Bit Derisi

~ 1. BÖLÜM ~

Zaman öyle hızlı geçiyor ki

Annemin ölümünün üstünden tam 17 yıl geçmişti. Annem öldüğünde 3 yaşında olduğum için annemi sadece fotoğraflarda gördüğüm kadarıyla hatırlıyordum. Onun bu yaşıma kadar yanımda olmasını çok isterdim.:(

Yatağımda oturup Annemin fotoğraflarına bakarken gözyaşlarım yanağımdan aşağı doğru akıyordu. O sırada kapı çaldı içeriye en sevdiğim hizmetlim Didar abla girdi orta yaşlarda uzun ve görkemli bir kadındı, çokta güzeldi. O girince hemen göz yaşlarımı sildim ve duruşumu düzelttim "Ayris hanım iyi misiniz ?"diye sordu, yavaşca başımı sallayıp ağlamaklı bir sesle " evet " dedim.

Evet ismim Ayris ," ay ışığı " demek , ismim benim için çok önemlidir çünkü ;
Ben ay ışığının en parlak olduğu mehtap gecesinde doğmuşum, annem ay ışığını çok severmiş o yüzden adımı Ayris koymuş.
Tam o esnada Didar ablanın yüzündeki telaşı gördüm bir şey olmuştu değil mi ?Tam ne olduğunu soracaktım ki aşağıdan babamla abimin bağırma sesleri geldi.
Yine kavga ediyorlardı.

Didar abla ile aşağı inmeye başladık. Babamla abim her zaman birbirleriyle kavga ederlerdi çünkü abim babamın annemden sonra tekrar evlenmesini hiç istememişti ancak babam annem öldükten 3 yıl sonra kasabadaki soylu bir ailenin kızıyla evlenmişti. Yani üvey annem vardı Allah'tan kötü bir insan değildi.Efruz abla bizimle çok konuşmazdı konuşsada bizi kırmamaya dikkat ederdi onu bu yüzden seviyordum. O bana bir anne gibi davranıyordu ancak ben onu hiç anne olarak görmemiştim benim için asıl annem Didar ablaydı iyi günümde ve kötü günümde hep yanımda o vardı. Aşağı indiğimizde düşündüğüm gibi abim yine ortalığı yıkmıştı.

Koca bir off çektim abim hala babama bağırıyordu acaba yine ne yapmıştı bir süre niye kavga ettiklerini anlamaya çalışarak onlara kulak misafiri oldum ama anlamadım. En sonunda beni fark etmeleri için yalancıktan öksürdüm. Beni fark edince biraz da olsa sustular çünkü onlar için hala bir çocuktum.

Ne yazık ki artık çocuk olmadığımı kavganın sebebinden öğrenecektim