~Zıt Renkler~

1.BÖLÜM

Her rengin anlattığı farklı bir hikayesi vardır.
ve buda benim hikayem...

"merhaba ben efnan,efnan karadut on altı yaşındayım. memleketim Şanlıurfa en sevdiğim spor atışçılık."

"Haahhaah sen kadın olduğuna emin misin"

Edebiyattan 1 dönem 1 yazılıdan konuşma sınavı oluyordum taki bu gerizekalı atlayana kadar."Kardeşim ben burada konuşma sınavını olurken ne atlıyorsun?"zaten yeterince stresliyim bide bu bok kafalıyla ugraşamazdım, hoca çocuğu susturduktan sonra tekrar dikkatle beni dinledi,sınavımı bitirdikten sonra iç çekerek yerime geçtim.

Hilal yüzümü görmek için başını hafifçe eğerek, hocanın duymamasına dikkat ederek"stresin geçtimi?"diye bana sorunca küçük bir gülümsemeyle" yani ezberlemeye bile gerek yoktu ki zaten alt tarafı kendimizi tanıttık yani bunda stres edecek ne vardı ki?"diyerek stresimi belli etmemek için güldüm daha sonra hilalin bakışının değiştini görünce ona ciddi şekilde baktım"niye öyle bakıyorsun yoksa yüzünde bir şey mi var?"dedim gibi kalemlikten aynamı çıkardım ve bir şeyin olmadığını gördüm, ve tekrar ona döndüm

"yüzünde bir şey yok sadece dalmışım kusura bakma"buda yavaştan deliriyor gibi töbe töbe neler düşünüyorum."hee anladım sorun değil"teneffüs zili çaldıktan sonra herkes sürü yavrusu gibi sınıftan çıkmasını bekledikten sonra, lavaboya gittim."pışt yetim kızı sende değil mi param!"kimseye huzurun H sini vermeyen cemre geçen sene aynı sınıftaydık ondan kurtulmak için dua bile etmişliğimi hatırlıyorum,şu gariban kızada üzülüyorumdum valla neyse olaya karışmamak için görmezden gelerek elimi yıkamaya koyuldum bir yandanda aynanın yansımasıyla onları izlemeye "senin paranı ben almadım kaç kere söylemek zorundayım!"cemre kızın saçlarından tutunca"hop ayrılın lan"kızın saçlarından tutan cemrenin elerini tutarak"cemre bırak kızı paranı almadım diyor kulağında sorun falan mı var kızım senin!"cemre sinirle bana bakarak"seni ilgilendirmez efnan tamam mı aldını görmüşler tanıklarım var!"bu sefer yüzümü kıza dönerek"aldıysan söyle ugraşmayalım"dedim kızın masum, hemen ağlıcakmış gibi bakışı vardı"ben gerçekten almadım iftira atıyor bana bu kız"nedense o anda inanmak istedim daha sonra kızı yanıma alarak cemre malından uzağa götürdüm.

okul kolidorında kızı ordan oraya sürüklüyordum resmen hilaldan banada bulaşıyor galiba, kızın bileğini bırakıp onu yüzüne baktım"kız bu mal ceren senden ne istiyor kız, zaten bela mıknatısı gibi herkese yapışıyor"kız kısa süreliğine sessizce bana baktı daha sonra"bende bilmiyorum bu okula geleli iki hafta oldu yetim çocuğu olabilirim ama benimle bu şekilde konuşması yanlış değil mi?"yani kızın durumuna üzülmüştüm ama cemre'de doğruyu söylemiş olabilirdi."merak etme bu mal cemre'ye inanacak değildim. hem yetim olsam ne olmuş kız, sen cemreyi kafana takma ara sıra herkese böyle yapar"dedim.

Daha sonra zil sesinin çalmasıyla sınıflarımıza geçtik,sırama oturduğum gibi bir sinek vızıldadı"beni bırakıp nereye gittin"hilal'e doğru dönüp"lavaboya gitmiştim hem sen teneffüs zili çaldığı gibi nereye gitmiştin?"hilal önce düşünceli gibi bir tavırla"Sineme kantinde bir şey ısmarlacağıma için söz vermiştim"dedi.

yani bu kızı tanımasam inanırdım salak gibi,ama kiminle yaptığını artık çokta umursamıyorum artık"anladım" deyip kısa kestim,"hoca niye gelmedi ya"diye söylenmeye başladım zaten şu okulu bitirip gitmek istiyorum,kalemi alıp dudaklarımın üstüne koyun etrafa boş boş bakmaya başladım taki o güzel kelimeleri duyana kadar "HOCA YOKMUŞ ARKADAŞLAR!"erkekler kitaplarını havaya atıp tren yolu gibi sırayla koşuştururken, bende en sevdiğim şeyi yaptım yani resim.

"kanka ben sinemin yanına gidiyorum haberin olsun"dedi hilal "beni çağırmayacak mısın?"çağırsanda gelmem zaten
"senin sinem ile aran iyi olmadığı için çağırmadım ya-yani istersen tabiki de gel"sinemin kim olduğunu bile bilmiyorum zaten salak mı bu nerden buluyor"bir soru daha,bu sinemlerin dersi yok mu canım çocuk mu kandırıyorsun sen?"yalanın sonuna geldik Hilal hanım hehehe!
"ya kanka onların dersleri beden yoksa bana inanmıyor musun aşk olsun"bu salak bir şeyler peşinde hadi hayırlısı bakalım "iyi peki Sadece meraktan sordum zaten abartma bu kadar"dedim.

"iyi o zaman ben gidiyorum canım kankam"kendimi hafif gülemeye zorlayarak"tamam sonra görüşürüz"dedim daha sonra sınıftan çıkmadan önce el sallayarak gider ve bende sırt çantamdan kulaklığımı çıkarıp telefondan Bluetooth bağlayarak müzik dinlemeye ve bir yandan da resim çizmeye başladım taki aklıma gelen o düşünceylerle.

hızlıca zaman kaybetmeden kulaklığımı çıkartıp hilali takip etme koyuldum okul kolidorunun sonunda olan acil çıkış merdiveninde hilali görünce hemen yanlarına gittim bakalım kimmiş bu sinem, Hilal kapıyı tam kapatmadan tutunca şaşkın gözlerle beni izlendi "efnan?" gördüm o iğrenç görüntüyle iğrenmiştim çünkü hilalin yan sınıftaki Kaan ile buluşacağını hiç düşünmemiştim.

"rezalet ya gerçekten iğrençsiniz lan bula bula bu sidiklimi buldun insan arkadaşınada söylerdi be"tiksintiyle onlara bakıyordum nasıl olurda bana söylemezdi "sana zaten söylicektim sadece biraz zaman lazımdı"dedi"neyse arkadaşım sizi bozmayım ben Bir dahada benden habersiz sevgili yaparsan kötü olur şimdiden söyleyeyim dedim"değip oradan ayrıldım, teşke giderken önüme baksaydım.

"LAN ÖNÜNE BAKSANA!" al işte çarpa çarpa buna mı çarptım gerçekten "efnan?"kendisini tanıtayım eski sevgilim Berkay.