lugar na ito.
Baka may mga estudyanteng umiyak dito dahil sa bagsak na plate.
Baka may mga nag-confess ng feelings sa ilalim ng mga puno.
Baka may mga pangakong ginawa rito na hindi natupad.
"Uy, Kai!"
Napalingon ako.
Si Miguel Santos, ang best friend at kaklase ko sa Architecture, ay mabilis na lumapit sa akin habang may hawak na drawing tube sa isang kamay.
"Grabe, hinahanap kita kanina pa," sabi niya habang hinihingal.
"Ano na naman? May deadline ba tayong nakalimutan?" tanong ko.
Umiling siya.
Pero hindi siya ngumiti.
At doon ko napansin.
May kakaiba sa mukha niya.
"May sasabihin ako sa'yo."
Natawa ako nang bahagya.
"Bakit parang kailangan ko munang umupo?"
Hindi siya sumagot agad.
Tumingin muna siya sa paligid bago bumalik ang tingin sa akin.
"Kai..."
"Anong meron?"
Huminga siya nang malalim.
"Nakita ko si Enzo."
Nawala ang ngiti ko.
Si Enzo.
Ang boyfriend ko.
Dalawang taon na kami.
Siya yung taong pinaniwala ko na makakasama ko pagkatapos ng graduation.
Yung taong kasama ko kapag pagod ako sa plates.
Yung taong sinasabihan ko ng mga pangarap ko.
"Okay..." sabi ko. "Anong meron kay Enzo?"
YOU ARE READING
Sa Gitna ng Panahon
Historical FictionMatapos mahuli ni Kai ang boyfriend niyang nag-cheat sakanya at mawalan ng tiwala sa pag-ibig, hindi na siya naniniwalang may forever pa para sa dalawang lalaking nagmamahalan ngayon. Isang gabi sa BGC, nakilala niya si Alejandro de Silva-isang mist...
