حدوته تخوف ((( مجموعه من القصص القصيره)))مستمره

مذكرات ملعونه

حدوته تخوف
قصه (( مذكرات ملعونه ))
الفصل الأول
بقلم سماح سمير شبل عطالله

فى إحدى المنازل المتطرفة فى مطروح دخلت سهيله و هى تبتسم و تقول :
شكرا يا استاذ أشرف.
اشرف :
على ايه يا فندم ، كده ابقى سلمت لحضرتك كل ممتلكات المرحوم و ده و رق البيت ده و تليفونى مع حضرتك كلميني اى وقت.
سهيله :
ان شاء الله .
خرج المحامى  و سلمى نظرت حولها بسعاده و هى تقول:
ده مش بيت ده قصر .
رن هاتفها فنظرت إلى الشاشه بغضب و ردت :
نعم ؟ عاوزه ايه ؟
ثم صمتت لثواني و قالت :
انتى ايه ، مش كفايه جبروت بقى ، عمتا انا دلوقتى سهيله هانم و انتى ملكيش سلطه عليا ، انسى بقى البت الصغيره اللى طفحتيها الدم و بعتيها و قبضتي تمنها علشان وعزه وجلال الله هتشوفى سواد .
ثم اغلقت الهاتف و هى تجلس على اريكه مريحه و تقول :
صفيه .
جائت اليها سيده فى العقد الخامس تهرول :
ايوه يا هانم .
سهيله :
طلعتي الشنط ؟
صفيه :
و برتب الهدوم فى الدولاب .
سهيله :
لا ، سيبيها دلوقتى ، هتاكلى ايه ؟
صفيه :
لا انا جبت معايا شنط مليانه اكل على  دخوله الفرن .
ضحكت سهيله و هى تقول:
ما فيش فايده ، طيب حطى فى الفريزر و نطلب سمك .
صفيه :
لا نطلب بكره و لا بعده انا خلاص حطيت صنيه مكرونه و صنيه فراخ فى الفرن .
سهيله :
يا باااي منك ، خلاص ، ايه رأيك نخرج بليل شويه ؟
صفيه :
بلاش المكان جديد نخرج بكره بعد الفطار و اهو النهار ليه عنين.
سهيله بتذمر :
قفلتيها ؟ ماشى .
رن الهاتف مره اخرى فنظرت سهيله للهاتف بغضب فقالت صفيه:
ردى عليها و سيسيها دى ست متعرفش ربنا و مؤذيه.
سهيله :
انا دلوقتى معايا فلوس تحميني منها .
صفيه :
معلش ريحيني،  و بلاش تتكلمى معاها بقرف خوديها على قد عقلها لغايه ما نعرف عاوزه ايه .
انتهت الرنه فقالت سهيله :
ماشى لما تتصل تانى ، روحى خلصى بقى الغدا .
صفيه :
ربنا يهديلك حالك يارب .
فى الليل
صفيه :
اطلعى بقى ريحى وانا كمان هدخل اوضتى انام ، اليوم كان طويل قوى .
سهيله :
خم نوم انتى ، الساعه لسه عشره .
صفيه :
السن له أحكام بقى .
دخلت صفيه حجرتها و صعدت سهيله إلى غرفتها و بدلت ملابسها و جلست تتصفح الانترنت و فجأه شعرت بحركه أمام الباب فقالت بصوت عالى :
تعالى يا صفيه انا لسه صاحيه .
لم يأتيها رد ، فجأه سمعت صوت ارتطام فقفزت مسرعه وهى تقول :
صفيه .
فتحت الباب و لم تجد صفيه ، فقط كتاب و له غلاف من الجلد الأحمر،  نظرت له بصدمه و انحنت لتأخذه و دخلت غرفتها مجددا و هى تقول :
مش هطبطل شغل السسبينس بتاعها ده ، ما كانت تديهولى قبل ما تنام .
و جلست على فراشها و فتحت الكتاب لتجد جمله و احده فى الصفحه الأولى
(( مذكرات بائسه ))
قلبت الصفحه
اليوم الأول فى منزل الزوجيه التعيس.
بعد خروجى من منزل ابى مع زوجى غريب الأطوار و صلنا بعد وقت طويل إلى منزل الزوجيه ، لم أعلم عدد الساعات التى مرت فى الطريق ، فقد غفوت و الشمس ساطعه و ايقظنى زوجى أمام المنزل و الظلام يحيط بى من كل جانب ، لم انبهر بالمنزل الضخم و اثاثه الراقى ، بل شعرت بضيق فى صدرى عندما سمعت صوت زوجى العزيز و هو يقول (( عجبك البيت)) نظرت له برعب ، فقال (( اطلعى غيرى هدومك )) صعدت إلى الأعلى بسرعه وانا مرتبكه ، وجلست أبكى لقد دخل والدى غرفتى و قال لى ارتدى ملابسك و اذهبى مع زوجك ، اى زوج ؟! فقالت زوجته بغضب (( ابوكى كتب كتابك على راجل قيمه وسيما خساره فى جتتك )) نظرت لأبى بذهول ولكن بدلا من صفع هذه الشمطاء صفعنى و هو يقول(( انتى هتصورينا ، بقولك  جوزك مستنى فى العربيه )) أخرجت زوجه ابى مبلغ ضخم من المال و هى تقول(( امال لو حلوه شويه كان دفع فيكى كام )) نظرت لهم بصدمه و قلت لابى (( بعتنى بفلوس)) خرج من الغرفه و هو يقول(( عشر دقايق و تكونى تحت ، لو اتأخرتى هاخدك من شعرك و ارميكى ليه)) ارتديت ملابسى و انا ابكى و عقلى يصور لى رجل كبير فى العمر ينتظرنى و قدمى تتخبط و تتعثر حتى رأيته ، شاب فى مقتبل العمر و جسده رياضى و رائحه عطره تغرق السياره و الحاره ، لم يتحدث معى فقط فتح لى باب السياره الامامى و جلست بجواره و انطلق بسرعه و فجأه غفوت .
انتهت الورقه و سهيله تقرأ بحزن ، و فى الورقه التاليه .
اليوم الثانى
كنت أظن اننى لم استطيع النوم و لكن ها أنا استيقظ  بعد الغروب نظرت بجوارى رأيته يجلس فى هدوء و يعطينى اختبار حمل و هو يقول (( قومى اعملى الاختبار ده)) صعقت و نظرت له بصدمه و بغضب مكتوم قلت (( انت ازاى تقولى حاجه زى دى انت نفسك اتأكدت انى بنت )) بنفس الهدوء قال(( وانا قولت ايه غلط ! انا متجوز علشان اخلف )) نظرت له بصدمه و قلت (( بس ده مش من اول يوم ، على الاقل بعد شهر نبدأ فى الاختبارات دى او حتى نروح لدكتور )) نظر لى بنظرات ارعبتنى ولكن تحدث بهدوء و قال(( امم انا معرفش فى الحجات دى ، عمتا انا حضرت لك الحمام ، و بعد ما تخلصي اكون حضرت لك اكل )) أنهى كلماته و و ضع اختبار الحمل على الطاوله و خرج، دخلت دوره المياه وجدت انواع كثيره من الشامبوهات و الكريمات و أشياء لم أراها من قبل و ملابس جميله و مريحه ، هل يوجد رجال فى هذا العالم تفعل هذا ؟ كنت اتحدث لنفسى و اقول ان هذا الدلال بسبب اننا متزوجين حديثا و لكن مرت الايام و مضى اكثر من عشر ايام استيقظ بعد الغروب و أجده جالس بجوارى و هو من يحضر لى الحمام و الطعام الذى يكون شهى و المنزل نظيف و انا فقط اتمنى اى شيئ و أجده فى اليوم التالى حتى اننى ظننت ان الحياه اهدتني زوجى ليكون العوض عن ما عانيته و لكن فى إحدى اليالى سألت زوجى لماذا لا نخرج من المنزل ؟ قال (( انا معايا فلوس لو اكلناها مش هتخلص و بعدين انتى السبب كل يوم تنامى طول اليوم هنخرج امتى ؟)) استمرت الايام على هذا الروتين و فى ليله قررت أن اوهمه بأننى غفوت و عندما يغفو احضر له فطور و اوقظه فى بدايه اليوم و نخرج و اخبره اننى حامل ، و ما ان شعرت ان زوجى غفى و غطى و جهه تسللت بهدوء و خرجت من الغرفه لأجد المنزل يملئه الغبار و كأنه مغلق منذ الف عام ركضت إلى غرفتى مره اخرى و انا اصرخ و انزع الغطاء عن زوجى فلم أجده فجلست مكانى وانا انتفض رعبا وبعد قليل هدأت لأجد بجوارى كوب العصير الذى يعده لى زوجى كل ليله مازال موجود على الطاوله تناولته سريعا و غرقت فى النوم مره اخرى لأستيقظ و أرى زوجى يجلس بجوارى ، بكيت و قصصت له ما حدث ولكنه أصر انه مجرد كابوس .
قلبت سهيله الصفحه فلم تجد سوى أوراق بيضاء و جمله بخط صغير فى اخر ورقه (( هكمل لك حكايتى بكره )) اغلقت المذكرات و نظرت للشرفه لتجد شروق الشمس فقالت :
ماشى يا صفيه ، بقى تسحلينى لغايه الصبح و انتى نايمه ، والله لانزل اصحيكى.
نزلت سهيله و دخلت حجره صفيه لتجدها تغط فى نوم عميق فأبتسمت بخبث و صرخت بأسم صفيه لتقفز الآخرى من فراشها وهى تقول :
مين ، فين .
ضحكت سهيله وهى تقول :
انا .
صفيه :
انتى يا بنتى مش هتكبرى ابداا؟
سهيله :
انا برضو ؟
صفيه بعدم فهم :
امال انا ؟
سهيله :
اه انتى ، فكره الحركات هتخوفنى ؟
صفيه :
حركات ايه ؟ ما تتكلمى دوغري.
سهيله :
المذكرات اللى سبتيها امبارح قدام باب اوضتى .
صفيه :
مذكرات ايه ، انا مش فاهمه حاجه.
سهيله :
يا ست انتى مش انتى كل فتره تحطى لى روايه فى اوضتى ؟
صفيه :
اه ، بتصحينى برضو ليه دلوقتى ، اجيب لك روايه منين انا فى الصحرا دى ؟
سهيله :
انتى امبارح بعد ما طلعت انام مش طلعتي و سيبتى لى كتاب قدام الباب ؟
صفيه :
لأ انا نمت على طول ، كتاب ايه؟
شعرت سهيله بقشعريره تسرى فى جسدها وقالت:
يعنى انتى نمتي امبارح على طول ؟
صفيه :
اه و الله يسامحك طيرتى النوم من عينى ، انتى ايه اللى مصحيك بدرى كده ؟
سهيله :
ابدا ، طيب انا هنام شويه فى الليفنج عما تحضرى فطار .
صفيه :
عامله زى العيال الصغيره، صاحيه من النجمه علشان نخرج لو مصلحه كان زمانى بتحايل عليكى علشان تصحى .
نظرت لها سهيله بتيه و خرجت ، كانت تنظر إلى المنزل بدهشه و عقلها ييبدى تخمينات كثيره ، هل دخل المنزل غريب ؟ ام صفيه تتلاعب بها !! استبعدت هذا التخمين ، صفيه هى ملاذها فى هذا العالم منذ خمس سنوات عندما باعتها زوجه ابيها إلى رجل يكبرها بسبعين عام وهى طفله لم تتعدى الخامسه عشر ، وصفيه الخادمه هى من كانت تهون عليها الايام ، و لم تتركها منذ وفاه زوجها و حستها على الدفاع عن اموالها و الوقوف فى وجه اولاد زوجها ، لولاها لكانت مطروده من كل هذا ، هناك تخمين اكثر واقعيه اولاد زوجها يريدون هذا القصر ، ما ان خطر لها هذا التخمين و قالت بصوت عالى :
على جثتى .
خرجت صفيه من المطبخ و هى تقول :
بتندهى يا سهيله ؟
نظرت لها سهيله و قالت :
لأ ، انا طالعه انام و ابقى صحيني الظهر .
صفيه بغضب :
والفطار ؟
سهيله :
لا انا عاوزه انام .
صفيه بجديه :
والله ما يحصل ، افطرى و هنخرج نقعد على البحر شويه ، ده هوا الفجريه يرد الروح .
سهيله :
خلاص هطلع البس و انزل نفطر و نخرج .
صفيه:
ربنا يكملك بعقلك ، ايوه كده.
صعدت سهيله الدرج و عندما كانت تدخل حجرتها سمعت صوت فى الحجره المجاوره ، فهرعت إلى حجرتها و اخذت رشاش الفلفل و فتحت باب الحجره ولكن لم تجد احد ، فتحت الضوء و بحثت فى كل أركان الغرفه و لكن لم تجد احد ، فخرجت و هى تضحك و تقول :
انا بهلوس من قله النوم .
كان البحر خلف المنزل جلست سهيله و صفيه يستنشقان يود البحر بأستمتاع فقالت سهيله :
انتى جبتى معاكى قهوه ؟
صفيه :
لا ، انتى مش قولتى نص ساعه ونرجع .
سهيله :
لا ، القعده هنا مريحه قوى ، خلاص اكيد شويه و الشط هيشتغل في بار هناك اكيد بيقدمو فيه قهوه .
صفيه :
لا لا ، انا هروح اجيب حاجه نتسلى فيها و اعمل قهوه مدام القعده عجبتك .
سهيله :
مش مشكله خلاص ، لما يشتغلو نجيب منهم .
صفيه :
بلاش قرف ، انتى عارفه الحاجه بتاعتهم شكلها ايه ولا كبايتهم نضيفه ولا معفنه ، البيت اهو مش همشى كتير يعنى .
سهيله :
مافيش فايده فيكى .
ضحكت صفيه و ذهبت لتجد سهيله امامهما امرأه تشبه البدو تقول :
بضرب الودع يا شبه ، شوفى بختك .
سهيله :
شوفته خلاص .
ثم أخرجت مبلغ و اعطته لها ، فقالت السيده :
مدام رميتى بياضك هتشوف لك الودع .
سهيله :
شوفى ، ادينا بنتسلى قبل ما صفيه تيجى .
وضعت السيده احجارها و اصدافها على الرمل بترتيب معين و قالت :
قلبك ابيض ، اتفك الحبل اللى كان رابط رقبتك ، كنتى عيله و شفتى السواد أشكال و انواع .
سهيله :
اه .
السيده :
عندك دلوقتى المال ، وراحه البال .
سهيله :
اخيرا .
ضحكت السيده وقالت :
مبسوطه لموته ؟
تنهدت سهيله براحه و قالت :
كان اسوء كوابيسى لما يصحى الصبح و تبقى لسه فيه الروح.
السيده :
ريحتك منه ، و ربنا سترها .
سهيله :
هى مين اللى ريحتنى منه ، لا حبيبتى هو ربنا خده أصله كان داخل على التسعين .
ضحكت السيده بهدوء و فرقت الاصداف و الحجاره و قالت:
حلقه الوصل معاها و الحل و الفصل معاكى ، اوعى تخزليها،  حاولى تفكى العقد من غير ما تزوديها.
سهيله :
مش فاهمه .
فجأه وجدت صفيه أمامها و هى تحمل أكياس و تقول :
انتى بتشكى للبحر همك ؟
نظرت سهيله حولها و هى تقول :
هى راحت فين ؟
صفيه :
هى مين ؟
سهيله :
الست اللى كانت واقفه معايا وبتكلمنى دلوقتى .
صفيه :
ست مين يا بنتى انا ما شفتش حد هنا غيرك وانا جايه.
سهيله بغضب :
انتى عاوزه تجننيى ولا ايه ، دى لسه كانت قاعده قدامى حالا وكمان الصدف بتاعها كان هنا .
صفيه :
بقولك ايه المكان ده شكله ملبوس تعالى نرجع القاهره .
سهيله :
ملبوس ايه و جنان ايه ، دى تخاريف ، هما اكيد اللى بيعملو كده.
صفيه :
هما مين ؟
سهيله :
ولاد المرحوم عاوزين يجننونى ويخوفونى بس انا قاعده ومش هسيب ليهم طوبه واحده من ورثى .
صفيه :
طب اهدى ، اهدى .
سهيله :
يالا نروح .
كانت فى فراشها و صفيه تغلق الستائر و تقول :
انا هنزل احضر الغدا و هصحيكى لما اخلص .
سهيله :
ماشى .
خرجت صفيه لتغط سهيله فى نوم عميق و تستيقظ على يد مرتجفه ، فتحت عينها لتجد فتاه تشبهها تقول :
هتكملى حكايتى ؟ هتسعدينى ؟
سهيله :
انتى مين ؟
فجأه سمعت صرخه مدويه خارج الغرفه فقفزت و فتحت الباب لترى نفس الفتاه تهرول على السلالم و هى مزعوره وما ان التفتت سهيله إلى من يركض خلفها حتى صرخت و سقطت مغشى عليها .
ان شاء الله الفصل الجديد يوم التلات