Üst Komşu

Kader Tesadüfleri Sever

Uzunca esnedi Nur masanın başında. Müvekkiline küfür ediyordu resmen. Adam masumdu, suçlu değildi. Tek sorun Nur'u bu kadar uğraştırmasıydı. Ne kadar suçsuz olsa da yanlış hareket ederek bütün okların hedefleri olmuştu adam.

Tekrar küfrederek kapattı kadın dosyayı. Arkasına yaslandı, yaradandan sabır dileyerek. Masanın çekmecelerini karıştırdı, başındaki ağrıyı durdurabilecek bir hap aradı.

Bulduktan sonra masanın üzerindeki suyla yuttu hapı. İçeri giren kişiyle gözleri kapıya çevrildi. İki yakın arkadaşı birden buradaydı.

Zoraki bir gülümseme sundu onlara. Helin, "Bil bakalım sen yokken yine ne oldu?" Diye neşeyle cırlayınca Nur yüzünü buruşturdu.

Seren alışıktı Helin'in bu hallerine ama Nur genel olarak onunla atışarak anlaşmayı severdi. Bu yüzden ifadesini asla saklamazdı. Seren kıkırdadı onların etkileşimini izlerken.

Seren ve Helin masanın önündeki iki deri koltuğa oturdu, "Hiç merak etmiyorum Helin. Benim derdim bana yetiyor."

Helin'in yüzü düştü, "Ama ya..." dedi sahte bir hüzünle.

Nur'un yüzünde saatler sonra gerçek bir gülümseme oluştu. Bunu gören Helin anlatmaya başladı "Buğra bizi yemeğe çağırdı!" Dedi heyecanla "Lisedeki herkes bir arada olacak, eğlence yemeği gibi bir şey. Sende geleceksin."

"Bende geleceğim?" Dedi Nur afallayarak "Fikrim soruldu mu?"

"Sormadık." Dedi Seren açık açık, "Eğer fikrini sorsaydık hayır derdin. O yüzden geleceksin, zorunlusun."

"Hangi gün?"

"Bu cuma." Dedi Helin

Nur aniden itiraz etmeye başladı "Hayır ya gelemem ben. O hayırsızlara çokta meraklı değilim. Çok istiyorsanız siz gidersiniz. Ben gelemem kardeşim, işim gücüm var burada."

"Hadi ya..." diretti Helin "Sende gel. Hem Kaan'da olacak, belki yıllar sonra aranızda bir şeyler olur. Hani olur ya öyle romantik filmlerde, yıllar sonra birbirini görüp aşık olurlar falan."

Nur yüzünü buruşturdu "O piç herifin yüzünü şeytan görsün."

Kaan lisedeki futbol takımının kaptanıydı, Nur'un da futbola ilgisi vardı. Stadda oynanan maçlara her zaman gidemediği için bu acemi futbolla yetinirdi. Bir süre sonra Kaan onu hep tirübinlerde görmeye başlayınca ilgi duymaya da başlamıştı.

Nur bu ilginin farkında değildi, sadece maçı izler, acemi futbolcuları tebrik eder ve oradan ayrılırdı. Kaan ona açılınca kız "gözlük takıyor olabilirim ama kör değilim." diyerek onu reddetmişti. Belki biraz ağır bir reddedişti ama kibarca redderse bu sefer peşini bırakmaz diye korkuyordu.

Yalan yok çekiciydi çocuk ama Nur istemiyordu işte. Nur bir süre daha bu maçlara gitmeye devam etmişti, Kaan her gol attığında ona sevinç yapıyordu, bu Nur'u rahatsız ediyordu. Bir süre sonra bu zevki de Kaan yüzünden bozulmuştu.

"Hiç almayayım," dedi Nur keyifsizce "O gün başka planlarım var." Dedi düşünceyle

"Ağzından kerpetenle laf alıyoruz!" Diye homurdandı Seren "ne planı be?!"

"Maç var." Dedi Nur. "Tam izin günüme denk geliyor, bu izni takımım için harcayacağım. Meymenetsiz lise arkadaşlarım için değil."

Seren kahkaha attı resmen. Helin'de kıkırdayarak Seren'e baktı. Bir süre orada sohbet ettiler. Arkadaşlarına yorgunluktan bir şey ikram edemedi kadın, hem geç olmuştu. Seren ve Helin aynı evde kalıyorlardı. O ikisini eve bıraktıktan sonra Nur'da kendi evine geçti.