Aster

1: Eski Bir Düşmanlıktan Gelen Yeni Bir Kavgada

Soylulukta birbirine denk iki aile,

Eski bir düşmanlıktan gelen yeni bir kavgada;

Yurttaş kanı yurttaş elini lekeler burada.

İşte ölümcül döllerinden bu iki ailenin

Doğar yıldızları sönük iki talihsiz sevgili

Romeo ve Juliet, Önoyun

–❀–

Eleni, 'ufak' bir sahtecilikle hazırladığı belgelerini polis memuruna uzattığında heyecandan öleceğini hissediyordu.

"Merhaba."

Polis, tek kaşını kaldırarak karşısında ürkekçe duran genç kıza baktı. Yalnızdı. Çocuksu yüz ifadesinden, yanağında çıkmış bir iki sivilceden yaşça küçük olduğu belgelerine bile bakmadan anlaşılıyordu. Uzatılmış dosya ise yaşından beklenmeyecek bir düzende, renkli etiketlerle tasnif edilmişti.

"Tek başına mı geldin?"

Eleni valizinin sapını sıkıca kavradı.

"Evet."

Polisin iki kaşı birden kalkmıştı bu sefer. Eleni pasaport kontrol kuyruğunun en ön sırasında, polisin yargılayıcı bakışları altında huzursuzca kıpırdandı. Tüm eşyalarını bir kaplumbağa misali pembe valizine sığdırmış, sırtına da küçük bir sırt çantası atmıştı. At kuyruğu yaptığı kumral saçı, düzeltecek kimsesi olmayınca çantasıyla sırtı arasına sıkışmıştı.

"Ama ebeveyn iznim var. 5.sayfadaydı."

Parmak ucuna çıkarak camın arkasından polis memurunun hangi evrakları okuduğunu görmeye çalıştı. Boyu yetmiyor, sessizlik gittikçe uzuyordu.

"Türkiye ve Yunanistan arasında bir dostluk anlaşması olmuştu ya geçen sene... Ocak 1992'de Davos'ta..." diye açıklama isteği duydu kız. "Lise öğrencileri için bir değişim programı planlanmıştı. O şekilde geldim, öyle-"

Titreyen sesi, onun bile içine şüphe düşürmüştü. Derin bir nefes verdi.

Paniklemesine gerek yoktu aslında: teknik olarak izni vardı. Sadece Mama'sının izin verdiğinden haberi yoktu.

"Ne kadar kalmayı planlıyorsun?"

Çok güzel bir soru, diye düşündü Eleni. Bilmiyorum.

"İki okul dönemi. Yani, bir sene."

Genç kız, bu iki dönemlik sürenin ne kadarını kalabileceğini gerçekten merak ediyordu. 6 aylığına Amerika'ya eğitime giden annesinin onun yokluğunu fark etmesi ne kadar sürecekti acaba? Hoş, Melina dönse bile Eleni, varlığının unutulduğu o evde yokluğunun da fark edileceğini sanmıyordu.

En azından gerçek annesini bulacak zamanı olacağını umuyordu.

"Burada uzun süreli kalmak için Emniyet Müdürlüğünden Öğrenci İkamet İzni alman gerekiyor ilk 90 gün içerisinde, biliyorsun değil mi?"

Eleni yutkundu.

90 günü vardı.

Pasaport kontrol memurunun karşısında ecel terleri döken kız, 90 gün sonra daha büyük bir sınavı emniyette verecekti. Yine de, bürokrasiden, polisten daha çok korktuğu bir şey vardı: hedefine ulaşamadan dönmek; Melina'nın onun için hazırladığı planın içinde, sevileceği bir hayatın dışında yaşamaya mahkum olmak.