Merhaba benim adım Delia.13 yaşındayım ve 7. Sınıfa gidiyorum.
Küçük bir yerleşke olan Dinal adlı bir kasabada yaşıyorum.
Aslında bu küçük kasabaya iki ay önce taşındık.Bu kasabaya
büyük bir şehirden taşınmıştık.
2 ay sonra...
Okulun ilk günüydü.
İnanın okulun açılmasını iple çekmiyordum ama sıkıntı beni yavaş yavaş ele geçirmeye başlamıştı.
Okulun ilk günü zaten ders işlenmez diye kendimi teselli ederek okula doğru yola çıktım.
Okula vardığımda bu kadar küçük bir kasabada bu kadar büyük bir okul olamaz diye geçirmiştim içimden fark bile edemeden.
Okul 6 katılıydı ve beş şubeden oluşuyordu bunlar; A,B,C,D ve E'ydi.
Girişteki bir görevliye sınıfımızı nereden öğreniceğimizi sordum.
Koridorun sonundaki panoda yazıyor dedi ve beni koridorun sonuna yönlendirdi.
İLK DÜŞMAN
7/D 'de olduğumu öğrendim.Ardından duvarda yazan şemaya bakarak 3. kata çıkmam gerektiğini gördüm.
Merdivenlerden çıkarak 3. kata ulaştığımda karşıma çıkan ilk sınıf 7/C'ydi.Ardından 7/D ve 7/E geliyordu A ve B şubeleri ise 7/C nin diğer yanında kalıyordu.
Koridordaki detayları (dolaplar, bitkiler ,karo şekilleri vb.)dikkatlice izledikten sonra
7/D ye doğru yöneldim.
Tam kapının eşiğinden ilk adımımı atmak üzereydim ki omzumda bir
ağrı hissettim.Yanımda bir erkek duruyordu.Belli ki bana çarpmıştı.
"Önüne baksana be"dedi sert bir tavırla.
Sesi kadar bakışları da boştu.
"Bana sen çarptın "dedim vurgulayıcı bir ses tonuyla.
Sinirli ve o kadarda belirsizdi bakışları.
Tam o sırada arkamızdan biri bağırdı"Kızı rahat bırak Edwid ".
"Tamam Edwid nasıl istersen"dedim mırıldanarak.
"Ne dedin sen !?"diye gürledi bir anda belli ki bir kızın ona kafa tutması mantıklı gelmemişti.
Hiç birşey demedim Edwid benim oyunuma bulaşan benim kurallarımla oynar bunu bil"dedim ve alaycı bir tebessümle beni savunan kızın yanına geçtim.
Edwid ise orada öylece kala kalmıştı.
Okulumun yatılı olduğunu unutmuştum bile...
Odalarda kimlerin kalacağı tamamen rastgele seçiliyordu yani ezeli düşmanınla uzun yıllar dip dibe yaşayabilme ihtimalin vardı.Üzücü ama gerçek.
