The Sosyalerang Maid

CHAPTER 1

CHECHE's POV

(Wow ha? Kapal ng nagsabinun. Maganda ka? Gwapo ka? Patingin. Wala. Wala kang mukha. Wala ka ring puso.Hindi ka tao. Dura ka!)

So let's back to reality...

"Ang baho! Ano ba yon,Cheche? Bunganga mo?" Sabi ng kaibigan kong bansot. Siya si Tina. Shortfor Bansotina. Ang babaeng pinagkalooban ng sangkatutak na kabansutan. Dwende.Pandak. Bansot. Maliit. Smurf. Chipmunks. Panget. Panget. Panget. Tsaka panget.Pero madalas kong itawag dyan ay Dwendy. Para emphasize na emphasize yungkaliitan niya.

"Hininga mo yon.Pagpasok mo kasi, bunganga mo agad ang unang bumuka kaysa sa mga hita mo."Sinisi pa ko sa salang siya ang may gawa.

"Watibir! Enywi, mayparte parte dyan sa kanto mamaya. Wi well gu der."

"Ano na namang isusuotmo? Wag mo sabihing hihiram ka na naman sa'kin? Ay. Pwede ba, ayoko na.Pinahiram ko sa'yo ng puti, ibabalik mo sa'kin na mas maitim pa sa singit mo.Magtigil ka, Dwendy."

Sa tuwing may party kasi okahit na saang lakaran, lagi siyang nanghihiram sa'kin ng isusuot niya.Palibhasa, kahit labhan yung damit niya, ganun at ganun parin ang kulay. Hindina magbabago. Kung ano ang kulay pagkatapos niyang gamitin, ganun parin angresulta kahit labhan. Ang tindi ng kapit ng libag ng babaeng to. Kaya kahitako? Hindi ko dinidikit ang sarili ko sa kanya. Aba, mahirap na, baka kumapitsa'kin yung kayamanan niya.

"Si Cheche naman, paranghindi tayo magkaibigan niyan."

"Hindi talaga tayomagkaibigan, muchacha kita, amo mo ko. Wag kang ambisyosa."

"Nakaka-hirt ka ngpilengs." At nag-pout pa ang bruha. Jusko. Magunaw na sana ang mundo.

Hindi ko na siya pinansin.Lumakad na ko papuntang kusina. Kukuha ko ng makakain. Uuuuuy. Sino yung nakitakong maganda? Humakbang ako ng dalawa pabalik at nakakita nga ko ng maganda.Hindi pala, dyosa ng kagandahan. Nag-pose ako ng parang model sa harap ngsalamin. Pak! Pak! Pak! Ganern! Para sa economy ng Philippines. Shetttt.Amzooosexeee. Pwede na siguro akong maging cover magazine ng FHM.

"Anong ginagawa mo,Cheche? Pfft. Para kang butiking tinatanggalan isa-isa ng paa." At tumawapa ang pesteng babae.

"Modeling ang tawagdito. Napaka-ignorante mo talaga." Inayos ko na sarili ko.

"Ahhhh. Akala kopostiring. Alam mo yun? Pusting nag-pupus?" At tumawa pa habang nakahawaksa tiyan.

"Korni." Atnagtuluy-tuloy na ko para kunin ang kukunin ko. Pero inunahan pa ko ng isangto.

"Gerl, anong brikpasmo?" Kapal ng mukha. Nakidayo pa ng kakainan.

"Tingnan mo saref."

"Ha? Wala ka namang ripa?"

"Tanga ka talaga. Ediwalang pagkain. Lumayas ka na nga, nakakasira ka ng maganda kong umaga. Pandak.Shoo. Shoo." At winagaswas ko ang kamay ko na parang nagtataboy ng aso.

"Alam mo, Cheche, butipa yung umaga mo maganda no?" Tinuro muna ko saka nagsalita ulit."Ikaw panget." At nagtatakbo habang tumatawa.

Pesteng bansot.

------

"Cheche, napakatagal monaman! Kanina pa ko atat na atat makipag-parte-parte dun." Ayan,binubwisit na naman ako ng pandak kong kaibigan. Ayoko naman talagang pumunta.Ano naman kasing gagawin ko don? Makakakita lang ako ng mga hipon at bisugo naumahon mula sa dagat. Ghadd! Ma-eexpose na naman ang kagandahan ko. Magkakagulona naman sila.

"O yun naman pala e. Edimauna ka na."

"Ano ka ba? Wala akongkasama. At karamay."

"Karamay? Karamaysaan?"