ခင်သိမ့် စိတ်တွေ အရမ်းညစ်နေသည်
ဒီနေ့ ရုံးမှာ project presentation လုပ်တော့ သူ့ laptop screen ကို share ထားရသည်
Messenger ကနေ I miss u ဟု စာနဲ့အတူ တပြိုင်တည်း ၀င်လာတာက ခင်သိမ့် သူ့ရည်းစားနဲ့ အတူနေသည့်ပုံကြီး
ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ကုတင်ပေါ်မှာ ခင်သိမ့်တစ်ယောက် ဖာသည်မလို လိုးခံနေရသည့် ပိုးစိုးပက်စက် မြင်ကွင်းတစ်ခု
ခင်သိမ့် လက်တော့ကို အလျင်မြန်ပိတ်လိုက်ရသည်
မပိတ်လို့လဲ မရ ရုံးက လူအကုန်ပါ meeting ခန်းထဲမှာ
ပုံကလဲ သာမန်တောင် မဟုတ် ခင်သိမ့် ဖင်ကြီးက ကော့တင်ထားသည်။ သူ့ရည်းစားက နောက်ကနေ ရိုက်တဲ့ပုံ။ လီးတံကြီးက သူမ စောက်ခေါင်းထဲ တစ်လစ်ကြီး။ ဖင်ပေါက် ညိုတိုတိုလေးကပါ အကာကွယ်မဲ့စွာ စူတူတူ ဟဟလေး။ တစ်ရုံးလုံးရှေ့ ဖင်ဖြဲပြထားရသည့် နှယ်။ ကြီးမားသော screen ပေါ်မှာ projector နဲ့ပါ လူပုံအလယ် ခင်သိမ့် ဖင်အိုးကြီးနဲ့ လီးမဲမဲကြီး ၀င်နေသော နီညိုရောင် စောက်ဖုတ်ကြီး။ မြင်ရသူအပေါင်း တိတ်ဆိတ်သွားလောက်အောင် မြင်ကွင်းက ပက်စက်လှသည်လေ
သာမန်ဆို ခင်သိမ့်ကို မျက်နှာကြောမာ၍ ရုံးက လူများက စပင် မစရဲကြ။ ယနေ့တော့ ခင်သိမ့် တစ်ယောက် အရှက်ကွဲရပြီ။ ခင်သိမ့် စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ သူ့ကိုကိုဆီ ဖုန်းခေါ်သည်။
ဟော လာပြီ
ရုံးဆင်းတော့ ခင်သိမ့် ရည်းစား မောင်မောင်လတ် လာကြိုသည်။ ကားထဲတွင် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ရှင်းပြသည်။ မောင်မောင်လတ်က ရယ်သည်။ ဒါကို ခင်သိမ့် ပို၍ စိတ်ဆိုးသည်။ ရယ်စရာမဟုတ် ဒီကိစ္စက။
မောင်မောင်လတ် အရယ်ရပ်တော့ ခင်သိမ့်က သူ့ကို ပုခုံးကိုထုသည်။
ဟယ် ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ခင်သိမ့် အာမေဍိတ်သံနဲ့ ရွတ်သည်။
ကြည့်ဦး မောင်လတ် ဘောင်းဘီက တင်းကားနေသည်။
မောင်လတ် စိတ်တွေထနေသည်ပေါ့ သူ့အကြောင်းကို ကြားပြီး။
ဟွန့်ကနဲ ပြောရင်း ခင်သိမ့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ တကယ်ဆို ခင်သိမ့် ကိုယ်တိုင်လဲ တစ်နေကုန် ထိုအဖြစ်ကို ပြန်တွေးပြီး ရင်တလှပ်လှပ်နှင့် စောက်ပက်က စောက်ရည်များ တစိစိကျနေရသည်လေ
ကဲဟယ် ကဲဟယ်
မောင်လတ် အကောင်ကြီးကို ခင်သိမ့်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ လက်ဖဝါးဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ရိုက်လိုက်သည်
မောင်လတ်က သူမဘက်လှည့်ပြီး ပြီတီတီ မျက်နှာဖြင့် ခင်သိမ့် ထုချင်ရင် အပြင်က မထုနဲ့ ဘောင်းဘီ ချွတ်ပြီး ထုဟု ထပ်စသည်။
မလွယ်ပါ့လား ခင်သိမ့် တွေးမိသည်
သူမ ကိုယ်တိုင်လဲ မောင်လတ် ဘောင်းဘီ ဇစ်ကို ဆွဲချချင်နေသည်
ခင်သိမ့်လက်တွေက ဇစ်ကို ဆွဲချလိုက်သည်
လီးတံကြီး မဲမဲတုတ်တုတ်ကြီး အကြောတွေ ဖုဖောင်းကာ ဖြောင်းကနဲ ထွက်လာသည်။
အို ကိုကို အတွင်းခံလဲ ၀တ်မထားဘူး
မောင်မောင်လတ် ဘာမှ ပြန်မပြောပဲ ခင်သိမ့်ခေါင်းကို သူ့ လဒစ်ကြီးနား ဆွဲကပ်လိုက်သည်
ခင်သိမ့် နှုတ်ခမ်းနားမှာ လီးတံကြီးက တငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နေသည်
မောင်လတ် အကြောင်းကို ခင်သိမ့် ကောင်းကောင်းသိသည်။ တဏှာကြီး သလောက် အလိုးသန်တဲ့သူ။ ခင်သိမ့်ကိုလဲ အချိန်ရရင် ရသလို သူ ဖြုတ်နေကျ။
ခုလဲကြည့် လမ်းလယ်ခေါင် ကားပေါ်မှာ လီးစုပ်ခိုင်းနေသည်။
ခင်သိမ့် ဒီလီးကြီးကို ကြိုက်သည်။ ကြိုက်၍လည်း မောင်လတ် လိုးချင်တိုင်း သူမ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပေးသည်။ တခါတရံ သူမကိုယ်တိုင်ပင် မောင်လတ်အိမ်ကို သွား၍ အလိုးခံနေကျ။
မူမနေတော့ပဲ လီးကြီးပေါ် တံတွေး ပျစ်ကနဲ ထွေးချလိုက်သည်။ ခင်သိမ့် တံတွေးတွေ လီး လုံးပတ်ကြီးပေါ် စီးကျသွားသည်။ ခင်သိမ့် စယက်သည် ထိပ်အကွဲကြောင်း လရည်ထွက်ပေါက်ကြီးကို။ လျှာဖျားလေးနှင့် သပ်သည်။ အပေါက်ထဲကို လျှာလေးစုချွန်ကာ ထိုးချသည်။။
အီးကနဲ အသံ မောင်လတ်ဆီမှ ထွက်လာသည်။
ဒီလိုမျိုး အသံတွေကို ခင်သိမ့် ကြိုက်သည်။ ပို၍အားပါးလာပြီး ခင်သိမ့်လက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ကာ တဖတ်ဖတ် ဂွင်းရိုက်ပေးလိုက်သည်။
ထိပ်ဖူးကြီးကို သူမပါးစပ်လေးထဲ မဆံ့မပြဲ ဖိသွင်းသည်။ လရည်ကြည် တချို့ ကို သူမလျှာဖျား ဖြင့်စုပ်ယူသည်။ ပြီးမှ ပြန်ထွေးချပြီး တစ်ချောင်းလုံးကို ရွှဲနေအောင် စုပ်ယူသည်။
မောင်လတ်က ဒီလို ရွှဲနေအောင် စုပ်ပေးတာကို ကြိုက်တတ်သည်ဆိုတာ ခင်သိမ့် သိပြီးသား။သူမ ခေါင်းကို မောင်လတ်က ဖိကိုင်လာသည်။ ခင်သိမ့် ဖင်ကြီးက ထောင်လျက်သား။ ရုံးက စကပ်အတိုအကြပ်က ဖင်ရင်းနားထိ တက်နေသည်။ ပင်တီ ပန်းဆီရောင် အောက်စလေးပါ မြင်နေရသည်။ ကားမှန်ဘက်ကို ဖင်ကြီးပေးကာ လီးစုပ်နေသော ခင်သိမ့်ကို ဘေးမှ ဖြတ်သွားသော ကားများသာမြင်ပါက မျက်စိပင်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်။
ငါလိုးမ ဖာသည်မ
မောင်လတ်က ခင်သိမ့် ဆံပင်စကို စုကိုင်ရင်း ပါးစပ်ကဆဲသည်။ ဆဲခံရတာကို ခင်သိမ့် ကြိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ဒီလို စိတ်ထနေတဲ့အချိန်။ ခင်သိမ့် ပိုထန်သွားရသည်။ သူမ လက်နုနုလေးဖြင့် မောင်လတ် ဂွေးစိကြီးကို နယ်ပေးသည်။ ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးသည်။ အသာ ညှစ်ပေးသည်။ နှူတ်ခမ်းကိုလဲ တင်းအောင်စိကာ လီးဒစ်ကြီးကို ဖိဖိစုပ်သည်။ မောင်လတ် လီးတံကြီး အကြောတွေ ပိုတင်းလာသည်။ လီးတံ အောက်က သုတ်လွှတ်ကြောကြီးက ခင်သိမ့်ပါးစပ်ထဲ ရုန်းနေသည်။ သူမသိသည်။ မောင်လတ်ပြီးတော့မယ်ဆိုတာ။
အား အီး အားး
မောင်လတ် ဆီမှ ညည်းသံနဲ့အတူ လရည်ပူပူတွေ ပျစ်ကနဲ ပျစ်ကနဲ ခင်သိမ့် ပါးစပ်ထဲ ၀င်လာသည်။ သူမ ပိုဖိ၍ စုပ်သည်။ နောက်ဆုံး သုတ်ရည် တစ်ချက်က သူမ အာခေါင်ထဲထိပါ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပျစ်ကနဲ ထိုးပန်းသည်။ ခင်သိမ့် စကားပြန်မပြောနိုင်။ မျက်ရည်များ ဝဲတတ်လျက် မောင်လတ် လရည်များကို အလျင်မီအောင် မြိုချနေရသည်။
