One Short

//အချစ်ကိုယုံကြည်အောင်လုပ်ခဲ့ရတဲ့ နေ့ရက်များ//

ဘားတွင်မီးရောင်မျိုးစုံမျိုးစုံအောက်မှာ ကခုန်နေကြတဲ့ ယောက်ကျားမိန်းမများစွာရှိပြီး စိတ်မဝင်စားသော ကောင်လေးနှစ်‌ယောက်လည်းရှိလေသည်။

Hong_"ဟျောင့် မင်းဖားသားကြီးက ခွင့်ပေးလို့လားကွဒီကိုလာတာကို"

Est_‌"ခွင့်ပေးမလား ခွေးကောင်လေးရ ခိုးထွက်လာတာပေါ့လို့"

Hong_"အော်အေး မင်းဖားသားကြီးသိရင်တော့ အဆူခံရအုံးမယ် ပြန်မယ်လေဟျောင့် နောက်ကျနေပြီလို့"

Est_"အမယ် စိတ်ပူမနေပါနဲ့ ဒီချိန်အိမ်ကလူကြီးအိပ်ချိန် ငါကအိပ်ချိန်ပဲခိုးထွက်တာပါကွ"

*အေးမပြောတော့ဘူးကွာ Hongစိတ်ထဲတွင်တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်*

သူတို့မသိလိုက်တာက သူတို့ကိုစောင့်ကြည့်တဲ့သူရှိတာကိုပင်
ထိုသူမှ
*"ဦးလေးသား ဒီ****ဘားမှာရောက်နေတယ် ကျွန်တော်ပြန်ခေါ်လာရမလားဗျ"*

*"ရတယ်မောင်ရင် သူပြန်လာပါစေအုံး မောင်ရင် ဦးပြောတာမမေ့နဲ့နော်"*

*"ဟုတ်ကဲ့ဗျ*"
ခပ်သွက်"ဖုန်းချလိုက်ပြီးတော့ ခုနှကနေရာကိုကြည့်လိုက်တော့ အစအနတောင်မကျန်ပျောက်သွားကြတဲ့ နှစ်‌ယောက်

Estအိမ်ပြန်ရောက်လာတော့ အိမ်ထဲရှိမီး‌တွေကပွင့်နေပြီး ဧည့်ခန်းထဲတွင်ဒယ်ဒီမှထိုင်နေလျက်"မင်းပြန်လာပြီလား"

"အာဒယ်ဒီ ဘယ်တုန်းကနိုးတာ ခုချိန်အိပ်နေရမှာမဟုတ်ဘူးလား"
"ဟေ့ကောင် မင်းအဖေကိုသွေးတိုးစမ်းပြန်ပြီ ငါ့ဘာသာအိပ်"မအိပ်"ပေါ့"

"မသိပါဘူးဟွန်"

"တော်"မင်းနဲ့လဲကြာရင်ငါအသက်တိုလိမ့်မယ် မနက်ဖြန်ကြဧည့်သည်တစ်ယောက်လာမယ် ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက်တွေမလုပ်နဲ့"

"အာ သိပါပြီ ခန"‌မပြောပါနဲ့''
"မင်းသွား"အိပ်တော့ "

*Est အဖေလဲ သူ့သားကိုပြောင်းလဲပေးမှရပေလိမ့်မည် သူ့အမေဆုံးပြီးထဲက နွဲ့ဆိုး"နေခဲ့တာလေ*

မ‌နက်နိုးနိုးချင်း မနက်စာစားတဲ့နေရာမှာ လူတစ်‌ယောက်ရှိနေခဲ့သည် ထိုသူမှသူ့ကို မချိမဲ့ ပြုံးပြနေတယ်လို့ ခံစားရသဖြင့် ကိုယ့်နေရာကိုဝင်ထိုင်ကာ မနက်စာစားနေတော့တယ်။