-öncelikle yazım hataları gibi şeyler illa ki olacaktır beni uyarırsanız düzeltmeye çalışırım umarım beğenirsiniz <3
(Bu bölüm bi tık daha karakterleri tanımanız için olan bir bölüm )
___________________________________
Okulun bahçesinde ki sahaya en yakın banka çoktan oturmuş heyecanla aralarında maç yapanları izliyordum
daha doğrusu tek bir kişiyi bu okula geldiğim ilk günden beri aşık olduğum kişiyi yani Koray'ı
gözüm ondan başka hiç bir yere dalmıyordu bile
Neredeyse okulun yarısı bahçedeydi havanın güzel olması çoğu kişinin basketbol sahasının etrafında olmasını sağlamıştı
Basketbol Okulumuzun simgesi haline gelmişti uzun bi süredir başka okullarla maçlar yapılıyordu ve gerçekten başarılıydık bu konu da ne kadar Koray basketbol takımında olmasa da
Diğer öğrencilerin sıkıldıklarında oynadığı gibi o ve arkadaşları da eğlencesine oynuyordu muhtemelen benim de işime geliyordu
heyecanla izlemeye devam ederken dürtülmemle yanıma baktım mira kaşlarını çatmış bi şekilde elinde ki meyveli sodayı içerek bana bakıyordu
"Yine fazla kaptırdın kendini cocuk seni görse deli bu diye kaçacak farkında mısın duru"
dediğinde oflayarak tamamen ona döndüm
"merak etme öyle asla düşünemez çünkü olduğum tarafa değil kafasını çevirmek gözleri bile değmiyor" dedigimde üzgün gözlerle bana bakıyordu
" ne zaman vazgeçeceksin şu çocuktan duru lise'nin son senesindeyiz mezun olacağız yakında değil konuşmak yanından geçmeye bile çekiniyorsun böyle nasıl onunla olmayı düşünüyorsun" diye sitemle konuştuğun da gözlerim tekrar sahaya döndü
Koray'a baktığımda çoktan arkadaş grubunun yanına geçmiş hem soluklanıyor hemde gülerek sohbet ediyordu
" nasıl vazgeçebilirim ki kendimi bildim bileli bi tek onu seviyorum" dediğimde
bahçede ki herkesin bi yöne doğru bakmaya başladığını fark ettiğim de biz de o tarafa dönmüştük gelenleri gördüğümde kaşlarımı çattım ortalık karışacaktı
korkuyla gözlerimi Koray'a çevirdiğimde gelenleri görünce o ve grubu da ayaklanmıştı iki grupta şuan tam karşı karşıyaydı
Bahçede ki herkes etraflarına toplaşmaya başlayınca mirayla birbirimize bakıp hemen toplananların arasına girdik
"Koray'ım duyduğuma göre kaptanlık için kendini aday olarak koymuşsun" diyen akselle gözlerim ona kaydı
yeşil gözlerinin öyle bi rengi vardı ki hayatımda öyle yeşiller hiç görmemiştim çok gergin olduğu ama belli etmemek için dalgayla konuştuğu her halinden belli oluyordu
" yakıştıramadın mı baktım ki senden bir halt olacağı yok okul için en iyisinin ben olacağına karar verdim" diyen Koray'la bu sefer gözlerim ona kaymıştı
onun basketbolla işi olmazdı akselin kaptanlık için ne kadar çabaladığını bütün okul biliyorduk bi anda böyle bi karara nereden varmıştı ki
Aksel sinirle Koray'ın üstüne doğru yürümeye başladığında sarp ve alphan onu tutmuştu
"Onun hiç bir işe yaramadığını hepimiz biliyoruz konuşmaya bile değmez aksel çeneni yorma boşuna " diye konuşan ervayla herkesin gözleri ona dönmüştü
siyah omuzlarına gelen saçları insanı delip geçen iri siyah gözleriyle oldukça görünüş olarak tatlı duran ama bi o kadar sinirli bi kızdı
onun laflarıyla Koray sinirle ellerini sıkmaya başlamıştı
onun için endişelenmeye başlamıştım keşke suan onu buradan çekip alabilseydim
Koray Akseli umursamayıp direkt ervanın dibine yaklaştığında Erva da dik tuttuğu başıyla ona bakıyordu "akseli koruman ne tatlı ama bi zamanlar dibimden ayrılmayan kızın bunları demesi ironik"dediğinde
ortalık kızışmaya başlamıştı bile Koray'ın ervaya bakışları düşmanca gibiydi ama farklı bi şeyler vardı sanki
kalbimi sızlatmıştı
Alphan ervayı kolundan çekip Koray'dan uzaklaştırmış önüne geçmişti "uzaklaş" diyerek kısaca konuşmuştu iki gruptan en korkunç kişilerden biriydi az konuşurdu daha önce bi kavgada bi erkeğin kaburgalarını kırdıgını duymuştum
Koray'ın arkasından ışıl öne atıldı alphana doğru konuştu " aman Koray uzaklaş şu kuduz aşısı olmamış arkadaş ısırır falan aman Allah korusun" deyip sarı saçlarını savurduğunda bir sürü pembe tokalarla süslenmiş saçlarıyla konuşurken sert durmaya çalışması komik duruyordu
korayla akselin biraz daha aynı ortamda durursa kavga çıkacağı çok belliydi ve kimse de çıtını çıkaramıyordu
akselin yanına sarp yaklaşarak " müdür bu tarafa bakıyor gidelim" dediğinde
Aksel yakınlarında olmasam duymayacağım bi sesle " bu burada bitmedi benim canımı sıkarsan senin canını alırım Koray ikinci bi şans vermem" dediğinde
arkadaşlarıyla uzaklaşmaya başladılar uzaklaşmaya başlamalarıyla içim rahatlamıştı
etrafta ki çoğu kişi hala Korayların etrafında dikiliyordu kumral saçlarını sıkı at kuyruğu yapmış bakışlarıyla herkesi ezen ezgi sinirle " hadi film bitti herkes dağılsın" diye bağırarak
herkesi dağıttığın da biz de mirayla uzaklaşmaya başlıyorduk ki Koray'ın sesini duyduğum da kafamı çevirmeden edemedim
" Akın bugün öğleden sonra ilk derste bi kaç erkeği daha çağır kızlar kesinlikle olmasın şu akselin icabına bakalım bana herkesin içinde diklenmenin bedelini ödeyecek" dediğinde şaşkınca ona bakakalmıştım
ne yapıyordu böyle başlarına bela açacaktı göz göre göre
" ışılla ezgi gelmek isteyecektir Koray beni kızlarla uğraştırma" diyen akınla Koray sinirle solumuştu
"ders saatinde hiç bir şey diyemezler arka bahçe de hallederiz" dediğinde daha fazla dinliyormuş gibi görünmemek için uzaklaştım
mira'nın yanına gittiğim de o heyecanla konuşmaya başlamıştı bile" Koray'a inanamıyorum tamam düşmanlar herkes bunun farkında zaten ama durduk yere akselin kaptanlığını almaya çalışmak da ne demek aksel onu mahveder aksel zaten biraz daha dursaydı çiğ çiğ yiyecekti gözlerinde ki siniri gördün mü akselin zehir gibi resmen gözleri, Koray biraz uzun baksa zehirlenip ölecekti sanki" diye soluklanmadan konuştuğun da
benim aklım Koray'ın dediklerin de kalmıştı ya başı derde girerse diye düşünmeden edemiyordum onu bi şekilde durdurmam gerekiyordu öğleden sonra ki derste bir şeyler yapacağını söylemişti
o saatte dersten çıkmam imkansızdı ne yapabilirim diye kafamda düşünürken mira'nın sesiyle kendime geldim " duru sen beni dinliyor musun ya maviş maviş gözlerin daldı gene" dediğinde tam ona bir şey diyecektim ki yanımıza gelen nöbetçi kızla sustum " duru bu haftaki denemede'de birinci olmuşsun müdür mutlaka bu hafta bir gün yanıma gelsin diyor " diye sıkılmış bir şekilde konuştuğun da
dedikleri değilde nöbetçi öğrenci olmasıyla kocaman gülümsedim " bir şey soracağım sanki sıkılmış gibisin istersen bugünlük nöbetçi öğrencilik yerine ben geçebilirim ne dersin" dediğim de mirayla ikisi bana şaşkınca bakıyordu benimse aklımda bir plan ve yüzümde kocaman bir gülümseme vardı.
___________________________________
bölüm sonu umarım beğenmişsinizdir devam ettikçe karakterler ve hikaye daha çok oturacak normalde böyle şeyleri sevmem ama kafanızın tamamen karışmaması için karakterleri gruplara göre ayırıyorum
-Aksel'in grubu
Erva
Alphan
Sarp
- Koray'ın grubu
Işıl
Ezgi
Akın
STAI LEGGENDO
ANLAŞMANIN ÖTESİ
Storie d'Amore" onu seviyorsun ama o senin farkında bile değil dimi" dediğinde yutkunamamıştım "Bu seni ilgilendirmez" dediğimde arkamı dönüp gidecektim ki konuşmasıyla tekrar ona döndüm " onun tarafından fark edilmek istiyorsun ve bunu sadece benim sayemde yap...
