REINCARNATED: THE BEAUTIFUL MAGE OF AETHERIA

CHAPTER 1: BUHAY SA MUNDO NATIN

MITCH POV

Taguig City, Philippines – 2024

"Uy Mitch, tara na! Late na tayo sa sine!"

Sumulyap ako sa kaibigan kong si Kim habang naglalakad kami papunta sa mall. Ako si Mitch Dela Cruz, 19 years old, third year college student sa isang unibersidad sa Metro Manila. Mahilig ako sa mga fantasy novels at anime – laging nasa isip ko kung paano kung may mundo talaga na may magic at mga espesyal na kakayahan.

Pero sa totoong buhay, medyo mahirap maging ako. Bakit? Kasi bakla ako, at hindi lahat ng tao handang tanggapin yun. Sa bahay, okay naman – tanggap ako ng parents ko, lalo na si Mama na lagi akong sinusuportahan. Pero sa school at sa ibang lugar, hindi lahat kaaya-aya ang mga naririnig ko.

"Alam mo naman kasi kung bakit late tayo, eh," sabi ko kay Kim habang inaayos ang aking salamin. "Nagbabasa ako ng bagong chapter ng 'Aetheria Chronicles' – yung libro na binili ko kagabi pa!"

"Uy, ang kulit mo naman! Baka maubos na yung good seats natin para sa 'Dungeons & Dragons' movie!"

Tumawa ako at binilisan ang lakad. Basta't nasa mundo ng mga libro ako, nakakalimutan ko lahat ng problema dito. Gusto ko talagang mabuhay sa isang mundo na hindi ka husgahan dahil sa kung sino ka – kung saan importante lang kung paano mo gagamitin ang iyong lakas para tulungan ang iba.

Pagdating namin sa mall, naglakad kami papunta sa food court para muna kumain bago pumasok sa sinehan. Habang naghihintay ng order namin, may mga lalaking nakatingin sa akin at ngumingisi ng masama.

"Uy, bakla yan no?" narinig kong sabi ng isa. "Ang arte-arte naman ng itsura."

Hinawakan ako ni Kim sa braso para pigilan akong sumagot. Alam ko naman na hindi worth it na makipag-away, pero sakit pa rin sa damdamin. Bakit ba kailangang husgahan ka ng ibang tao dahil sa hitsura o kung sino ka?

Pagkatapos kumain, pumunta na kami sa sinehan. Habang nanonood ako ng pelikula, lalo akong nalungkot dahil alam kong hinding-hindi ako makakaramdam ng ganitong saya sa totoong buhay – yung makasama ang mga kaibigan na pare-pareho kayong may layunin, na handang ipaglaban ang isa't isa.

Pagkatapos ng sine, nagpaalam na ako kay Kim dahil kailangan ko nang umuwi para mag-aral para sa exam bukas. Habang naglalakad ako pauwi sa gabi, biglang may kotse na mabilis na papalapit sa akin – parang hindi nakita ang tawiran.

Sa huling sandali, naiisip ko lang yung libro kong binabasa kanina – yung mundo ng Aetheria na laging pangarap kong marating. Tapos biglang puti ang lahat, at wala na akong naririnig kundi ang tunog ng mga sirena at hagulgol ng mga tao.