Zakazana prędkość

Prolog

Miasto nie zasypiało. Jego puls wyznaczały silniki, których ryk odbijał się od ścian drapaczy chmur, rozlewając się po ciemnych ulicach jak grzmot zwiastujący burzę. W podziemnym świecie neonowych świateł i zapachu spalonej gumy rządziły trzy zasady: szybkość to życie, lojalność to broń, a strach to słabość, na którą nikt nie mógł sobie pozwolić.

On był królem tego świata. Nie tylko za kierownicą, ale i w cieniu, gdzie decyzje zapadały przy szeptach, a krew lała się bez ostrzeżenia. Nie miał imienia dla tych, którzy go nie znali—był legendą, szeptem strachu wśród tych, którzy odważyli się przeciwstawić. Był najszybszy. Był bezlitosny. Był śmiertelnie niebezpieczny.

Ona nigdy nie powinna była się tu znaleźć. Córka ludzi, dla których reguły istniały po to, by ich chronić. Miała uporządkowane życie, przyszłość zaplanowaną co do dnia. Ale los nie pyta o zgodę, gdy postanawia połączyć dwa światy, które nigdy nie miały się przeciąć.

Tamtej nocy, pośród pisku opon i zapachu adrenaliny, ich spojrzenia spotkały się po raz pierwszy. Ona była dla niego zakazanym owocem, który nie miał prawa wpaść mu w ręce. On był dla niej wszystkim, przed czym ostrzegali ją całe życie.

A jednak...

Nie było już odwrotu.