Öğle arasıydı. Sınıf sessizdi herkes dışarıda gülüp oynarken ben yine tek başıma sırama kurulmuş testimi çözmeye odaklanmıştım. Bu benim kendi isteğimdi. Sınıftaki kızlar çok gıcık ve yapmacık geliyordu. Sürekli derste ya makyaj yapıyorlardı yada çözemediğim bir seste gülüyorlardı. Ama umrumda değildi onlara tahammülüm yoktu onlara bayılmıyordum her zaman 3 arkadaş gurubundan nefret etmişimdir. Testimi çözerken yanıma biri oturdu ona döndüm sarı saçlı yeşil gözlü çili bir kızdı umursamadım tekrar teste odaklandım
"Selamm ben gökçe" elini bana doğru uzattı yine umursamadım bu sefer yüzüme doğru eğildi ve boş boş baktı
"Selam dedim adın ne?" Derin bir iç çektim siyah gözlerimi ona diktim
"Ne var ne istiyorsun"
Bi an boşluğa düşmüş gibi oldu ve bana tuhaf bir bakışla bakmaya devam etti
"Neden bu kadar sertsin sadece arkadaş olmak istiyorum"
"Benden sana arkadaş olmaz şimdi git burdan"
tekrar önüme döndüm ve testi çözmeye devam edecekken bir el kitabı alıp yana savurdu. Telaşla kitabı tutmaya çalıştım ama çok geçti kitap yerdeydi sinirle ona döndüm
"Ne yapıyorsun sen" Bana sinirli sinirli bakıyordu
"konuşmak istiyorum sadece ne var bu kitapta yine çözersin testini"gozlerimi kapayıp derin nefes aldım ve ona döndüm oda konuşmak istediğimi anlamış olmalı ki gülümseyerek bana baktı
"Adın ne mesela"
"Didem" dedim bakışlarım serti ama o bana hayranlıkla bakıyordu. "Tanıştığımıza memnun oldum bende gökçe demiştim az önce"
"Evet"
Bir vakit konuştuktan sonra zil çaldı ve herkes yerlerine yerleşti.40 dakika sonra zil çaldı ve gökçe yine yanıma geldi.
"Hafta sonu yani yarın bi yerlere gidelim mi?"
Kaşlarımı çattım.
"Olmaz ders çalış-"sözüm yarıda kaldı.
"Didem pazar günüde çalışırsın yarın saat 1 de okulun yanındaki cafeye gidiyoruz"
Ve hızlı adımlara ilerlemeye başladı
"Hey gökçe dur olmaz"
"Olur olur bayss
♡
Aradan haftalar geçti ve benim anlamadığım gökçeyle nasıl arkadaş olduğumdu çok yakındık ve sürekli her şeyi beraber yapmaya başlamıştık yine okula gidiyorduk ama birlikte aslında arkadaş sevmezdim oldum olalı ama o farklıydı. Sınıfa girdik ve yerlerimize yerleştik bir kaç dakika sonra hoca sınıfa geldi ve arkasında da bir çocuğu getirdi uzun boylu esmer bal rengi gözlü biriydi
"Evet çocuklar bu yeni arkadaşınız Altan"
Altan kafasını eğdi selam verdi
"Evet oğlum sen didemin yanına geç" Gökçe hemen eliyle yeri gösterdi. Yanıma oturdu ama benim keyfim hiç yerinde değildi nerden çıkmıştı bu sabır. Zil çaldığı an bütün kızlar etrafını işgal etti ama o okadar soğuktuki yerinden kalkıp gitti. Son dersti bakışlarım sürekli ona kayıyordu istemsiz bir şeydi ama engel olamıyordum zil çaldı ve herkes evlerine dağıldı bizde gökçe ile yürürken bana bir şeyler anlatı ben güldüm ben anlatım o güldü gün bitti.
YOU ARE READING
BUZ VE BARUT
RomanceSavaşın ortasında umut olmayı seçenlerin, kalbiyle hayatta kalanların hikayesi... tek dileğim beğenmenizz💞💓
