ASILAN SON MASUMLAR

1-HAPIS BIR HAYAT

Orta çağda olan küçük bir köy 3000 bine yakın civarda insan sayısı vardır bu köy sanıldığının aksine bir cehhenemden farkı yoktu.Kadınlar onlara göre bir büyücü doğurmacı görevli bir eşyaydı kadınlarının önemi olmadıgı bu çağda iftiralar,şiddet,zorbalık çok fazlaydı eğer kasabanın zengin yönünden değilseniz köleydiniz bu köyde herkes çalışmak zorundaydı ailenin erkek bireyleri baba ne işle uğraşıyorsa onun işinin devamını getirmek zorundaydı.Sisli bir kasaba denilip geçilicek bir yer değildi ve olmadı.Yaşı küçük olan kızlar bile büyücülükla suçlanır ölüme sürüklenirdi buna karşı çıkabilicek kişi yoktu.

Çiftliçilik yapan bir ailenin iki kızı vardı Banu ve Burçin bu iki kız daha 16 ve 19 yaşındadır
Burçin-16 yaşında kızıl saçlıdır
Banu-19 yaşında siyah saçlıdır

Babaları Turgut 49 yaşında sinirli,huysuz bir babadır köydeki insanların laflarına kanar çocuklarını sevmez.

Anneleri Aybüke 38 yaşında kızgın,sevimli bir annedir yeri geldiğinde iyi yeri geldiğinde kötüdür

Günlerden bir gün yine burçin ve banu gece vakti çeşmeden su almak için gizlice dışarıya çıkar ancak köyde gece ışıklar kapatılır ses çıkarılmaz Kadınların çıkması yasaktır Eski Âdetlerine özen gösterdiklerini sanarlar.

Burçin ablasına bakar ve mırıldanır
"Abla yakalanırsak nolucak"

Banu gözünü kaçırır
"Hızlıca işimizi bitirip gidelim burçin birisi görürse bize laf ederler"

Burçin gözünü devirir
"Peki"

Oğuz 18 yaşında köy ağasının oğlu tam bir baş belasıdır herkesle uğraşır

Oğuz burçin ve banuyu görünce arkalarından kıkırarak gelir

Banu arkasını döner ve çığlık atar
"Bizi korkuttun"

Oğuz kollarını bağladı.
"Bu saatte dışarıda ne yapıyorsunuz?"

Burçin gülümseyip
"Sana mı hesap vericez uyuz böceği"

Oğuz burçini süzer
"Evet bana hesap vericeksin kızıl kafa"

Burçin gözünü devirir
"Kızıl olduğum için kıskanma sende yok sonuçta"

Oğuz etrafa bakar
"Acele edin"

Burçin ona bakarak
"Bize yardım etmene ihtiyacımız yok"

Oğuz omuz silker
"Yardım falan etmiyorum sadece köyün dedikoducu insanlarının sizi görmesini istemiyorum."

Banu alaycı şekilde güler.
"Dinliyecek olsak senin gibi birisini dinlemeyiz emin ol oğuz"

Oğuz bu lafa içten kırılır ama birşey demez boğazını temizler
"Ben artık gideyim sizde dikkat edin"

Banu ve burçin bir süre sonra eski taş çeşmenin yanına vardılar çeşmenin suyu soğuktu taşları yosun tutmuştu Burçin kovayı doldururken Banu çevreyi kontrol ediyordu burçinin eline kıymık batar ve bağırır banu ona döner
"Burçin napıyorsun"

Burçin ablasına bakarak
"Abla acıttı"

Arkalarındaki yoldan ağır ayak sesleri yaklaşıyordu. Dili dikiş iğneleri kadar keskin olan yaşlı nezihe çeşme tarafına gelir aniden durdu ve kuyunun yanında duran iki kıza takıldı.