Yeni Sezon Cihan Alya ...

Açı dolu günler...

Selam arkadaşlar. Simdiden ozur dilerim hataların olsa,lafları,sozleri dogru yazmasam. İyi okumalar🌸

Nare: Biz bu topraklarda dogduk, buyuduk (derin bir nefes buraktı) yaşamaya mecbur burakıldık amma Alya (hafif tebus ederek,sanki onu hayal etti) o burada acidan başka bir şey gormedi, iyikide gitti, biz mutlu olamadik o mutlu olsun...

Giden mi daha çok açı çeker,kalan mı?

90 gün,tamı tamına 90 olmuşdu...

Mardinin işıgı günduzleri sadece o kavuran güneşdi,akşamları bir kaç lamba dışında pek işık olmazdı. Her yer sesizleşmişdi,Albora sanki derinnn bir uykuyada...

Kanlı duyunden sonra hiç bir şey eskisi gibi olmadı.Filim şeridi gibi hepsi hızlı gecib gitti,tüm Albora kan agladı Şahinin topraqa verilmesiyle her yer sanki karangila burundu,tüm renkler yok oldu.Demir Baybars sesiz sedasiz torpaqa gomuldu,annesinin yanında,babası ve bir kaç insan dışında hiç kimse yoktu.Bütun bu beleları açan adam Boran  kimsesizler mezarligına gomuldu,Cihanın kesin emri vardı İhtiyar dışında hiç kimse yerini bilmiyordu,zaten belli bir sure sonra yok olucaktı...

Onca açının içinde nokta kadar bir umut dogdu ,oda Zerrinle Kayanın sesiz nikahı oldu.Nefret,aşk,kirginlik tum duygular bir birine karışmışdı ama ortada masum bir bebek vardı,Șimal...

Ah Nare,annesinin soylediklerini hiç unutmadı,sanki bir muhur gibi soylemişdi o lafları "Şahinlede olmazdı..." olmadıda. Uzun bir sureden sonra hastane,pisikolok ve ara sıra Yalcınla oturup sohbet etmek dışında hiç bir şey yapmıyordu. Gözundeki işık sonsuza dek sonmuşdu...

Kadir sözunu tuttu Pakizeden uzak durdu,mecbur olmadıkca hiç karşılaşmadılar o koskoca boş konakta. Muzaffer ve Ummu sesizce yaşananları izliyordu.

Sadakat sonunda olması gereken yerdeyidi,hapisanede. Davası hale suruyordu,Erol ve Kaya dışında hiç kimse ziyaretine gelmiyordu. Erolda avukatı oldugu için mecburdu. Onça olaylar oldu,olumler oldu ama yinede suclu oldugunu kabul etmiyor,her zamanki gibi Alya sucluydu olanlarda...

Cihan... Yaşayan olu gordunuzmu? İşte Cihan aynen oyle. Saç sakal hepsi bir birine karışmış,hayatından tum renkler yok olmuşdu,siyah dışında başka renk yoktu. Kaç saat,gün ay oldu uyumuyor? Herkes saymayi buraktı. Sigara,çay ve akşamları sert bir viski dışında hayatında başka hiç bir şey yok,ara sıra belki bir kaç lokma. Kaç defe uyukusuzlukta bayildı?İlaç içmesi gerekiyor ama nafile. Yalcın bir kaç serumla toparlamaya çalışıyor ama sonuç yine aynı,uykusuzluktan gözleri kan çanagina donmuş. Konakta iki oda sonsuza dek kapandı,kilitler deyişildi,siyah perdeler cekildi ve o odaya artik hiç kimse giremezdi. Sevkiyat,hastane,şirketin işleri derken günler gelip geciyordu. Gücune güc katmışdı,servetine servet ama kalbinde kocaman bir boşluk vardı...

Alyasi yoktu...

Mia(doktor): Her şey yolunda Alya, serumunda bitti. Alya biliyorsun boyle bir durumda hemen listeye alınıyorsun.

Alya hafifce kafasını salladı, ayaklarını bagdaş yaptı dahada rahat oturdu.

Alya:Biliyorum

Mia:Nakilik durumun yok ama her ihtimale karşı o listede olmalısın,tek bobrekle. Artık dikat etmelisin ve kabul etmesende birilerin haberi olmalı.

O birileri Cihandı.

Alya Münihdene gelir gelmez azda olsa duzen kurdu. İş buldu eski arkadaşlarının yardımıyla,hastanenin baş hekimi eskiden çok yardımı dokundugu biri cıkınca her şey sanki daha hızlı bir şekilde yoluna girdi. Mia evinin yanında başka bir ev vardı onu Alyaya verdi,hemen hastanesine işə kabul etti,Deniz hemen kreşe başladı her şey yolundaydı taaki o tarifi olmayan açı oluşana kadar. Deniz sesizleşmişdi,eski Denizden eser kalmamışdı, Mardini,babasını ,ordakileri çok ozluyordu, bazen Denizi gizlince agladigini goruyordu Alya ama yapacak bir şey yoktu. Anne ogul çok yaralanmışdılar. Alya o açıyla kendine geldi, o anda anladıki hep yanlızdı,hep...