SAUDADE

Giriş

"Gitmek gerekir bazen.

Fazla yormadan,daha çok bıktırmadan.

Eğer vaktiyse arkana bile bakmadan"

22 Kasım 2022

"Aşkımm, Karahan! Gel, yemekler hazır!" diye bağırdım.

Lazanya yapmıştım, çok güzel görünüyordu. Fırından çıkarırken biraz elimi yakmıştım ama olsun, sorun değildi.

"Karahan, hadi!" Beyefendi askeriyeden yeni gelmiş ve hemen duşa girmişti. Ben de yemeği yapmıştım.

"Geldim!" dedi ve mutfağa girdi. Birden sesi gelmesiyle korkup yerimden sıçradım.

"Ay aşkım, yüreğime indirdin!" deyip elimi kalbime götürdüm.

Karahan bir garipti. Gergin gibiydi.

"Karahan, iyi misin? Gergin gibisin."

"İnci, seninle bir şey konuşmam lazım." dedi ve sandalyeye oturup karşısındaki sandalyeyi gösterdi.

Normalde asla "İnci" demezdi. "İnci'm" veya "birtanem" derdi.

Yutkundum ve masaya oturdum. Lazanyaya daha fazla dayanamayıp yemeye başladım.

"Ellerine sağlık." dedi ama yemedi.

"Karahan, iyi misin, ne oluyor?" dedim, çatalımı tabağa bıraktım. Beni de germişti.

"Bir şey konuşmamız lazım."

"Konuşalım. İşle mi alakalı?" Genelde askeriyedeki canını sıkan konular onu bu kadar gererdi ve bana bunları anlatırdı.

"Hayır, bizle alakalı."

Kaşlarımı çattım. "Bizle mi alakalı?" dedim.

"İnci, seni ne kadar sevdiğimi, ne kadar değer verdiğimi biliyorsun. Bu duyguları bana sadece sen yaşattın, bende yerin bambaşka."

Bunları şimdi niye anlatıyordu ki?

"İnci... ben ilişkimizi bitirmek istiyorum." Konuşması bitmemişti, o konuşmaya devam ediyordu ama ben o cümlede takılı kalmıştım.

"İlişkimizi bitirmek istiyorum."

"N-ne!" dedim zar zor. Sanki başımdan aşağıya bir kova sıcak su dökülmüş gibi irkildim.

"İnci, yapamıyorum. Sana da bana da işkence etmek istemiyorum, lütfen." Gözümden bir damla yaş yavaş yavaş tenimde süzülmeye başladı.

"Ne saçmalıyorsun sen?" dedim.

"Yapamıyorum." dedi, gözü tabaktaydı.

"NEYİ YAPAMIYORSUN KARAHAN? GÖZLERİME BAK, ÖYLE SÖYLE!" dedim bağırarak.

Başını kaldırmadı ama konuşmaya devam etti.

"Öyle yapamıyorum, İnci."

"Sen dalga mı geçiyorsun? Eğer öyleyse hiç komik değil, Karahan." dedim son bir umutla. Ama o umut ışığı yanmadı, yerine beni karanlığa bıraktı.

"Bu kadar kolay mı? Neler atlattık biz, neler yaşandı... Hepsini göz ardı mı ediyorsun Karahan? Gözüme bak, öyle söyle ne söyleyeceksen!" dedim.

Kafasını kaldırdı, gözleri kıpkırmızıydı. "Bitti! Yapamıyorum, uzatma İnci." Sesi çok sertti.

Gözümden yaşlar akmaya devam etti ama güldüm. "Bitti..." dedim.

Gözlerini tekrardan kaçırdı. Sinirle ayağa kalktım.

"İki yıllık bir ilişkiyi, her şey yolundayken, birden boktan bir sebep bile yokken bitirmek mi istiyorsun Karahan?" diye bağırdım. Cevap vermedi.

"CEVAP VER BANA, KARAHAN!" deyip elimdeki sürahiyi yere fırlattım. Korkuyla bana baktı. Az önce ayrılalım demese, benim için endişelendi diyecektim.

"İnci, sakin ol."

"NE SAKİN OL LAN, NE SAKİN OL!" diye bağırdım.

"İn—"

"Kes Karahan, kes!" dedim sinirle. Elimi saçlarıma attım, sinirlerim bozulmuştu.

"İnci, kendine zarar ver—" cümlesini kesen kahkahamdı.

"Çok mu önemsiyorsun sen beni? Çok mu seviyorsun, he? Cevap ver!"

"İn—"

"Yeter Karahan, yeter! Ayrılmak mı istiyorsun? Bunca yaşanmışlığa rağmen ben evlilik hayali kurarken sen her şeyi yok sayıyorsan, siktir git lan hayatımdan!" diye bağırdım.

"Aa pardon, burası senin evindi değil mi? O zaman ben siktir olup gidiyorum. Ama eğer bir daha karşıma çıkmaya kalkarsan, bitiririm seni! Duydun mu, bitiririm! Üsteğmen Karahan Tekin!" dedim alayla gülerek. Bağırmaktan boğazıma bir ağrı girdi. Umursamadan hızla çantamı ve kabanımı alıp evden çıktım.

İlahi bakış açısı

Karahan, giden İnci'nin ardından buruk bir tebessümle baktı.

Mecburdu. Hayattaki tek amacını kaybetmeye mecbur bırakılmıştı.

Gizli bir görev vardı. Kandemir Komutanı, gerideki herkesi bırakmasını, vatan uğruna bunu göze almasını söylemişti.

İnci'den başka kimsesi yoktu ki Karahan'ın. Sadece incisi vardı, o da artık yoktu...

Gözünden yaşlar süzüldü. Ağladı Karahan; sevdiği kadını sonsuza kadar kaybettiği için. O gün sabaha kadar ağladı.

Ama ne çare... Olmuşla ölmüşe çare yoktu.

O günden sonra Karahan bambaşka bir insana dönüşmüştü.

Pimi çekilmiş bomba gibi dolanıyordu. Artık İnci'nin Karahan'ı yoktu.

Eski haline dönmüştü. Kimsesizdi artık Karahan. Taş kalpli Karahan geri gelmişti.

💫