The Devils Daugther

< 14 >

Die avond...

Mijn broer gleed van me af. Hij hijgde. Ik ademde diep in en uit. Mijn broer had mijn handen aan de spijlen vastgebonden dus kon ik niet weg. Hij ging op zijn zij liggen en legde een arm over mijn buik heen. 'Was het lekker' zei hij grijnzend 'zusje?'

Ik probeerde mezelf los te trekken. Hij zuchtte, 'waarom geef je niet gewoon op?'

'Omdat ik blijf vechten' zei ik boos 'totdat jij me laat gaan en me niet meer mishandeld!'

Hij pakte mijn kin beet, 'was je nou brutaal tegen me, zusje?'

'Ja' riep ik.

Hij gromde en beet me in mijn oor. 'Au' riep ik.

'Inderdaad' zei hij 'je lijd pijn als je brutaal tegen me bent.'

Ik wende mijn gezicht af. Hij stond op en kleedde zich aan. 'Ik ga eten' zei hij 'en jij blijft in bed. Vannacht weer een nieuwe ronde.'

Ik keek hem aan, 'nee! Maak me los!'

'Maar dan loop je weg. En jij bent nu een speeltje van mij dus...'

'Alsjeblieft. Ik beloof dat ik niet weg zal lopen.'

'En als je dat wel doet mag ik je straffen, deal?'

Ik sloeg mijn ogen neer, 'deal.'

Hij grijnsde, liep naar me toe en maakte me los. Zodra ik los was stond ik op en kleedde ik me aan. Hij had me niet helemaal uitgekleed. Ik had mijn BH en T-shirt nog aan. Toen ik me had omgekleed pakte hij me beet en trok me mee naar de eetzaal. Onze andere broers waren er al. Ze waren aan het praten en lachen. Toen wij binnenkwamen grijnsden ze. 'Zozo' zei Cinead 'jullie zijn vroeg klaar.'

Ik wende mijn gezicht af. Astaroth liet me los en ging op vaders plaats zitten. Ik ging op mijn eigen plaats zitten. We aten. Mijn broers waren over de meisjes aan het praten. Na een tijdje vroeg ik: 'en wat gaan jullie nu doen met hen?'

Ze keken naar mij. 'We stoppen ze in de kerker' zei Astaroth 'ze kunnen ons later weer van pas komen.'

Ik knikte langzaam. 'En zusje' zei Cinead grijnzend 'hoe was het?'

'Wat?'

'De middag met Astaroth.'

Ik haalde mijn schouders op en duwde een aardappeltje heen en weer over mijn bord, 'vraag het hem.'

'Zusje' zei Astaroth 'vertel jij het maar.'

'Ik vond het niet leuk en niet lekker' zei ik boos.

De rest van mijn broers grinnikte. 'Ze wil echt niet' zei Aiden 'hé broer?'

Astaroth grinnikte, 'ze leert het wel.'

'Ik zit gewoon hier hoor' zei ik geërgerd.

Ze grinnikten. Astaroth stond op, 'Lucy. Tweede ronde.'

Als vanzelf maakte ik dat ik wegkwam. Ik rende de kamer uit naar tuin. Daar klom ik in een boom. Astaroth kwam de tuin inlopen. 'Lucy' bulderde hij 'waar zit je?!'

Ik zei niks. Als hij me ontdekte moest ik pijn lijden. 'Lucy' riep hij weer 'als je nu tevoorschijn komt zal ik je minder pijn doen.'

Ik beet op mijn lip.

'Lucy!'

Ik ging op mijn kop hangen. Hij keek me kwaad aan, 'naar binnen! Nu!'

Ik pakte de tak beet en zette me af. Nu hing ik aan mijn armen. Hij liep naar me toe en pakte mijn middel beet, 'laat los.'

Ik liet los en viel over zijn schouder. Hij droeg me naar zijn kamer en gooide me op het bed. 'Blijf daar' zei hij kwaad 'ik ga iets halen.'

'Wat' vroeg ik voorzichtig.

'Iemand' zei hij. Daarna liep hij weg.

Iemand?! Dat kon niks goed betekenen! Even later kwamen al mijn broers binnen. Ik viel op het bed. Ik was hopeloos verloren!