Külkedisi

Bölüm 1

Serin bir Eylül günüydü. Alya mutfakta annesine yardım ettikten sonra hırkasını giydi. Rafta duran test kitabıyla telefonunu alıp bahçeye çıktı. Üniversite sınavına yeniden hazırlanıyordu. İlk girdiği sene tıp olmayınca bir daha denemek istememiş çalışmayı bırakmıştı. Ama neredeyse dört yıl sonra babasının ısrarıyla yeniden çalışmaya başlamıştı. Kitapları da yine babası birkaç gün önce almıştı. Çardakta oturmuş soru çözümlerine dair videolar izliyor sonra da kitaptaki soruları çözüyordu.

-Alya.

-Buyrun Sadakat hanım.

Alya kitabı bırakıp kadının yanına gitti. Yine ne istiyordu acaba?

-Akşam için harire yapıver sen güzel yapıyorsun. Cihan'ım da seviyor.

-Olur tabii yaparım Sadakat hanım.

-Ders mi çalışıyordun?

-Evet babam yeniden sınava hazırlanmamı istedi.

-Doğru demiş hadi git çalış sonra da tatlıyı yap.

Sadakat hanım gittikten sonra Alya da tekrar oturup soru çözmeye devam etti. Ama rahat yoktu şimdi de annesi yine yardıma çağırıyordu. Oflayıp kitabı kapattı. Eşyalarını alıp mutfağa geçti.

-Of ne var anne ya! Ders çalıştırmıyorsun.

-Sus kız gel yardım et. Duymadın mı Sadakat hanımı tatlıyı yap.

-Duydum duydum. Cihan'ı da seviyormuş. Ne gerek var!

Annesi Alya'nın kolunu çimdiklediğinde Alya acıyla yüzünü buruşturdu.

-Of anne napıyosun ya!

-Düzgün konuş Alya sinirlerimi zıplatma yine. Hadi yap şu tatlıyı.

-Of bi senin sinirlerin zıplıyor dimi?

Alya malzemeleri karıştırırken annesi de konuşmaya devam ediyordu.

-Senin niye sinirlerin zıplıyormuş hanımefendi? Bir elin yağda bir elin balda. Bak adam gitti sana o kadar kitap aldı geldi nankör.

-Of tamam anne ya uğraşamıycam senle.

Annesi yine kızın kolunu aynı yerden çimdiklediğinde Alya bu sefer daha sesli çığlık attı.

-Of anneeee! Kolumu morartacaksın ya!

C:Ümmü abla noluyor burda?

Cihan mutfak kapısından içeri bakarken gözleri Alya'nın üzerindeydi. Kız kolunu tutmuş ovuşturuyordu. Herhalde yine anası bir şey yaptı diye düşündü.

Ü:Yok bir şey Cihan beyim. Hoşgeldiniz. Bir şey mi istemiştiniz?

C:Evet bana yemekten önce bi kahve yapar mısın diyecektim. Odaya getirirsin.

Ü:Tabii. Alya hadi kızım kahveyi yap.

Cihan çıkarken Alya konuşmaya başlamıştı. Kapıda durup kızı dinliyor gülüyordu.

A:Of hangisini yapıyım önce. Tatlıyı mı kahveyi mi? Yeter ya.

Ü:Alya inşallah senin de çocuğun sana benzesin de gör bakalım nasıl oluyormuş.

A:Ay of ne diyosun anne ya! Ne çocuğu Allah korusun!

Ü:Sus kız tövbe de. Yap kahveyi hadi götür sonra. Tatlıyı karıştırırım bitiyor zaten. Çıkamam valla o merdivenleri şimdi.

Alya oflayarak fincanı sertçe tezgaha bıraktığında annesi sabır çekiyordu. Cihan gülerek odasına geçip yatağın karşısındaki tekli koltuğa oturdu. Alya'yı düşünmeye başladı. Çok güzeldi, çok çekiciydi. Kızı aklından atamıyordu bir türlü. Hele liseyi bitirdikten sonra daha da güzelleşmişti. Ya da artık evde olduğu için ben yeni fark ediyorum diye düşündü. Kapı çaldığında Alya'nın geldiğini düşündü ama gelen Kaya'ydı.