Under The Same Sky (Between Us Series #1)

PROLOGUE

" Tama na! " pasigaw ko na awat kila mama at papa dahil nag aaway nanaman sila. " Palagi nalang!, na sa tuwing may kaunting pag kakamali kayo pagtatalunan niyo lang kaysa pg usapan! Hindi lang kayo ang nasasaktan! " dugtong ko.

" Bakit ba, ha?! Nakikialam ka? Edi sana umalis ka nalang kaysa umiyak ka diyan, away namin 'to, hindi away mo para makialam ka! " sigaw saakin ni mama.

" Oo, talagang aalis ako! Aalis ako. Hindi ako babalik hangga't hindi kayo mag ka bati. " sabi ko.

" Tapos ano? Pupunta ka sa peste mong jowa? Mag susumbong ka na inapi ka? " sagot ni mama

Oo, ganto palagi eksena namin sa bahay. Sa tuwing nag aaway sila mama at papa, nag tatago nalang ako sa isang gilid, pilit na hindi umiyak. Simula ng nag ka boyfriend ako, hindi lang boyfriend tingin ko sakanya, kaibigan na rin. Sa tuwing may problema kami, lalapit lang kami sa isa't isa, kanya kanyang advice hanggang sa gumaan ang loob namin.

" Oo, pupunta ako sakanya, bakit? Pag ba may away o problema kayo ni papa hindi ka ba pumupunta sa kabit mo? Ha? " sagot ko. " Aba! Bastos kang bata ka ah! " sigaw saakin ni mama.

Agad naman akong tumakbo paalis at hinabol ni mama pero napigilan ni papa si mama at nag away pa ulit dahil sa sinabi ko, totoo 'yon. Totoo na nagloloko si mama, wala akong sinabi kay papa dahil pinagbabantaan ako ni mama na pag nag sumbong daw ako sasaktan niya ako.

The second I arived at Elias' house, agad naman akong kumatok at nung buksan ni Elias ang pintuan, agad akong yumakap at sabay iyak.

" Bakit, Riel? Hm? Bakit ka naiyak? May problema ka ba? Gusto mo pumunta tayo sa park? " sabi ni Elias saakin. Agad rin naman akong tumango dahil naroon ang kapatid niya, hindi alam ng kapatid niya na may jowa ang kuya niya kaya tuwing nag sasabi ako sakanya nng problema ko, it's either na sa chat lang kami maguusap o sa park.

-

" Anong problema? May masakit ba sayo? Or nag away lang talaga ulit si tita at tito? " tanong ni Elias.

Hindi kaagad ako nakapag salita dahil sa pag iyak ko, agad naman na naintindihan ni Elias na hindi ko muna kaya mag sabi kaya niyakap niya muna ako at pinatahan.

At ng medyo kumalma na ako, nakapag salita na rin ako at nasabi ang nararamdaman ko.

" Oo, Elias. Nag away nanaman ulit sila mama at papa, ayaw nilang umawat. Na bigla lang din ako sa part na bigla niya akong sinigawan na pupunta raw ako sayo at magsusumbong daw ako sayo na parang inapi. " kuwento ko.

Nag bigay siya ng advice after ko mag kuwento at agad naman gumaan ang aking pakiramdam.

" Alam mo.. Whenever na nasa iisa tayong lugar, o kaya magkasama tayo, I feel safe. Na parang pag wala ka sa tabi ko, hindi ako safe at pag mag kasama na tayo, feeling ko safe na ako. " sabi ko.

" Ako din, Lyriella. Sa tuwing mag kasama tayo, feel ko safe ako. Na para bang.. we are meant to be. " sabi ni Elias.

Ngayon ko lang sinabi 'yon. Turns out, parehas kami ng nararamdaman. We both feels safe sa isa't isa. Baka nga totoo na we're meant to be? I don't know.