Nachtdrift
De nacht ligt open als een boek
waarvan de bladzijden weigeren te vallen.
Ik lees de stilte, regel na regel,
tot de letters zich losmaken van de rand
en als zwermen muggen rond mijn hoofd gaan cirkelen.
Mijn bed is een roeiboot zonder riemen,
drijvend op een meer van gedachten.
Elke golf is een herinnering
die me terugduwt van de oever van de slaap.
De maan hangt als een bewaker aan mijn raam,
een oog dat nooit knippert.
Hij telt mijn hartslagen
zoals een wachter voetstappen telt in een verlaten gang.
En ergens, diep onder het kussen,
tikt de tijd als een insect
dat zijn eigen vleugels zoekt.
Maar ik vind ze niet-
ik blijf wakker,
een schip dat wacht op wind
die niet komen wil.
YOU ARE READING
mijn gedichtenbundel
Poésie-Wij zijn dichters liefje, we huilen niet. Wij bloeden op papier.- al mijn eigen gedichten. grotendeels nederlands, maar soms engels
