Nemesis | TeoDen

| 1 |

Yeni başlayacaklar için önden bir uyarı geçeyim, kitabın ilk 10 bölümü falan cringe gelebilir ancak biraz zorunlu bu kısımlar. Bunun dışında ilerledikce daha olgun ve daha yüksek bir çift işleyeceğim, bilgilendirme bitti.

İyi okumalar🫶🏻

Bir bilgilendirme daha, bölümler düzenlemeye alındı. Baştan okuyup yorum yapmanızı rica ediyorum🫂
---

'Bazı ruhlar tesadüfen karşılaşmaz'

---

Koşarak yetişmeye çalıştığım sergiye neyseki tam zamanında varmıştım. Açılış yapılmadan önce arka kapıdan girip görevli kartımı takmış ve girişteki yerime geçmiştim.

Kapılar açılır açılmaz insanlar içeri girdiler ve görevliler olarak onlara rahberlik etmeye başladık.

Diğerlerine rehberlik ederken gözüm hep kendi tablomun oralardaydı. Kimlerin tablom ile ilgilendiğini ve alıcı olacağını anlamaya çalışıyordum.

Tabi bu sırada ziyaretçilerle pek ilgilenemiyordum bu yüzden sürekli insanlardan özür dileyip duruyordum.

Sergi kuralına göre kimse kendi tablosunu pazarlayamazdı bu yüzden hepimize farklı tabloları pazarlama görevi verilmişti.

Tam tablomun önünde büyük bir kalabalık gördüğüm anda pazarlamam gereken tabloya bir ziyaretçi gelmiş ve fiyat bilgisi almak istemişti.

Tabi bu tablolarda hemen satın alım olmuyordu, fiyat verenler arasından en tanınan ve en çok para veren isimler o tabloyu satın alabiliyordu.

Ben pazarlamam gereken tablo hakkında bilgi ve en yüksek fiyat bilgisini söylerken biri yanıma gelmiş ve gözlerim hızla ona dönmüştü.

"Deno tablon satıldı bile, hemde hiç beklemediğin bir fiyata" dedi gizem heyecanlı bir şekilde.

O da benim gibi güzel sanatlar lisesinde okuyan ve büyük hayalleri olan çok tatlı bir kızdı. O kadar uzun süredir arkadaşız denilemezdi ama arada görüşürdük ve benim için bu kadar mutlu olması beni duygulandırmıştı.

Önce bilgi isteyen ziyaretçinin işini halledip tekrar gizeme döndüm.

"Kim almış peki? Paranın bana gelmeyeceğini biliyor değil mi?" Dedim merakla.

"Akkaya ailesinden biri, kim olduğunu bilmiyorum ama erkek. Uzun boylu ve gençti. O kadar yakışıklıydı ki inanamazsın. Senin parayı yetim çocuklara bağışlayacağını duyunca direkt limit fiyatı verdi, hemen aldı zeynep hocadan" dedi Gizem hiç durulmayan heyecanıyla.

"Oh be, içim rahatladı var ya. Uğraşlarım boşa gitmedi, teşekkür ederim Allah'ım" dedim ve yukarı doğru bakıp gözlerimi kapattım mutlulukla.

Sonrasında saatler boyunca ekipçe tablolar için limit fiyatları kovaladık ve çoğunu en yüksek fiyata satmaya çalıştık. Çünkü tek ben değil ihtiyacımız olduğu halde çoğumuz bağış yapmayı tercih etmişti.

Kendimiz için veremeyeceğimiz çabayı o masum çocuklar için vermeye çalışmıştık.

Sonunda hava kararırken orada olan işimi bitirmiş ve hazırlanıp sergi salonundan çıkmıştım.