Bir insan en yakınlarından ailesinden çekinebilir miydi? İnsanlar nasıl herşeyi olduğu gibi ailelerine anlatabiliyordu. Ben en son aileme herşeyi anlattığımda evlatlıktan reddedilmiştim resmen. 3 yıl önce aileme eşcinsel olduğumu söylemiştim babamdan beklemediğim şekilde sakin bi tepki almıştım.
Beni ölene kadar döver diye düşünüyordum. Hiç düşünmediğim şey annemin tepkisiydi. Tek çocuktum annemle babam çocuk sahibi olamıyordu ama sonrasında bir sürpriz oldu ve ben doğdum. Annem yüzüme sertçe vurmuştu ve derhal evi terk etmemi söylemişti.
O günden beri okulun yurdunda kalıyordum. Eski aile ortamını özlemiştim ama yapacak bir şey yoktu.
Babamla hâla konuşuyordum. Her haftasonu arayıp bir ihtiyacım olup olmadığını soruyordu.
Evde durumlar böyleyken okukda daha boktandı. Aynı sınıfta oldugumuz Utku eşcinsel olduğumu biliyordu. Buraya ilk geldiğimde babamla konuşurken konuşmamızı duymuştu.
Yataktan oflayarak kaltım. Kıyafetlerimi giyip çantamı alıp odadan çıktım.
Yurt okulun arka tarafıydı 4-5 dakikaya okulda oluyordum.
Okukun bahçesine girdiğimde Buse'yi aramaya başladım. Karşı bankta kız arkadaşlarıyla oturuyordu. Onları bölmemek için boş bi banka oturup zilin çalmasını bekledim.
Utku eşcinsel olduğumu tüm okula yaymıştı. Bunu yapmasının sebebi ise Utku'nun babası okulun sahibiydi ve kendi oğlundan çok benim başarımı övüyordu. Utku'da okulda beni kötülemeye çalışıyordu.
Bi ara benim okukdan bir hocayla ilişki yaşadığkm dedikodusunu çıkarmıştı ama kısa zamanda yalan olduğu öğrenildi ve uzaklaştırma almıştı.
Boş boş etrafa bakarken zil çaldı ve sınıfa gittim. En arkaya geçip yerleştim. sınıfta kimseyle konuşmazdım tek konuştuğum Buse vardı ama o farklı bir sınıftaydı. Eşyalarımı çantamdan çıkarırken Utku yanıma geldi.
Yine zaten yeterince düşük olan moralimi düşürecekti. Konuşmasını bekledim ama sessizce duruyordu. Kafamı kaldırıp ona baktığımda elinde telefonu bana doğru tuttuğunu gördüm.
"Numaranı verir misin?" Ne diyor lan bu. Şaşkınca suratına dik dik baktım.
"Ne bakıyorsun versene." Telefonu önüme bıraktı ve önümdeki sıraya geçip bana dönerrk oturdu. Sınıftakiler konuşmayı kesmiş biri izliyordu.
"Neden istiyorsun?" Sırıtarak ilk bana daha sonra arkasındaki arkadaşlarına baktı.
"Yaptıklarımı biraz düşündümde çok kötü şeyler yaptım sana özür dilemek istiyorum." Hala şaşkın bir şekilde bakarken Utku telefonu önğme daha çok ittirdi.
Tereddüt ederek numaramı tuşladım ve telefonu geri uzattım. Daha sonra Utku gülümseyerek arkadaşlarının yanına gitti.
O gün öyle boş geçmişti ama Utku ve arkadaşlarının gözü normalden daha fazla üstümdeydi gerilmiştim.
Akşam ödevlerimi yapıp yatağıma geçtim. Telefonu elime alıp sosyak medya hesaplarımdan gelen bildirimlere baktım.
Yukardan bi numaradan 'merhaba' mesajı düşmüştü. Bildirime tıklayıp numaranın kime ait olduğunu anlamaya çalıştım.
Utku'ydu.
___
05**:Merhaba
Utku ben
Mavi:Meehaba Utku
Utku:haftasonu boşsan
bir şeyler yapalım mı?
Mavi:peki
____
Neden kabul etmiştim bilmiyordum. Aslımda merakta ediyordum ne diyecek diye.
Biraz daha telefonla uğraştıltan sonra alarmımı kurup telefonu kapattım. Yatağıma yerleşip yavaşça uykuya daldım.
__________________
Ben geldm arkdslae mrba bu kitap biraz depresif gircek saniem ok tm öptüm bb
Oy verin tm
