Güne alarmın kulak çınlatıcı sesiyle gözlerimi açtım. Sol avuç içimle ağzımı örtüp esnedim "Gökçe detoks suyum nerede?" diye seslendim.Banyoya girip işlerimi hallettikten sonra odama geri döndüm. Gökçe hali hazır şekilde her zamanki gibi ayakta dikilmişti."Nerdesin? Sana daha kaç defa uyandığımda suyumu içmek istediğimi söylemem gerekiyor.Şu koca evde bir işi düzgün yapan yokmu?"diye söylenerek güne iyi bir giriş yaptım. "Kusuruma bakmayın. Efendim. Leyla Hanım'ın kahvesini hazırlıyordum. " Leyla Yaman kendisi ablam olur.Kendisine ait güzellik merkezi var. "Anladım.Çıkabilirsin". Zavallı kadın odadan çıktığında Dolabımdan okul için düşük bel, mavi ispanyol paça pantolon. Aralık ayında olduğumuz için gri omzu açık kazağımı giydim.Ayağıma ise topuklu çizmelerimi geçirdim.Altın sarısı, belime kadar uzanan saçlarıma, at kuyruğu yapıp pufa oturdum. Kendim için günlük sizin söyleminize göre ise düğün makyajı yaptım.Aynadaki görüntümden memnun kaldığımda hazırdım. Aralık ayında olsakta kar yağmamıştı. Hava buz gibi olsada bu yıllarda Marmara'da kar yağmazdı. Onun yerine yağmur yağardı.
Kahvaltı yapmak için salona indim.
Aslında aç değildim ama annemin saçma sapan kurallarına uymak zorundaydım. Salonu tüm ihtişamıyla annem dekore etmişti.Annem Selda Yaman otoriter ve kontrolcü bir kadındı.Onun hayatında güçsüzlüğe yer yoktu. Sayesinde bizimkinde de. O kadar kontrolcü bir kadındı ki dokuz yaşımda sırf kiloluyum diye 3 gün beni aç bırakmıştı... En sonunda da bayılmıştım.
Düşüncelerime son verip salona girdim.
Babam her zamanki gibi baş sandalyede, sağ yanında annem, annemin yanında Leyla, babamın hemen sol yanında kardeşim Eren vardı.
Herkese hitaben "Günaydın" dedim soğuk bir sesle.
Eren'in yanına oturup evin hizmetlilerinden biri olan. Ela'ya seslendim.
"Ela kahvemi getir"
Tabağıma iki tane salatalık koydum.
Elimi ekmek tabağına uzattığım an
Annem"Gerçekten ekmek yiyebileceğini mi
düşündün??? Eskisi gibi şişman olma yolundasın!!!Ne kadarda özdenetimsizsin.
Birazda ağzına sahip çıkmayı öğren."
Ekmek tabağını önümden alıp elimin erişemeyeceği bir yere koydu.
Ses tonunu yumuşatarak " Ben senin iyiliğini düşündüğüm için seni uyarıyorum kızım.Sende şişman olmak istemezdim değilmi???"
Sözleri yumuşak olsada yüzü tam tersini söylüyor. Tehtidvari bir şekilde bakıyordu.
Yediğim iki lokma zehir zıkkım olmaya başlamıştı bile.Kendimi zorlayarak bir gülümseme sundum.
"Hayır.Haklısın anne".
Başını yukarıdan, aşağıya doğru salladı.
"Dün okula gitmemişsin. Geldiğinde bu konuyu seninle konşucaz.Son senendesin
İhmal karlık yapma.Böyle giderse atanamicaksın" her sözü tehtit içerirken.
Oldugum yerde gerim,gerim gerildim.
Ellerimi masanın altından sıkarken.
Anneme kimin yetiştirdiğini aslında çok iyi biliyordum.
🍯
Okula geldiğim gibi kendimi zar zor koridora atarken mavilerim iki çift lacivert gözlerle kesişti. Her zamanki gibi kaşlarını çatmış elindeki telefonuyla uğraşıyordu. Yüzüm nefretle buruştu.
Sabah,sabah şu budalayla karşılaştığıma göre günüm kesinlikle berbat geçicekti.
Okuduğum kitaba göre güne nasıl başlarsanız öyle bitermiş. Beni fark edince kaşları olabildiğince daha da çatıldı. Onu sanki hiç umursamıyormuş gibi omzuna, omuz atıp yürümeye devam ettim.Yerinden bir milim bile kıpırdamadı.Arkamdan sinirli homurdanmalarını önemsemeden amfiye girip. Önlerdeki sıraya oturdum. (...) Aras Koral. Bizim küçüklüğümüzden beri ailelerimiz ortaktı.Birimizden pek haz etmezdik.Hatta hazdan bile öte birbirimizden nefret ederdik. Birbirlerini çok iyi tanıyan iki yabancıydik onunla.Tam arkama Aslı,Irmak ve Melis geldi.Aslı'ya hitaben"Kıraç gelmedimi???"diye sordum.
"Hayır gelmedi.Akşamki motor yarışına hazırlaniyor"diye yanıt verdi. Kıraç Kandemir kendisi sevgilim olur.Aslı'nın da abisi.Irmak "Aras ve Umay dün akşam beraber yemek yemişler"diyerek elindeki
Telefonu gösterdi.Aras'ın adını duymakla gözlerim istemsizce telefona kaydı.Umay Arslan ortaokuldan beri aynı sıftaydık.Sakar,saf ve aptal biriydi.Onu küçümsediğim hatta daha kötüsü ona zorbalık bile yapmıştım.En iyi yaptığım şeydi zaten birilerine olan hıncımı başkalarından çıkarmak.Ben o dizideki sarışın, öteleştiren kadınım. O ise iyi niyetli,masum, insanlar tarfından sevilen
Baş karakter. Peki ya sizce ben kendi hikayemde baş karakter olabilecek miyim.
Bedenime sinir dalgası yüklendi.Aras ve Umay ne alakaydı.
Aman neyse ne iki ezik birbirlerini bulmuşlar işte.Aklım sabahki olaya kazındı."lrmak sen annemin muhbirimisin" yargılayıcı bakışlarım Irmak'ı buldu."Dün okula gelmediğimi hemen annem yetiştirmişsin" sessizce konuşuyordum ama sesim yargılayıcıydı. "B-ben" lrmak'ın kekeledığini gören arkadaşları."Neyse ne konuyu daha fazla uzatmayalım"dedi Melis. "Peki ya sen Melis??? Okulun sitesini kimin yönettiğini bilmediğimi mi sanıyorsun ya da Okulun ifşa hesabından üzerimde dedikodu başlattığını" Gözlerinin tam içine bakarken bir andan tırnaklarımla oynuyordum. Tırnaklarımla oynamayı bırakıp gözünün önünde duran saçlerı geriye iteledim. "Eğer okulun ifşa hesabında benden özür paragrafı göndermezsen olucaklardan ben sorumlu değilim"Biz buyduk işte birbirlerinin çıkarları için birbirilerine katlanmak zorunda kalan dört arkadaş. Zİl çalinca herkes yerine oturdu. Dakikalar sonrasında hocada nihayet geldiğinde günaydın faslından sonra derse başladık. Vizeler yakında başlayacağ için özenle dersi dinlemeye koyuldum. Hoca"Özgür sen Deniz'in yanına Aras sende Lara'nın yanına oturun.Önler boş iken niye arkaya oturdunuz" Tahminimde haklıydım kesinlikle günüm berbat geçiyordu.Aras Koral yanıma oturduğunda. Onu umursamadan dersi dinlemeye devam ettim. Peki ya sizce ben kim miyim??? Ben Lara Yaman.Sevgili günlük, bir solukta okuyacağın benim maceralı hayatım . Ya sizler sevgili okuyucular. Günlügümü okuma hazırmısinız"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
KADERİN HAİN OYUNU
Romance"Sevgili rolü yapalım'' dedim sözünü keserken. "Aklınımı kaçırdın" "Sözümü tamamlamadım. Kıraç'la sen birbirinizden nefret ediyorsunuz.Benimde Umay'la anlaştığımız söylenemez. Zaten 3 ay sürer. Göstermelik.." Aniden gür bir kahkaha attı.Gülmesi eğl...
