Genève.
Een man stapt uit een taxi aan de hoofdingang van CERN.
Hij heeft een map onder de arm, een badge om zijn nek, en de blik van iemand die zijn ochtendkoffie nog niet gehad heeft.
Hij bekijkt zijn badge nog even.
[
Inspecteur O'Niel.
Bezoeker ESA
]
Hij zucht:
Ze hebben voor een keer mijn naam juist gespeld.
Niet slecht.
Het gebouw is indrukwekkend.
Glas.
Metaal.
Strakke lijnen.
Hij ademt diep in.
O'Niel:
Hopelijk is dit geen tijdsverlies.
Of toch niet weer.
Hoop ik toch.
Zijn voorganger was opgestapt, en hij was 'gepromoveerd' tot deze functie.
Hij stapt naar binnen.
Hij gaat naar de balie.
O'Niel:
Goedemorgen.
Ik heb een afspraak met onderzoeker ...
eh...
meneer Quentin Malli van het Space Folding Team.
De receptioniste kijkt op haar scherm.
Ze fronst.
Receptioniste:
Ah. Ja. Die zitten niet hier.
O'Niel:
Niet hier?
Receptioniste:
Neen. Zij zitten in Building 12B.
O'Niel:
...
12B...
Waar is dat?
Receptioniste:
Uhm...
Dat is... buiten de hoofdsite.
U moet tram 18 nemen, tot het eind.
Dan overstappen op trolleybus 32, weer tot het eind.
Dan een eindje te voet.
Het is... een beetje verstopt.
O'Niel:
...
Verstopt?
Receptioniste:
Het is een oud gebouw.
-----
WAT LATER - TRAM 18
O'Niel zit in de tram.
Hij kijkt naar buiten.
Hij ziet moderne gebouwen verdwijnen en oudere, grauwere structuren verschijnen.
Hij checkt zijn map.
O'Niel (mompelend):
Space folding ...
in een bijgebouw?
De ESA deed al jaren onderzoek naar space-folding.
Ze wilden ruimtevaart versimpelen.
Geen zware superraketten, die eeuwen moesten vliegen.
Maar liever kleine toestellen, die bijna instant gigantische afstanden konden overbruggen.
Maar het project schoof voor geen meter.
Geleidelijk aan zakte de prioriteit van het project.
De focus verschoof naar deep-space communicatie, teleportatie-theorieën, quantum-communicatie.
Het project werd naar CERN overgeheveld.
Zij zochten verder. Kleinschaliger.
Hij had het project geërft van zijn voorganger.
Vanaf nu was hij de liaison tussen de ESA en CERN hiervoor.
Wat een kado.
-----
NOG LATER - TROLLEYBUS 32 : eindhalte
Hij stapt uit.
Voor hem: een gebouw dat eruitziet alsof het ooit een ministerie was...
en daarna verlaten...
en daarna half opgeknapt...
en daarna weer vergeten.
Een bordje hangt scheef:
[
CERN - Building 12B
]
Een raam is dichtgetimmerd.
Een ander heeft spinnenwebben.
Een dakloze staat tegen de muur te plassen.
O'Niel:
...
Dit kan niet juist zijn.
De deur gaat open.
Daar komt de CERN-onderzoeker naar buiten.
Onderzoeker:
Goeiemorgen! Of is het al middag?
U bent de man van ESA ?
Aangenaam!
Ik ben Doctor Samuel Bécquet.
De assistent van Professor Quentin Malli.
ESTÁS LEYENDO
De Boom der Realiteiten
FantasíaIedereen denkt te weten wat een andere dimensie is. Een variant van onze wereld. Een andere tijdlijn. Een kopie met een foutje. Maar dat is niet hoe het werkt. Wanneer een paar wetenschappers per ongeluk op de Boom der Realiteiten stuiten, ontdekken...
