Göksel ||Yarı Texting

1.bölüm

Başlamadan önce, destek olmak için yıldıza basıp bol bol yorum yaparmisin. İyi okumalar.

♫:Eylem aktaş-hatırla sevgili

🪽

"Melek, onun böyle bir şey yapacağından emin misin?" Kulaklığımda Duru'nun sesini duyduğumda, daldığım düşüncelerden sıyrılıp etrafıma baktım.
Evde o kadar bunalmıştım ki biraz daha kalsam gerçekten kafayı yiyecekmiş gibi hissediyordum.

Bu yüzden kendimi dışarı atmıştım. İçimde biriken öfkeyi ailemin yanında gün yüzüne çıkartamazdım.
Sonuçta onlar hiçbir şey yapmamışlardı ve başka birine olan sinirimi onlardan çıkarmak istemiyordum.

Az önce hafif bir yağmur yağmıştı. Bu yüzden üzerime siyah montumu geçirmiş, kollarımı bedenime dolayarak yürüyordum. Duru'nun sorusunu düşündüm. Verecek doğru düzgün bir cevabım yoktu.

"Bilmiyorum." Sesimdeki öfkeyi bastırmaya çalışarak devam ettim. "Duru, bak, gerçekten anlamıyorum. Zaten kafayı yemek üzereyim." Bir kez daha sinirlendiğimi hissedince derin bir nefes aldım.
"Ya bugün bizim birinci yılımız oldu!" dedim. "Ve ben daha ilişkinin ikinci ayında aldatıldığımı öğreniyorum."

Evet, aldatılmıştım.

Bir yıldır birlikte olduğum çocuk, Kerem, beni aldatmıştı.

Hem de okulda en nefret ettiğim kız grubuyla.

Evet, yanlış duymadınız. Kız grubuyla.

Keşke içlerinden sadece biriyle birlikte olsaydı, diye düşünüyordum bazen. Ama bizim paşamız ayran gönüllü olduğu için dördüyle birden sevgili olmuştu.

"Salak herif!" Duru da benim kadar sinirlenmişti.
Ben size Duru'yu tanıtmadım, değil mi?

Duru, okula geldiğim ilk günden beri yanımda olan kişiydi. Ne zaman başıma bir şey gelse, ilk aradığım insanlardan biri oydu. Diğeri ise ipekti. Duru ile aynı yaştaydık ama İpek okula bir sene geç başladığı için bizden bir yaş büyüktü. İkisini de eşit derecede seviyordum. Benim için, arkadaştan öte olan kişilerdi.

"Ben hâlâ inanamıyorum," dedi Duru. "Yani bir insan bunu nasıl yapabilir? Hem de bir kişiyle değil, dört kişiyle?"

"Bilmiyorum." Duru'nun görmeyeceğini bile bile omuz silktim.

"Şerefsiz herif." Duru, küfür etmeye başladığında bizim mesai başlamış oluyordu. "Döl israfı herif. Valla alacaksın böylesini iki postaya ancak düzelir."

"Oha, cüş." dedim kıkırdayarak.

"Ne cüşü? Az bile söylüyorum."

"Tamam, tamam. Sen biraz daha devam edersen Kerem'in bütün sülalesini de söveceksin."

"Onu da hak ediyor."

Gülerek başımı iki yana salladım. Duru'nun sinirlenince nasıl birine dönüştüğünü iyi biliyordum. Normalde sakin sayılırdı ama konu bana gelince bütün sakinliği bir anda ortadan kayboluyordu.

"Boş ver şimdi," dedim. "Onun hakkında daha fazla konuşmak istemiyorum."

"Tamam. Ama bir şey söyleyeyim mi?" Dedi, biraz tereddüt eder gibi çıkan sesiyle.