Bu kurgu için çok heyecanlıyım. Umarım beğenirsiniz ve yıldızı parlatmayı unutmayın :)
İyi okumalar💌
GİRİŞ
𝜗𝜚
Yalnızlığın ve yokluğun en derinde hissedildiği zamanlarda kendinizden bir şeyler kaybederdiniz. Ama bu daha küçükken oluşmuşsa o zaman size asla kaybedemeyeceğiniz boşluklar verirdi.
Küçük kız uyuduğu koltukta annesinin bağırtısıyla uyandı. Hep böyle olurdu; güzel bir anının ardından kabuslar sarardı ruhunu.
"Kızını görmek istiyorsan o kadından uzak duracaksın!"
Küçük kız sesin geldiği yere doğru ilerledi. Annesi telefon ile konuşuyordu. Konuştuğu kişi muhtemelen babasıydı.
Babasının telefonda olduğunu anlayan kız kocaman gülümseyerek annesinin olduğu odaya girdi.
Odanın içerisi çok ağır kokuyordu. Küçük kız yüzünü buruşturdu, bu nedenle. Yerde boş şişeler vardı, annesinin saçları dağınık hiç görmediği bir haldeydi. Bu gördüğü kadın pek annesine benzemiyordu.
Küçük kızın annesi, kızını görünce, "Çık dışarıya!" Diye bağırdı.
Küçük kız korkarak kapıyı kapatarak çıktı ve uyuduğu odaya gitti. Kapının yanına yere oturarak annesini dinlemeye başladı.
"Şimdi mi kızını düşünesin geldi." Küçük kızın kalbi hızlı atıyordu. Korkarak kalbine dokundu. Gözlerini kapatarak içinden "Baba lütfen gel." Diye geçirdi. Bu onun kendini sakinleştirme biçimiydi. Babası onu hep sarıp sarmalar, sakinleştirirdi, söz vermişti babası, onun hep yanında olacaktı.
Annesi, artık eski annesi değildi. Çok değişmişti. Saçları her zaman dağınık oluyordu, pis kokuyordu. Gözleri kıpkırmızı geziyordu. Hâlbuki annesi bunlardan nefret ederdi.
Çığlık sesi geldi, annesinin olduğu odadan bir takım daha sesler gelmeye başlamıştı. Bir süre sonra sesler kesildi. Küçük kız tereddüt ile annesinin yanına ilerledi.
Korkarak kapıyı açtı. Belki de hayatı boyunca pişman olacağı şeyi yaptığından habersizdi.
Annesi boynunda bir ip ile sallanıyordu. "Anne." Diye fısıldadı ama annesinden bir ses gelmiyordu. Defalarca bunu tekrarladı. Ne annesinden bir ses çıkmıştı, ne de babası verdiği sözü tutmuştu.
𝜗𝜚
Umarım beğenmişsinizdir, yorumlarınızı bana ulaştırın lütfen en kısa zamanda görüşmek üzere 🌌
Instagram, @obliitus
18.05.2025, ilk yayınlanma tarihi.
KAMU SEDANG MEMBACA
PLANSIZ TESADÜFLER
RomansaHer tesadüf bir kader midir? Yoksa kader dediğimiz tesadüfün kendisi midir? Nedensizce verdiğimiz kararlar belki de en derine işlenecek hislerin başlangıcıdır. Nedensiz, anlam veremediğim hissin peşinden koştum. "Tanışmamız güzel bir tesadüftü." "Ta...
