Ölü Doğan Ay

-Giriş-

Son Saatin Ağıdı

Solgun ışık saçlı, cehennem bakışlı kız,
Araftan gelen kaderle doğacak ansız.
Onun doğuşu uyuyan geçmişi uyandırır,
Ve eski bir hikâye yeniden yankılanır.
Birisi çoktan kapıyı çalıyor şimdi,
Ardında karanlık bekliyor gizli,
Ardında değişim sinsice büyür,
Ardında son yıkım sessizce yürür.

Dinleyin şimdi son saatin uyarısını:
Bırakın kız düşsün, kanı toprağa varsın,
Gölgeler yükselip ona taç takmadan,
Geceyle hükmünü ona yazmadan.
Dünya çözülmeden, gök kendi içinde bükülmeden,
Eğer kalırsa, soluk tutunursa olması gerekenden,
Teraziler titrer, sütunlar yarılır,
Tutulan ne varsa sonsuz karanlığa varır.

Üç kez fısılda bunu,
Sessizlikle mühürle:
Dengenin yaşamı yalnız onun sonuyla sürer.

*

Koş.

Eğer yaşamak istiyorsan koşman gerek. 

Sana hayattayken ihtiyacım var. Nefes almana ihtiyacım var. 

Tüm gücünle koşmanı istiyorum.

 Sakın arkana bakma, geliyorlar ve sandığından çok daha yakınlar. 

Boşa harcadığın her saniye, tereddüt ettiğin her nefes onlarla arandaki mesafeyi biraz daha kısaltacak. 

Bu yüzden koş. 

Yaşamanı istiyorum. 

Gözlerini aç ama gördüklerine güvenme. 

Seslerini duy ama kulaklarına inanma. 

O sesler sana yardım etmek için burada değiller, seni kandırmalarına izin verme. 

Bu diyarlarda yüzler yalan söyler, gölgeler yer değiştirir, insanlar değişir. 

Kimseye güvenme. 

Kendine bile. 

Işığı görene kadar koşmaya devam et ama ışığa da asla güvenme. Ne karanlık ne de ışık senin dostun olabilir.

Saklanacak hiçbir yerin olmadığında seni avlarlar.