KAN VE İHTİRAS

Kaderde varsa ölüm, kaçmak her zaman zulüm.

"Anneciğim neden böyle bir yere geldik?" 

Etrafına bakındı minik oğlan. Yalnızca 7 yaşındaydı daha önce hiç böyle kötü bir yer görmemişti.
"Beni iyi dinle oğlum, ne olursa olsun öncelik senin hayatın. Duydun mu beni?"

Annesinin yüzüne baktı küçük çocuk korkmaya başlamıştı. Babası da ortalıklarda yoktu. Ne olmuştu ki bir anda?
İnci sinesine çekti oğlunu. Yapabilseydi onu hep burada saklardı ancak yapamadı. Biliyordu neler olacağını, biliyordu oğlunu tek bırakacağını. Okşadı saçlarını, kokusunu son kez çekti içine.

"İntikam kalbini karartır. Büyüyünce anlayacaksın oğlum, bizim için kimseye zarar verme. Çok kızarım tamam mı?"

"Sen yanımda olduğun sürece kimseye uf yapmam ki ben annem."

Gözleri doldu İncinin. Son kez baktı oğluna, öptü her yerinden ve fısıldadı kulağına.

"Yaşa oğlum. Yaşa Ulaşım. Gerekirse kaç ama yaşa. Annen ve baban seni çok seviyor bebeğim."

Kapı açıldı adamlar zorla içeri daldı minik çocuğun gözlerinden yaşlar aktı içinde ise kan vardı.

.

.

.

Gözlerimi hızla açarak sıçradım yataktan. Kan ter içinde kalmıştım. Her yıl gördüğüm kabus peşimi bırakmıyordu. Ellerimle yüzümü kapattım ve alnımdaki teri sildim.

"Ter içinde kalmışsın Ufukçuğum. Hayırdır? Hangi kadını gördün rüyanda?"

"Sabah sabah başlama Rüzgar."

"Ay tatlım sende hiç şakadan anlamıyorsun."

"Tatlım  ben şakadan çok iyi anlıyorum ama şuan sırası değil." diyerek onu taklit ettim. Sabahım kötü başlamışken birde Rüzgarla uğraşamazdım. Yataktan kalkıp Rüzgara tamamen arkamı döndüm.

"Kraliyet afişleri dağıtmaya başladı Ufuk."

Göz ucuyla Rüzgara tekrar baktım ve oda sırıttı. 

"Prensesin doğum günü şerefine 10 yılda bir düzenlenen av festivalini öne çektiler. Ancak bu yıl daha zor olacakmış. Yalnızca av değil dövüş stillerine de bakacaklarmış. Kral bu sefer ciddi gerçekten güçlü bir şövalye alacak gibi."

Önüme dönüp üstümü değiştirmeye başladım. Bu festivale elbette katılacaktım. 

"Ufuk, biliyorum yıllardır bu festivali bekliyorsun ancak risk çok yüksek. Tanınmaman lazım yoksa seni buldukları yerde öldürürler."

"Beni öldürmek o kadar da kolay değil." diyerek sessizce mırıldandım.

"İnatçı pislik. Öldürteceksin kendini."

Rüzgarı umursamayarak mutfağa yöneldim. Amacımdan başka hiçbir şey umurumda değildi. Ben Ufuk Ulaş Karayel isem o festivali kazanacaktım.

.

.

.

"Av festivalini bu yıl yapmaya karar verdim. Afişler yakın zamanda dağıtılmaya başlanacak."

Ağzımı zarifçe silip babama baktım. 

"Bu yıl vakti değil majesteleri. Niçin vakti öne çektiniz?"

"Senin doğum gününün şerefine sevgili kızım."  Dediğinde gözlerimi devirme isteğime zor hakim oldum. Yine de gülümsedim ve gözlerinin içine baktım. Aramızda ki gerilim yüksekti çünkü ikimizde bunun amacının benim doğum günüm olmadığını biliyorduk.  Tam ağzımı açıp bir şey diyecekken annem araya girdi.