NEFES

1.BÖLÜM:NEFESİN GÖLGESİ

---

Bölüm 1 — Nefesin Gölgesi

Alerya’nın gözünden

Gece, bir sır gibi üzerime çökmüştü. Ay, karanlık göğün içinde utangaç bir yara gibi parlıyordu; ne tam aydınlıktı, ne de karanlık. Sahile vuran dalgalar taşlara çarpıp geri çekilirken, içimdeki karmaşayı da beraberinde götürüyormuş gibi hissediyordum.

Soğuk taşların üstüne oturmuş, avuçlarımı dizlerime bastırmıştım. Kalbim sanki her nefes alışımda biraz daha daralıyordu. Sebebini bilmiyordum. Sadece… bugün farklıydı. Hava, sesler, insanlar… Hepsi tanıdık ama yabancıydı.

Sanki biri beni izliyordu.

Çevreme baktım. Sadece boşluk. Ama içimde bir şey, gözle göremediğim bir varlığın etrafımda dolandığını söylüyordu. Kalbim hızlandı. Akşamları buraya gelmek alışkanlığım olmuştu ama bu gece... farklıydı.

Derin bir nefes aldım. Tam ayağa kalkacaktım ki... bir ses duydum.

> “Soğukta çok fazla kalırsan... hasta olursun.”

Donup kaldım. Ses yumuşaktı, neredeyse fısıltı gibi. Ama içinde bir şey vardı; hem huzur veren, hem de diken diken eden bir şey. Arkama döndüğümde, gölgelerin içinde biri beliriyordu. Gözleri... ay ışığını yutmuş gibiydi.

Kipriklerimi kırpıştırdım.

> “Kimsin sen?”

Adam gülümsedi. Ama bu gülümseme... insanlara ait bir sıcaklık taşımıyordu. İçimde bir ürperti gezindi.

> “Sadece bir yabancı,” dedi. “Ama seni uzun zamandır izliyorum.”

---

Aras’ın Gözünden — Vampir

Alerya.

Ne güzel taşıyor adını. Tınısı bile eski bir şarkının yankısı gibi. Onu ilk gördüğüm an hissettim… Bir ölümlünün bu kadar güçlü bir çağrısı olamazdı. Bu… farklıydı.

Yıllardır yalnızım. Gölgelerin bana öğrettiği şey şu: dokunma. Yaklaşma. Koklama. Hissetme.
Ama o… o tüm kurallarımı tek tek yıktı.

Saklandığım karanlığın içinden onun nefesini dinledim. Kalbinin atışlarını… ne kadar narin, ne kadar gerçekti. Ve her defasında daha çok istedim. Onu izlemekten vazgeçemedim.

> “Kimsin sen?” diye sordu.

Gerçeği söylesem, korkardı. Kaçardı. Ya da en kötüsü… bana acırdı.
Ama o gözlerle bakmasın bana.
Lütfen o gözlerle bakmasın.
Çünkü ben… o bakışlara sahip olamayacak kadar kirliyim.

> “Sadece bir yabancı. Ama seni uzun zamandır izliyorum.”

Henüz bilmiyor.
Benim kanla beslendiğimi.
Geçmişimin lanetle dolu olduğunu.
Ve ona neden bu kadar yakın durduğumu.

Ama bir gün öğrenecek.
Ve o gün geldiğinde, ya beni öldürecek… ya da kendi içindeki karanlığı keşfedecek.

---

Bölüm 1’in bu şekilde tamamlanmasını ister misin? Yoksa bu sahneye biraz daha olay ekleyip ilk teması uzatalım mı? Mesela:

Alerya, Aras’la birlikte yürümeye ikna olur.

Eve dönüş yolunda başı döner, Aras onu tutar ama boynundaki nabız sesiyle baş etmeye çalışır.

Aras içinde fırtınalar yaşarken görünürde sakin kalır.