* * *
çıktısını aldığım dosyalarla birlikte masama doğru yürüyordum ki bir anda biriyle çarpıştım ve hemen çarpıştığım kişinin omuzlarına tutundum çünkü bugün bayağı uzun bir topuklu giymiştim düşmekten korktum ama o kişi de refleksmen benim dirseklerim tuttu başımı kaldırıp baktığımda bu kişinin patronum varis bey olduğunu gördüm vâris karan, sosyetenin ve ailesinin göz bebeği tüm genç kızların sevgilisi evet ben bu adamın sekreteriyim
çarpışmamızla birlikte elimdeki tüm kağıtlar savrulmuş etrafa saçılmıştı yine her zamanki gizemli tavrı ile bir dahaki sefere daha dikkatli olun Tuğba Hanım diye uyardı beni, ardından beni sabitleyip ayakta durmamı sağladıktan sonra bıraktı ve yanımdan geçip gitti bense saçımı kulağımın arkasına verirken arkasından öylece baktım Bu adam gerçekten de tanıdığım en gizemli ve karanlık insandı, her an kızacak sandığım ama hiç bir zaman uyarıdan öteye geçmeyen bir patrondu.
Zaten sert tutumu sayesinde kimse ona aksi bir şey söyleyemiyor ve emrinden çıkmıyordu.
Tuhaf adam diye mırıldanarak yerdeki kağıtları topladım ve masama geçtim
"Tuhaf" işte bu kelime benim için tam olarak onu anlatıyordu tuhaf
zaten benim masamdan onun odası görünüyordu arada bir pencere vardı istediği zaman o jalüzleri kapatıyor ve kendini tamamen izole ediyordu. Yani çoğu zaman.
